Η Σομαλία, ο επόμενος στόχος της Ουάσιγκτον

Ποια χώρα θα γίνει ο επόμενος στόχος των ΗΠΑ στο πλαίσιο του «πολέμου
εναντίον της τρομοκρατίας»; Η συνηθέστερη απάντηση είναι «το Ιράκ». Τα
«γεράκια» της Ουάσιγκτον, όμως, έχουν αρχίσει εδώ και λίγο καιρό να εστιάζουν
το βλέμμα τους στη Σομαλία, η οποία θεωρείται ένα από τα πλέον πιθανά
εναλλακτικά καταφύγια για τον Οσάμα Μπιν Λάντεν σε περίπτωση που ο διαβόητος
τρομοκράτης καταφέρει να διαφύγει από το Αφγανιστάν.

Οι ετοιμασίες. Αφγανός μαχητής της Βόρειας Συμμαχίας κατεβαίνει από όχημα μεταφοράς προσωπικού σε στρατόπεδο εκπαίδευσης στο Βόρειο Αφγανιστάν

Λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου, άλλωστε, αναφορές των αμερικανικών μυστικών
υπηρεσιών ήθελαν τον Μπιν Λάντεν ή κάποιους στενούς συνεργάτες του να έχουν
ήδη μετακινηθεί στη Σομαλία. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, μία διυπηρεσιακή
ομάδα που περιλαμβάνει αναλυτές του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, του Πενταγώνου, της CIA
και του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας πραγματοποιεί τις τελευταίες τρεις
εβδομάδες τακτικές συναντήσεις προκειμένου να εξετάσει το πού και το πώς
επιχειρεί η Αλ Κάιντα σε αυτήν τη χώρα της Ανατολικής Αφρικής. Στην
πραγματικότητα, η Αλ Κάιντα δραστηριοποιείται στη Σομαλία από το 1993, όταν ο
Μπιν Λάντεν έστειλε αρκετούς υπαρχηγούς του να παράσχουν βοήθεια στον στρατηγό
Μοχάμεντ Αϊντίντ. Οι δυνάμεις του Αϊντίντ σκότωσαν εκείνη τη χρονιά 18
Αμερικανούς στρατιώτες, οι οποίοι υπηρετούσαν σε μία ειρηνευτική δύναμη του
ΟΗΕ. Οι τηλεοπτικές εικόνες ενός νεκρού Αμερικανού που σερνόταν στους δρόμους
της πρωτεύουσας, Μογκαντίσου, σόκαραν την κυβέρνηση Κλίντον και επέσπευσαν την
απόφασή της για απόσυρση όλων των αμερικανικών δυνάμεων.

Κατόπιν αυτού, και σύμφωνα πάντα με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, τα
μέλη της Αλ Κάιντα συνέχισαν να χρησιμοποιούν τη Σομαλία ως περιφερειακή βάση
επιχειρήσεων, για να προετοιμάσουν, μεταξύ άλλων, τις βομβιστικές επιθέσεις
του 1998 εναντίον των αμερικανικών πρεσβειών στην Κένυα και την Τανζανία.

Οι ΗΠΑ δείχνουν σήμερα αποφασισμένες να καταστρέψουν τα τρομοκρατικά κύτταρα
της Σομαλίας. Και εξετάζουν διάφορους πιθανούς τρόπους επίτευξης αυτού του
στόχου: ένας από αυτούς είναι να εξαπολύσουν οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις
επιθέσεις εναντίον οχυρών της Αλ Κάιντα, καθώς και του τοπικού συμμάχου της,
της ισλαμιστικής οργάνωσης Αλ Ιτιχάντ αλ Ισλαμίγια, (Ισλαμική Ενότητα)· ένας
άλλος, να συνεργαστεί η Ουάσιγκτον με τη γειτονική Αιθιοπία: οι ΗΠΑ θα
παράσχουν τις πληροφορίες και την εκπαίδευση, ίσως ακόμα και τον εξοπλισμό,
ενώ η Αιθιοπία θα παράσχει το προσωπικό που θα φέρει εις πέρας την επιχείρηση.

Η ­ χριστιανική στην πλειοψηφία της ­ κυβέρνηση της Αιθιοπίας έχει ήδη
εκφράσει την επιθυμία να συνεργαστεί με την Ουάσιγκτον προκειμένου να
εξαλειφθεί ο κίνδυνος που εκπροσωπούν και για την ίδια η Αλ Κάιντα και η
Ισλαμική Ενότητα. Σύμφωνα με ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους, η
αξιοποίηση περιφερειακών συμμάχων θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μοντέλο για
την ανάληψη αντιτρομοκρατικής δράσης και σε άλλες χώρες. Από την αρχή άλλωστε,
ο Λευκός Οίκος και το Πεντάγωνο ξεκαθάρισαν ότι ο πόλεμος εναντίον της
τρομοκρατίας δεν θα περιοριστεί στο Αφγανιστάν.

