Τρία πρόσωπα – έκπληξη στον ανασχηματισμό

Ο Κ. Σημίτης επιθυμεί να δώσει μιαν άλλη εικόνα στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που πέρασε από τα σαράντα κύματα τους τελευταίους πριν από το Συνέδριο μήνες

Τρία πρόσωπα – έκπληξη είναι το «καλό χαρτί» του ανασχηματισμού που κρατάει σε
συνθήκες απόλυτης μυστικότητας ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης. Είναι πρόσωπα
από την Κοινοβουλευτική Ομάδα ­ τέλος πια τα πειράματα με τους
εξωκοινοβουλευτικούς που τόσο (τού) κόστισαν. Και είναι νέα και άφθαρτα. Δεν
έχουν πολύ μεγάλη θητεία στο Κοινοβούλιο και με τη χρησιμοποίησή τους σε
επιλεγμένους τομείς του κυβερνητικού έργου ο κ. Σημίτης επιθυμεί να δώσει μιαν
άλλη εικόνα στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που πέρασε από τα σαράντα κύματα τους
τελευταίους πριν από το Συνέδριο μήνες.

Ποια είναι αυτά τα πρόσωπα; Κατά τους στενότερους συνεργάτες του κ. Σημίτη
αναζητούνται! Αλλά πόσο βάσιμη μπορεί να είναι μια τέτοια διαβεβαίωση, όταν
είναι γνωστό:

* πρώτον, ότι ο Πρωθυπουργός λειτουργεί επί τη βάσει ενός
προγραμματισμού που έχει καταστρώσει από μήνες, και

* δεύτερον, ότι δεν παρεκκλίνει αυτού του προγραμματισμού ό,τι κι αν
γίνει.

Είναι γνωστό ως πολιτικό ντεσού ότι ο κ. Σημίτης μετά το τέλος εκείνης της
δραματικής συνεδρίασης του Εκτελεστικού Γραφείου της 21ης Ιουνίου όπου
παραιτήθηκε και ανακάλεσε, προκειμένου να επιτύχει ομοφωνία στην προσφυγή στο
Συνέδριο, είχε δηλώσει ότι θα κάνει «ανασχηματισμό στις 20 Οκτώβρη». Το ότι θα
τον κάνει τρεις ημέρες αργότερα, την Τρίτη 23 Οκτωβρίου, είναι επειδή
μεσολάβησε η σύνοδος κορυφής της Γάνδης.

Με βάση λοιπόν την έως τώρα λειτουργία του και την εμπειρία που υπάρχει από
τις κινήσεις του στο παρελθόν, όλοι είναι πεπεισμένοι ότι ο κ. Σημίτης «τον
έχει ήδη έτοιμο τον ανασχηματισμό». Όπως λέει ένας υπουργός, «απλώς δεν τα
ανακοινώνει, διότι πιστεύει πως πρέπει να τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα».
Ανεξάρτητα από το συγκεκριμένο θέμα, υπάρχει και ένα ζήτημα που αφορά την
επικοινωνιακή πολιτική του κ. Σημίτη και της κυβέρνησης. Ο Πρωθυπουργός
εμφανίζεται από τους ανθρώπους που τον περιστοιχίζουν ότι είναι εκνευρισμένος
που «ο ανασχηματισμός κινδυνεύει να καεί επικοινωνιακά από τα συνεχή
δημοσιεύματα και την ανακύκλωση των ονομάτων». Έχει δώσει εντολή «να μην
συνεισφέρουν» σ’ αυτή την ιστορία, και λέγεται μετ’ επιτάσεως ότι ουσιαστικά
μετέθεσε κατά μία ημέρα τον ανασχηματισμό επειδή… δημοσιεύθηκε ότι θα
ανακοινωνόταν μεθαύριο Δευτέρα το απόγευμα.

Οι συνεργάτες του ορκίζονται ότι «δεν ξέρουν τίποτε για ονόματα και τις
τελικές αποφάσεις του Πρωθυπουργού». Η αλήθεια είναι ότι σε ένα στενό κύκλο
έχει κάνει συζητήσεις. Η αναγγελία ότι αύριο Κυριακή «θα δουλέψει με φακέλους
στους Αγίους Θεοδώρους» γίνεται απλώς για να δοθεί προς τα έξω η εντύπωση ότι
θα είναι ανασχηματισμός της τελευταίας στιγμής. Αλλά όπως προαναφέρθηκε, δεν
είναι.

