Η φωνή του φανατισμού

Ο ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ της κυβέρνησης του Πακιστάν «αγκάλιασε» χθες όλες τις
διαδηλώσεις που έγιναν στη χώρα, λίγες μόλις ώρες πριν φύγει νέα αντιπροσωπεία
για το Αφγανιστάν από εκπροσώπους κομμάτων και θρησκευτικών οργανώσεων (Καζί
Χουσεΐν, Σαχ Αχμέντ Νουράνι, Φαζλ Ουρ Ραχμάν και Σαμί Ουλ Χακ).

ΙΣΛΑΜΑΜΠΑΝΤ, ΠΑΚΙΣΤΑΝ

Κι ενώ ανοίγουν σήμερα τραπεζικοί λογαριασμοί… ύποπτων Πακιστανών και
Αφγανών, που μπορεί να ενέχονται σε «τρομοκρατικές ενέργειες ισλαμικών
οργανώσεων», το καθεστώς «έτριξε τα δόντια του» χθες προς κάθε κατεύθυνση,
γιορτάζοντας με παρελάσεις και τραγούδια την «Ημέρα αλληλεγγύης των
μουσουλμάνων».

Παρά τις όποιες αντίθετες συγκεντρώσεις, η κυβέρνηση του Πακιστάν πέτυχε χθες
να συσπειρώσει τον κόσμο και να κάνει μια επίδειξη δύναμης, μια μέρα μετά τη
διαφοροποίησή της από την αρχική συμφωνία με τις ΗΠΑ, κίνηση που ανέβασε τις
μετοχές της στο εσωτερικό μέτωπο.

Και τα παιδιά ενώνουν τη φωνή τους με τους μεγάλους και διαδηλώνουν υπέρ των Ταλιμπάν

Ίσως, το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο των χθεσινών διαδηλώσεων ήταν ότι στην
πρωτεύουσα της χώρας έβαλαν τον «κορυφαίο πυρηνικό επιστήμονα του Πακιστάν»
τον Αμπντούλ Κουαντίρ Χαν να μιλήσει για το «παιδί» του, «τα πυρηνικά»!

Έτσι, μπροστά σε χιλιάδες μαθητές ­ με τις στολές τους ­ που επιστρατεύθηκαν
για την περίσταση και που συγκεντρώθηκαν στη Λεωφόρο του Συντάγματος, το οποίο
ουσιαστικά έχει καταργηθεί, ο πυρηνικός επιστήμονας μίλησε για την «πυρηνική
του βόμβα», μ’ ένα πλήθος να παραληρεί: «Πακιστάν, Πακιστάν», «είμαστε
ενωμένοι», «είμαστε πατριώτες», «είμαστε κατά της τρομοκρατίας».

Αρκετά πανό είχαν πλάι στα συνθήματα διαφήμιση της Pepsi, ενώ ορισμένες
γυναίκες (και Αφγανές) κουνούσαν ρυθμικά υφασμάτινες φούντες, όπως οι
μαριονέτες.

Η παρουσία του στρατού ­ χθες ­ ήταν πολύ έντονη, παρά το ότι οι διαδηλώσεις
είχαν, ουσιαστικά, φιλοκυβερνητικό χαρακτήρα. Μάλιστα, στην Απάρα, όλοι οι
διαδηλωτές ήταν «περιφραγμένοι» από εκατοντάδες αστυνομικούς και στρατιώτες,
σε σημείο που η παρουσία τους κινδύνεψε να μετατρέψει τη συγκέντρωση σε
αντικυβερνητική.

Η κυβέρνηση ­ ουσιαστικά ο στρατηγός Μουσάραφ ­ επέλεξε χθες να φέρει σε πρώτο
πλάνο στις συγκεντρώσεις στο Ισλαμαμπάντ και τη Λαχώρη τους πλέον «πολιτικούς»
της υπουργούς, των Εξωτερικών, Σατάρ και Εθνικής Οικονομίας, Σουκάτ. Αυτοί
μίλησαν και περπάτησαν μαζί με τον κόσμο, φανατίζοντας τους Πακιστανούς αλλά
και διαβεβαιώνοντάς τους ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί το Πακιστάν κατά του
Αφγανιστάν.