Ο πρόεδρος της Σομαλίας, πάντως, Αμπντουλκασίμ Σαλάτ Χάσαν διέψευσε χθες το
βράδυ τις αναφορές που θέλουν την Αλ Κάιντα να διατηρεί βάσεις στη χώρα του,
και επανέλαβε τη δέσμευσή του στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας: «Η πρώτη
φορά που άκουσα για την Αλ Κάιντα ήταν μετά την 11η Σεπτεμβρίου», δήλωσε. «Ο
λαός της Σομαλίας δεν θα επέτρεπε ποτέ την παρουσία ξένων τρομοκρατικών βάσεων
στο έδαφος της χώρας».

Οι Ταλιμπάν καλούν σε μονομαχία Μπους – Μπλερ!

Σε μονομαχία με τον ανώτατο ηγέτη τους, μουλά Μοχαμάντ Ομάρ, κάλεσαν χθες οι
Ταλιμπάν τον Αμερικανό πρόεδρο, Τζορτζ Μπους, και τον Βρετανό πρωθυπουργό,
Τόνι Μπλερ. «Οι Αμερικανοί κάνουν προπαγάνδα λέγοντας ότι ο μουλάς Ομάρ
κρύβεται. Εγώ λοιπόν προτείνω στον Μπους και στον Μπλερ να πάρουν από ένα
Καλάσνικοφ και να έλθουν σε ένα συγκεκριμένο μέρος να μονομαχήσουν μαζί του»,
δήλωσε, σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων, IRNA, ο υπουργός Εξωτερικών
του καθεστώτος των Ταλιμπάν, Μαουλβί Ουακίλ Αχμέντ Μουταουακίλ. «Ο μουλάς Ομάρ
μετακινείται από μέρος σε μέρος για λόγους ασφαλείας», πρόσθεσε. «Χειρίζεται
όμως τις υποθέσεις της κυβέρνησης τόσο αποτελεσματικά όσο και στο παρελθόν». Ο
Μουταουακίλ επανέλαβε τον ισχυρισμό των Ταλιμπάν περί σύλληψης Αμερικανών
στρατιωτών και «κατασκόπων» στο Αφγανιστάν ­ αρνήθηκε όμως να δώσει
περισσότερες λεπτομέρειες. Απέκλεισε το ενδεχόμενο οποιασδήποτε
διαπραγμάτευσης με τις ΗΠΑ, λέγοντας ότι οι ίδιες οι ΗΠΑ «έκλεισαν τις πόρτες»
στις συνομιλίες και δήλωσε ότι οι Ταλιμπάν θα καλωσορίσουν όλους τους
εθελοντές ­ δεν τους είναι όμως απαραίτητοι έως ότου αρχίσουν οι μάχες στο έδαφος.

Τουρκική αναγνωριστική ομάδα στο Βόρειο Αφγανιστάν

Τριμελής αναγνωριστική ομάδα Τούρκων αξιωματικών βρίσκεται ήδη στο Βόρειο
Αφγανιστάν και δύο μεταγωγικά αεροπλάνα C-130 είναι έτοιμα να αναχωρήσουν προς
την ίδια κατεύθυνση, το ένα με τους υπόλοιπους 87 άνδρες των ειδικών δυνάμεων
και το άλλο με το υλικό τους. Το πότε θα αναχωρήσουν δεν είναι γνωστό. Αυτή
είναι ειδησεογραφικά η κατάσταση της αποστολής τουρκικών δυνάμεων στην
επιχείρηση «Διαρκής Ελευθερία».

Από απόψεως σχολιασμού, κοινό συναίσθημα της πλειοψηφίας των αρθρογράφων σε
όλες σχεδόν τις τουρκικές εφημερίδες είναι η «ντροπή» για το γεγονός ότι
«δίνουμε στρατιώτες ­ αίμα ­ για να πάρουμε χρήματα».

Η λακωνική επίσημη θέση της τουρκικής κυβέρνησης στο θέμα της αποστολής
τουρκικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν, όπως αρθρώθηκε από τον πρωθυπουργό Ετζεβίτ,
είναι: «Η φυσική μας θέση είναι δίπλα σ’ εκείνους που μάχονται κατά της
τρομοκρατίας».

Κάποιοι ­ λίγοι ­ αρθρογράφοι, που, μεθερμηνεύοντας την επίσημη θέση,
υποστηρίζουν ότι «αυτός είναι ο μόνος τρόπος να δείξουμε την αποφασιστικότητά
μας και να ισχυροποιήσουμε τη θέση μας, ώστε και να ανοίξουν οι κρουνοί του
Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου», είναι επίσης εκείνοι που λένε ότι «έτσι θα
βρούμε στήριξη στις θέσεις μας για το Κυπριακό».

Ο υπουργός Εξωτερικών Ισμαήλ Τζεμ βρίσκεται στο στόχαστρο των δεύτερων (όπως ο
Ερόλ Μανίσαλι «Τζουμχουριέτ», ο Γκιουντούζ Ακτάν «Ραντικάλ») που τον
κατηγορούν ότι με τις δηλώσεις του για το Κυπριακό, «η Τουρκία θα πληρώσει
βαρύ τίμημα», «δείχνει τον ζωστήρα όχι στους ξένους, αλλά στο εσωτερικό, ενώ
γνωρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν σκοπεύει να πάρει την Τουρκία στους κόλπους
της, στον αιώνα τον άπαντα».