ΠΡΟΣΩΠΑ «Ας μιλήσουμε για τους Αφγανούς»

«Κανταχάρ» είναι ο τίτλος της τελευταίας ταινίας του. «Σας παρακαλώ», λέει
ο Μοχσέν Μαχμαλμπάφ, «ας μη μιλήσουμε για την ταινία, ας μιλήσουμε για τους
Αφγανούς!».

Μοχσέν Μαχμαλμπάφ. «Κανταχάρ» είναι ο τίτλος της τελευταίας ταινίας του

«Ας μιλήσουμε γι’ αυτόν τον μαρτυρικό λαό που διατρέχει κίνδυνο θανάτου», λέει
στο «Νουβέλ Ομπσερβατέρ» ο ιρανός σκηνοθέτης, η ταινία του οποίου προβάλλεται
αυτή την εβδομάδα στους γαλλικούς κινηματογράφους. Για να γυρίσει το
«Κανταχάρ», μπήκε λαθραία στο Αφγανιστάν και υπήρξε μάρτυρας «μιας ανθρώπινης
καταστροφής που δεν μπορούσα να φανταστώ: της περιπλάνησης ενός πεινασμένου
λαού, της τραγωδίας μιας χώρας όπου το όνομα του Θεού προφέρεται συχνότερα από
οπουδήποτε αλλού, αλλά ο Θεός έχει εγκαταλείψει τους κατοίκους της». Ο Μοχσέν
Μαχμαλμπάφ γεννήθηκε το 1957 στην Τεχεράνη και ανατράφηκε από τη γιαγιά του.
Ισλαμιστής επί σάχη, φυλακίσθηκε για πέντε χρόνια και απελευθερώθηκε το 1979,
όταν ξέσπασε η ιρανική επανάσταση. Συγγραφέας και σκηνοθέτης, είναι δημιουργός
πολλών δημοφιλών ταινιών και το ενδιαφέρον του για τον αφγανικό λαό δεν είναι
πρόσφατο. Ήδη το 1988 είχε αφηγηθεί στον «Ποδηλάτη» τον Γολγοθά ενός Αφγανού
πρόσφυγα στο Ιράν. «Μέσα στα 13 χρόνια που πέρασαν από τότε, όλα χειροτέρεψαν
για τους Αφγανούς», λέει ο Μαχμαλμπάφ. «Η επέμβαση εξωτερικών δυνάμεων, οι
πόλεμοι μεταξύ των φυλών και ο λιμός στοιχίζουν τα 20 τελευταία χρόνια μία ζωή
κάθε πέντε λεπτά. Αλλά ποιος ενδιαφέρεται; Είμαστε όλοι ένοχοι για την
αδιαφορία μας. Φανταστείτε ότι εδώ και χρόνια η μοναδική ταινία αφιερωμένη στο
Αφγανιστάν είναι το “Ράμπο ΙΙΙ”… Είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο».
Ο ιρανός σκηνοθέτης πιστεύει πως η πραγματική μάχη του λαού αυτού είναι η μάχη
εναντίον της άγνοιας. Πιστεύει πως «καμιά αμερικάνικη βόμβα δεν θα βγάλει τις
μπούρκα από τις γυναίκες» και ότι «η αφγανική ψυχή είναι τραυματισμένη και
πρέπει να θεραπευτεί». «Ακόμη κι αν στη χώρα αυτή τα όπλα εξαφανίζονταν ως διά
μαγείας, τα πνεύματα θα εξακολουθούσαν να είναι σε πόλεμο. Η ελευθερία και η
πρόοδος δεν θα έρθουν παρά από το σχολείο», τονίζει ο Μαχμαλμπάφ, σύμφωνα με
τον οποίο αυτό που κυρίως δεν χρειάζονται οι Αφγανοί είναι οι δυτικές βόμβες:
«Το θέμα είναι πολιτικό και πολιτισμικό, προπαντός όχι στρατιωτικό. Σήμερα, το
μόνα σύγχρονα αντικείμενα στο Αφγανιστάν είναι τα όπλα. Η πρόοδος είναι το
μοναδικό αντίδοτο στη φονική φυλετική διαίρεση και στον τυφλό σκοταδισμό.
Πρέπει να στέλνουμε βιβλία, όχι να εκτοξεύουμε ρουκέτες. Υπόσχομαι πως, μόλις
απελευθερωθεί το Κανταχάρ, θα φτιάξω εκεί ένα σχολείο. Σας παρακαλώ, μη μιλάτε
για την ταινία μου, μιλήστε για το Αφγανιστάν».