Ο κ. Σημίτης εκεί που δεν έχει καταλήξει είναι το με πόσα στοιχεία θα
δημιουργηθεί η εικόνα ενός ανασχηματισμού – έκπληξη. Πολλοί υποστηρίζουν ότι
θα προχωρήσει σε μερική αναδιάρθρωση των υπουργείων. Σε μια τέτοια περίπτωση
ένα υπουργείο Κοινωνικής Πολιτικής, με γυναίκα επικεφαλής, και με τη
χρησιμοποίηση ενός υφυπουργού, όπως λ.χ. ο Θεόδωρος Κοτσώνης που έχει δουλέψει
στον χώρο αυτό επί χρόνια, θα έδινε το στίγμα ότι η νέα κυβέρνηση θα δώσει
έμφαση στο κοινωνικό κράτος. Σε μια άλλη περίπτωση η ένταξη στο υπουργείο Δημ.
Τάξης της ΕΥΠ, που τώρα ανήκει διοικητικά στο υπουργείο Εσωτερικών και
Δημόσιας Διοίκησης και τελεί υπό την πολιτική εποπτεία της Βάσως Παπανδρέου,
θα ήταν μια κίνηση που θα έδινε το στίγμα των προθέσεων της κυβέρνησης να
ενισχύσει τον κρίσιμο τομέα της ασφάλειας, εν όψει και του 2004. Για τον λόγο
αυτό ο Μιχ. Χρυσοχοίδης έχει εισηγηθεί και τη δημιουργία θέσης υφυπουργού. Μια
τρίτη περίπτωση θα ήταν η συνένωση των υπουργείων Εμπ. Ναυτιλίας και Αιγαίου,
το οποίο θα μπορούσε να αναλάβει Νίκος Σηφουνάκης που μένει στην κυβέρνηση.
Επίσης υπάρχει ισχυρή πίεση να διαχωριστεί το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, και να
επανέλθει στην προ του ’82 κατάσταση, ήτοι σε υπουργείο Δημοσίων Έργων και σε
υπουργείο Χωροταξίας – Περιβάλλοντος. Είτε γίνει όμως είτε όχι, ο υπουργός
Μεταφορών Χρ. Βερελής, με μακρά θητεία υπό τον Κ. Λαλιώτη, θα επιθυμούσε να
μετακινηθεί προς τα εκεί.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν τα γνωστά. Τέσσερις οι αμετακίνητοι: Γιώργος
Παπανδρέου στο υπουργείο Εξωτερικών, Ευάγγελος Βενιζέλος στο Πολιτισμού, Μιχ.
Χρυσοχοΐδης στο Δημ. Τάξης, Πέτρος Ευθυμίου στο Παιδείας. Πέντε στην
«καραμπόλα»: Γ. Παπαντωνίου (Άμυνας ή παραμονή στο Εθν. Οικονομίας!), Αλ.
Παπαδόπουλος (Υγείας ή Δικαιοσύνης), Δ. Ρέππας (υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ ή Μεταφορών),
Χρ. Βερελής (Μεταφορών ή ΠΕΧΩΔΕ), Νικ. Χριστοδουλάκης (Ανάπτυξης ή ­
τραβηγμένο ­ Εθν. Οικονομίας). Δύο παλιοί που μπαίνουν στην κυβέρνηση, και
επίσης μπορεί να πέσουν στην «καραμπόλα»: Κώστας Σκανδαλίδης (Εργασίας και
δευτερευόντως Πολιτισμού) Θ. Πάγκαλος (Γεωργίας ή Ανάπτυξης). Δυο τρεις υπό
αναβάθμιση: Τηλ. Χυτήρης στο Τύπου, Χρ. Πρωτόπαππας στο Ναυτιλίας αν μείνει ως
έχει, Γ. Φλωρίδης στο Μακεδονίας – Θράκης. Πέντε-έξι υφυπουργοί που παραμένουν
στην κυβερνηση: Β. Αργύρης, Μ. Αποστολάκη, Γ. Δρυς, Ν. Αλευράς, Αλ. Βούλγαρης,
Γρ. Νιώτης.

