ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Ζώνη Σαλαμίνας

«Πέντε Έλληνες εργάτες σκοτώθηκαν από έκρηξη σε δεξαμενόπλοιο στη
Σαλαμίνα…». Έλληνες εργάτες. Σα να μην το πίστευε, το έλεγε και το ξανάλεγε,
η εκφωνήτρια των ειδήσεων στο ραδιόφωνο. Κάτι απίστευτα εκτός προ-γράμματος
τής είχαν δώσει να εκφωνήσει. Εργάτες Έλληνες, ναι είναι παράξενο, αλλά
υπάρχουν ακόμα. Τα Ναυπηγεία της Σαλαμίνας, εκπληκτικό, αλλά λειτουργούν. Στον
κόσμο που με ταχύτητα αλλάζει γύρω μας, μερικά πράγματα επαναλαμβάνονται σαν
φρικιαστικές τελετές χωρίς νόημα. Έκρηξη στα ναυπηγεία. Σεσημασμένο ατύχημα.
Τα αέρια δεν κάνουν διακρίσεις εθνικότητας, δεν κοιτάνε διαβατήρια και
ταυτότητες. Εκεί που μετρούν στα δελτία τους νεκρούς από τη νόσο του άνθρακα
και τους βρίσκουν λίγους, θερίζει η ειρήνη. Οι κίνδυνοι του παλιού κόσμου, οι
σχεδόν τελετουργικές επαναλήψεις ατυχημάτων, στα ίδια μέρη. Εκεί που χαζεύουμε
τις κόκκινες φαρδιές στολές των πυροσβεστών έξω από το υπουργείο Υγείας, εκεί
που οραματιζόμαστε το τρομερό μέλλον και δεν ξέρουμε από τι θα πρέπει να
φυλαχτούμε, το παρόν ξαναχτυπά με όρους παρελθόντος. Πολλοστή έκρηξη σ’ αυτήν
τη ζώνη, στα

Ναυπηγεία της Σαλαμίνας. Και είχε πιστοποιητικό και χαρτιά ελέγχου και απ’ όλα
το πλοίο, με τη σημαία από τις Μπαχάμες, ωστόσο πέντε εργάτες που δούλεψαν
εκεί στο βαθύ αμπάρι, σε περιβάλλον που καθόλου δεν θύμιζε Μπαχάμες, και ούτε
καν Πέραμα, έχασαν τη ζωή τους με τρόπο φρικτό, αλλά καθόλου πρωτότυπο. Δεν
τραβούν την προσοχή όσο οι φανταστικοί κίνδυνοι, οι συνθήκες δουλειάς στα
ναυπηγεία. Δεν ξεσηκώνουν τα αληθινά σκάνδαλα τέτοιων θανάτων, όσο τα κατά
Λαλιώτη σκάνδαλα της περασμένης δεκαετίας. Γι’ αυτό έλεγε και ξανάλεγε η
εκφωνήτρια, πως ήταν Έλληνες οι νεκροί εργάτες, μήπως αποσπάσει μια σταγόνα αγανάκτησης.