Ακριβή η μετακόμιση για 3.500 βιοτεχνίες που φεύγουν

Πάνω από 3.500 είναι οι επιχειρήσεις που πρέπει να μετεγκατασταθούν από
περιοχές γενικής κατοικίας σε ζώνες βιομηχανικής χρήσης και που, προς το
παρόν, τηρούν στάση αναμονής, διστάζοντας να τοποθετήσουν τα κεφάλαιά τους σε
ακίνητα της κατηγορίας αυτής, λόγω των υπέρογκων ποσών που απαιτούνται. Γι’
αυτόν τον λόγο άλλωστε, τους τελευταίους μήνες, αν και η ζήτηση για
βιομηχανικά οικόπεδα εξακολουθεί να διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, έχουν
περιοριστεί σημαντικά οι συναλλαγές, παρ’ ότι οι ημερομηνίες τρέχουν.

Όπως αναφέρει το σχέδιο νόμου για την περιβαλλοντική αναβάθμιση των
παραγωγικών δραστηριοτήτων στην Αττική, μέσα σε πέντε χρόνια από την εφαρμογή
του, μονάδες υψηλής όχλησης που λειτουργούν εντός γενικής κατοικίας
υποχρεωτικά θα πρέπει να μετεγκατασταθούν σε Βιομηχανικά Πάρκα ή σε οργανωμένα
Βιοτεχνικά και Επιχειρηματικά Πάρκα. Με τη διαφορά, όμως, ότι, επειδή αυτή τη
στιγμή οι μόνες περιοχές που θεωρούνται με τη «βούλα» βιομηχανικές, το Σχιστό
και τα Άνω Λιόσια, είναι σχεδόν κορεσμένες, όσες επιχειρήσεις πρέπει για
κάποιο λόγο να απομακρυνθούν άμεσα από τον οικιστικό ιστό της πόλης,
οδηγούνται σε αδιέξοδο, λόγω κόστους.

Ένας επιπλέον λόγος που τις οδηγεί σε αυτή την κατάσταση είναι και οι
υπερβολικές, πολλές φορές, απαιτήσεις των ιδιοκτητών της γης. Το αδιέξοδο αυτό
έχουν επισημάνει πολλές φορές και στελέχη από το Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών (ΣΟΕ),
που επιβεβαιώνουν στην «ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ» ότι το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Όπως
αποκαλύπτει, μάλιστα, ο κ. Ηλίας Ζιώγας, ορκωτός εκτιμητής, «υπάρχει πρόσφατη
περίπτωση μεγάλης αυτοκινητοβιομηχανίας, η οποία αγόρασε βιομηχανική γη στον
Ασπρόπυργο και αναγκάστηκε να πληρώσει 70.000 δρχ./τ.μ., διπλάσια δηλαδή αξία
απ’ ό,τι η μέση τιμή της περιοχής για ακίνητα αυτής της κατηγορίας».

Και τα παραδείγματα δεν σταματούν εδώ. Ιδιοκτήτης στην Κηφισιά ζητεί, για
έκταση 5 στρεμμάτων, 100 εκατ. δρχ το στρέμμα. Άλλος ιδιοκτήτης, στη
Μεταμόρφωση, για 6 στρέμματα θέλει 110 εκατ. το στρέμμα, ενώ, όταν το οικόπεδο
βρίσκεται επί της εθνικής οδού, μπορεί να ζητηθούν για 4,5 στρέμματα έως και
650 εκατ. δραχμές ή 144 εκατ. δρχ το στρέμμα.

Στον Ελαιώνα

Σημειωτέον ότι, μεταξύ των περιοχών που θα πρέπει να «καθαρίσουν» σταδιακά από
βιομηχανικές χρήσεις είναι ολόκληρη η παραλιακή Λεωφόρος Ασπροπύργου, η
Πειραιώς, η Ιερά Οδός και γενικότερα η τεράστια περιοχή του Ελαιώνα. Μάλιστα,
για κάποια οικοδομικά τετράγωνα επί της Θηβών, κοντά στο νέο κτίριο του

ΥΠΕΧΩΔΕ, οι ημερομηνίες μετεγκατάστασης έχουν ήδη αρχίσει να τρέχουν. Στον
Ελαιώνα, επειδή εντάσσεται στο σχέδιο σταδιακά, ανά οικοδομικό τετράγωνο, δεν
είναι δυνατό να ακολουθηθεί ενιαία πολιτική. Έτσι, για κάθε οικοδομικό
τετράγωνο που μπαίνει στο σχέδιο αρχίζουν και τρέχουν ξεχωριστά οι
ημερομηνίες.