Ακόμη, είσοδος στην κυβέρνηση για νέες γυναίκες (Φ. Γεννηματά, Β. Σχοιναράκη,
Ελ. Τσουρή), νέους πολιτικούς (Σπ. Βούγιας, Παν. Φασούλας), νέους
εκσυγχρονιστές (Λ. Αποστολίδης, Στ. Μανίκας, Ρ. Σπυρόπουλος, Ν. Γκεσούλης, Χρ.
Σμυρλής, Β. Μαλέσιος), παλιούς και δοκιμασμένους (Κ. Κουλούρης, Γ. Λιάνης, Γ.
Δασκαλάκης, Στ. Μπένος, Ν. Σαλαγιάννης, Κ. Σφυρίου). Αν και θεωρητικά όλοι
παίζουν, από τον πρώτο ώς τον τελευταίο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Που έχουν
πια απαιτήσεις να δοκιμαστούν, σε μια κυβέρνηση που ξεκινάει με τις καλύτερες
προϋποθέσεις, αλλά και με ένα παρελθόν που κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει…

Τα σενάρια για Βάσω, Τσοχατζόπουλο

Τίποτε δεν έχει αλλάξει ως προς τα κλειδιά του ανασχηματισμού: που παραμένουν,
ανεξάρτητα από τις εκπλήξεις που υπόσχεται ή υπονοεί το περιβάλλον του
Πρωθυπουργού, ότι θα δώσουν το χρώμα στον ανασχηματισμό. Πολιτικά, όλοι
εκτιμούν, ότι αυτό το χρώμα, θα το δώσει ο τρόπος με τον οποίο θα
(μετα)χειριστεί ο κ. Σημίτης τους δύο κορυφαίους, τον Άκη Τσοχατζόπουλο και τη
Βάσω Παπανδρέου. Και οι δύο έδειχναν δύσθυμοι στην προχθεσινή συνεδρίαση της
Κυβερνητικής Επιτροπής ­ τα αποτελέσματα για την Κεντρική Επιτροπή στο
Συνέδριο και τα δημοσιεύματα για την τύχη που θα έχουν στον ανασχηματισμό, δεν
επέτρεπαν κανενός είδους χαρούμενο κλίμα. Για τον πρώτο, μέλη της κυβέρνησης
και του Εκτελεστικού Γραφείου, συμφωνούν ότι η καλύτερη θέση γι’ αυτόν, μετά
το υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα ήταν το πρώτο τη τάξει, υπουργείο Εσωτερικών
και Δημόσιας Διοίκησης. Εκείνος δεν θα έλεγε όχι. Ο Πρωθυπουργός όμως;
Ιδιαίτερα τώρα που κυκλοφορούν σενάρια, «εκσυγχρονιστικής» προέλευσης ότι «θα
τον στείλει στο ΠΕΧΩΔΕ». Στο υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ δεν πηγαίνει ο Α.
Τσοχατζόπουλος, όπως δεν πηγαίνει και σε άλλο, υποδεέστερο τύπου Ανάπτυξης
υπουργείο. Θα μείνει έξω από την κυβέρνηση, και τότε το πρόβλημα για τον κ.
Σημίτη θα είναι πολύ μεγαλύτερο, και το ξέρει…

Περίπου τα ίδια ισχύουν και για τη Βάσω Παπανδρέου. Θα πήγαινε στο υπουργείο
Εθν. Οικονομίας και Οικονομικών, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα αποδεχόταν ένα
υπουργείο υποδεέστερο, τέτοιο δηλαδή που θα την βάλει στον σωρό. Και εδώ το
ερωτηματικό είναι τι θα κάνει ο κ. Σημίτης, δεδομένου ότι συνεργάτες του
έριξαν στην αγορά φήμες ότι θα την χρίσει υπουργό… Εργασίας! Το υπουργείο
Εργασίας δεν το δέχεται η κ. Παπανδρέου και είναι προφανές γιατί. Όπως βεβαίως
δεν δέχεται να επανέλθει και πάλι στο υπουργείο Ανάπτυξης, όπου βρισκόταν προ
τριετίας. Όσοι την γνωρίζουν, υποστηρίζουν ότι θα προτιμήσει να μείνει στο
σπίτι της, αρκούμενη στην ιδιότητα του μέλους του Εκτελεστικού Γραφείου. Ο κ.
Σημίτης όμως θα προτιμούσε κάτι τέτοιο;