Κι ενώ ετοιμάζεται να γίνει άλλη μια κίνηση προς το Αφγανιστάν, με την
πακιστανική αντιπροσωπεία, οι γονείς των Αμερικανών και Ευρωπαίων που
κρατούνται σε φυλακές του Αφγανιστάν, με την κατηγορία ότι προσηλύτιζαν
Αφγανούς στον χριστιανισμό, ζήτησαν χθες από τον πρώην υποψήφιο του
Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ Τζάκσον να παίξει διαμεσολαβητικό ρόλο,
επισκεπτόμενος το Αφγανιστάν.

Οι νάρκες

Στο μεταξύ, σε νέα συνέντευξη Τύπου της αντιπροσωπείας του ΟΗΕ στο Ισλαμπάντ
αναφέρθηκε ότι 724 τετραγωνικά χιλιόμετρα του Αφγανιστάν έχουν νάρκες! Και ότι
μόνο το 2000 σημειώθηκαν… 880 τραυματισμοί ή θάνατοι (από νάρκες).

«Θα πάρει πάνω 7 χρόνια για να καθαριστεί η περιοχή από τις νάρκες», είπαν,
σημειώνοντας ότι πρόβλημα υπάρχει και στη «νεκρή» ζώνη, στα σύνορα Αφγανιστάν
– Πακιστάν, που έχει πλάτος 25 χιλιομέτρων από κάθε πλευρά των συνόρων.

Σχέδια για την επιστροφή του έκπτωτου βασιλιά στο Αφγανιστάν

ΙΣΛΑΜΑΜΠΑΝΤ, ΠΑΚΙΣΤΑΝ

Η συνέντευξη. Ο απεσταλμένος των «Νέων» Γιάννης Ε. Διακογιάννης συνομιλεί με τον Ανουέρ Μαχμούντ, γενικό γραμματέα Πληροφοριών του στρατηγού Μουσάραφ

«Την αποσταθεροποίηση στην περιοχή θα εξυπηρετήσει το σχέδιο επανόδου στο
Αφγανιστάν του Ζαχίρ Σαχ», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ανουέρ Μαχμούντ, γενικός
γραμματέας Πληροφοριών του προέδρου-στρατηγού Μουσάραφ. «Είναι κάτι που έχει
τελειώσει από παλιά». (Χθες, όμως, ο εκπρόσωπος του Κόφι Ανάν, Φρανσέσκ
Βεντρέν, είπε στους πρέσβεις της Ε.Ε. ότι θα επιστρέψει ο Ζαχίρ Σαχ).

Η αλήθεια είναι, ότι καμιά φορά η «ιστορία», αν βάλει και κανείς το… χεράκι
του, εκδικείται. Διότι, μπορεί οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, αλλά και το
στρατιωτικό καθεστώς στο Πακιστάν να μη θέλουν να δουν ούτε στα μάτια τον
Ζαχίρ Σαχ, ωστόσο, η πακιστανική κυβέρνηση έχει, πλέον, πεισθεί ότι υπάρχει σε
εξέλιξη σχέδιο για την επιστροφή του.

«Δεν θέλουμε μία κυβέρνηση μαριονέτα στην Καμπούλ», είναι η αντίδραση του
υπουργού Εξωτερικών, Αμπντούλ Σατάρ. Και αυτό το διεμήνυσε και χθες στην
Αμερικανίδα πρέσβη, Γουέντι Τσάμπερλεν, ο στρατηγός Περβέζ Μουσάραφ.

Τι έχει γίνει, όμως, με τον πάλαι ποτέ βασιλιά του Αφγανιστάν, τον 86χρονο
πλέον Ζαχίρ Σαχ, ο οποίος ζει ­ ασφαλής και πολυτελώς ­ στη Ρώμη;

Η αλλαγή

Κυβερνητική πηγή στο Ισλαμαμπάντ θεωρεί ότι «μέσα στην “από τα πάνω”
επιδιωκόμενη αλλαγή καθεστώτος στο Αφγανιστάν προωθείται το σχέδιο επανόδου
του Ζαχίρ Σαχ».