Όσο για την παραλιακή Λεωφόρο του Ασπροπύργου, το πλάνο προβλέπει την
απομάκρυνση όλων των βιομηχανιών, βιοτεχνιών, αποθηκών και επαγγελματικών
εργαστηρίων υψηλής, μεσαίας ή χαμηλής όχλησης.

Οι ξένοι

Μια πρώτη γεύση του υψηλού κόστους εγκατάστασης έχουν ήδη πάρει και όσοι ξένοι
επενδυτές ενδιαφέρονται να τοποθετηθούν στον βιομηχανικό χάρτη της Αττικής,
διαβλέποντας τις μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης που θα σημειώσει το 3rd party
logistics τα επόμενα χρόνια στη χώρα μας, δηλαδή οι σύγχρονες μορφές
αποθηκευτικών χώρων με χρήση συστημάτων λογισμικού.

Οι υψηλές τιμές στην Κάτω Κηφισιά και στη Μεταμόρφωση σπρώχνουν τους επενδυτές
αυτούς δυτικότερα, όπου οι τιμές είναι κάπως πιο λογικές. Ήδη, μεγάλη
βρετανική εταιρεία βρίσκεται σε αναζήτηση χώρων στα Οινόφυτα ή στον Ασπρόπυργο
για καλυμμένη επιφάνεια 12.000 – 14.000 τ.μ. και με δυνατότητες επεκτάσεως.
Άλλη, όμως, εταιρεία logistics, γερμανοαμερικανικών συμφερόντων, θεωρεί ότι η
ελληνική αγορά σε αυτή την κατηγορία δεν είναι ακόμη ώριμη για ξένες
επενδύσεις.

Αυτή η δυστοκία προκύπτει και από τελευταία μελέτη της FPD Savills, βρετανικής
εταιρείας συμβούλων ακινήτων για τις ευρωπαϊκές αγορές σύγχρονων αποθηκευτικών
χώρων. Σύμφωνα, λοιπόν, με τη μελέτη, η Ελλάδα δεν συμπεριλαμβάνεται ακόμη
στις προτιμήσεις των μεγάλων ξένων επενδυτών του χώρου. Οι υψηλές τιμές γης,
σε συνδυασμό με το γραφειοκρατικό νομικό καθεστώς έναρξης λειτουργίας μιας
νέας επιχείρησης, αποτελούν ανασταλτικούς παράγοντες για τέτοιες πρωτοβουλίες,
παρ’ ότι υπάρχουν αρκετές τοποθεσίες που θα προσφέρονταν για ανάλογες χρήσεις.
Ένας επιπλέον ανασταλτικός παράγοντας προσέλκυσης επενδυτών είναι το κόστος
ενοικίασης.

Ακριβώς επειδή η αγορά κυριαρχείται από ελάχιστους παίκτες και δεν υπάρχει
προσφορά τέτοιων χώρων, η Ελλάδα κατατάσσεται μεταξύ των ακριβών χωρών σε αυτή
την κατηγορία. Τα ενοίκια γι’ αυτούς τους χώρους κινούνται μεταξύ των 2.000
και 2.500 δρχ./τ.μ. Συγκεκριμένα, μεταξύ 35 ευρωπαϊκών πόλεων που εξετάζει η
έρευνα, η Αθήνα καταλαμβάνει την 11η θέση από άποψη ακρίβειας. Είναι πιο φθηνή
στο κόστος ενοικίασης από πόλεις όπως το Λονδίνο, το Μάντσεστερ, η Μαδρίτη, η
Βαρκελώνη, το Βερολίνο, το Μόναχο ή το Ελσίνκι, αλλά ακριβότερη από το Παρίσι,
τη Μασσαλία, το Ντίσελντορφ, το Αμβούργο, τη Ρώμη, το Μιλάνο, τις Βρυξέλλες ή
την Βαλένθια της Ισπανίας.