Κι όταν ρώτησα, «μα πως είναι δυνατόν· έχουν περάσει 28 χρόνια από το ’73 που
έχασε τον θρόνο και είναι γέρος», η απάντηση που μου δόθηκε ήταν: «Η Ευρώπη
και η Αμερική, μπροστά στη γύμνια πολιτικών από το Αφγανιστάν, αφενός μεν
αναγκάζονται να στηρίξουν τη Βόρειο Συμμαχία και τον πρώην Αφγανό πρωθυπουργό,
Ραμπανί, που έδιωξαν οι Ταλιμπάν το 1996, αφετέρου “ανακαλύπτουν” τον βασιλιά.

Υπάρχουν δύο στοιχεία που συνηγορούν σ’ αυτό, σύμφωνα με έκθεση που μας έχει
υποβάλει η πρεσβεία μας στη Ρώμη. Πρώτον, ο Γουίλιαμ Ποπ, της αμερικανικής
πρεσβείας στην Ιταλία, έχει πυκνώσει πολύ τις επαφές του με τον Σαχ, κι αυτό
πολύ πριν από την τραγωδία στις ΗΠΑ. Δεύτερον, τον συνάντησε πρόσφατα ο
επικεφαλής των Άγγλων Συντηρητικών στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Έντουαρτ Μακ Μίλαν –
Σκοτ, ο οποίος μάλιστα σε ερώτηση που του έγινε “αν μπορεί να γυρίσει ο
έκπτωτος βασιλιάς”, απάντησε “ναι”. Και πρόσθεσε ότι “αυτό μπορεί να γίνει με
σύγχρονο τρόπο”.

Στην έκθεση του εν τη Ιταλία πρέσβη μας αναφέρεται ακόμα πως ο κ. Μακ Μίλαν
εξήγησε ότι “ο σύγχρονος αυτός τρόπος μπορεί να είναι κάτι σαν τη Βουλγαρία,
όπου ο Σαμουήλ ανέλαβε να βγάλει τη χώρα από την κρίση, και επομένως και
τέτοιο μπορεί να γίνει στο Αφγανιστάν, αν δεχθούμε πως ο Σαχ είναι σύμβολο
ενότητας”».

Οι ανησυχίες αυτές των Πακιστανών έχουν σχέση και με ανάλογες «ενστάσεις» των
Αφγανών Ταλιμπάν. Ο πολιτικός σύμβουλος της πρεσβείας τους στο Ισλαμαμπάντ, ο
Σοχέλ Σαχίν, ο οποίος εμφανίζεται ως πιο «ανοιχτός» από άλλους διπλωμάτες για
«αναγκαία βήματα που πρέπει να γίνουν στο Αφγανιστάν», σημειώνει στα «ΝΕΑ» πως
«δεν μπορεί παρά να είναι αναχρονισμός η επιστροφή στη… χάρη του βασιλιά,
δήθεν για το καλό της χώρας μου».

Ο κ. Σαχίν, ο οποίος αποκρούει κάθε τέτοιο σχέδιο ­ και σύμφωνα με πακιστανική
πηγή θεώρησε ως μη σοβαρή κίνηση το κάψιμο της κλειστής εδώ και 20 χρόνια
αμερικανικής πρεσβείας στην Καμπούλ ­, παρατηρεί: «Δεν είμαστε της άποψης να
εξάγουμε την ισλαμική επανάσταση. Αλλά, το ίδιο είμαστε ακλόνητοι σε μια
λογική εισαγωγής ξένων συστημάτων και… σκιάχτρων. Γιατί, πρέπει εμείς, οι
Αφγανοί, να πληρώσουμε σήμερα όλες τις αμαρτίες του λεγόμενου πολιτισμένου
κόσμου; Κι αν φταίξαμε ακόμα σε κάτι, γιατί πρέπει απ’ έξω να μας επιβάλουν
μια λύση;».