Οι Αμερικανοί δηλώνουν την αδυναμία τους…

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Γουόρλντ Τρέιντ Σέντερ και στο Πεντάγωνο
έχουν προκαλέσει φόβους ότι επίκειται μια ακόμη πιο τρομερή επίθεση, αυτή τη
φορά με βιολογικά ή χημικά όπλα.

Τίποτα από αυτά που συνέβησαν στις 11 Σεπτεμβρίου δεν έχει αλλάξει το βασικό
γεγονός ότι είναι πολύ δύσκολη η κατασκευή και η διασπορά των βιολογικών και
χημικών όπλων. Οι συγκεκριμένες επιθέσεις, όμως, έχουν αλλάξει την εικόνα που
έχουμε για τους τρομοκράτες και τις διαθέσεις τους. Η απόφαση αυτών των
ανθρώπων να αυτοκτονήσουν ρίχνοντας αεροπλάνα πάνω σε κτίρια, η συστηματική
προετοιμασία τους για χρόνια, η επιθυμία τους για όσο το δυνατόν περισσότερα
θύματα και το βαθύ μίσος που τρέφουν για τους Αμερικανούς, επιτρέπουν τη
βάσιμη υπόθεση ότι οι άνθρωποι αυτοί θα χρησιμοποιήσουν στη συνέχεια, αν
μπορέσουν, ακόμη πιο επικίνδυνα όπλα.

Η ιαπωνική αίρεση Αούμ Σινρικίο, που τα περιουσιακά της στοιχεία ανέρχονταν σε
1 δισεκατομμύριο δολάρια και οι επιστήμονες που είχε στρατολογήσει
παρασκεύαζαν θανατηφόρες ουσίες, εξαπέλυσε δύο επιθέσεις με αέριο σαρίν
σκοτώνοντας 19 άτομα. Αλλά δεν μπόρεσε, παρ’ όλο που προσπάθησε τουλάχιστον
δέκα φορές σε διάστημα πέντε χρόνων, να διασπείρει σε μαζική κλίμακα
θανατηφόρες βιολογικές ενώσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι μια οργάνωση όπως αυτή
του Οσάμα Μπιν Λάντεν, που έχει επίσης τεράστιους πόρους και αφοσιωμένους
οπαδούς, είναι κι αυτή καταδικασμένη να αποτύχει. Οι δυσκολίες που
αντιμετωπίζει, όμως, είναι μεγάλες. Ο κίνδυνος φυσικά θα ήταν πολύ μεγαλύτερος
στην περίπτωση που δυσαρεστημένοι Ρώσοι επιστήμονες πουλούσαν σε τρομοκράτες
τις γνώσεις τους, τα υλικά και τον εξοπλισμό τους, ή στην περίπτωση που το
Ιράκ, με τα δικά του προγράμματα χημικών και βιολογικών όπλων, έδινε ένα
«χέρι» στους τρομοκράτες.

Σύμφωνα με κάποια σενάρια, οι τρομοκράτες μπορεί να δηλητηριάσουν το δίκτυο
πόσιμου ύδατος. Οι περισσότεροι ειδικοί όμως συμφωνούν ότι ένας τέτοιος στόχος
δεν είναι πολύ πιθανός. Το χλώριο που προστατεύει το νερό θα εξουδετέρωνε τις
περισσότερες βιολογικές ουσίες, και οι μεγάλες ποσότητες νερού που υπάρχουν
στο δίκτυο θα καθιστούσαν αβλαβή οποιαδήποτε επικίνδυνη ουσία. Μια σοβαρότερη
απειλή θα ήταν να δηλητηριαστεί η παροχή αέρα ή νερού σε ένα κτίριο ή να
διαχυθεί μια θανατηφόρα ουσία σε μια περιορισμένη έκταση, όπως είναι ένας
σταθμός του μετρό.

Η πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι σε μια επίθεση με βιολογικά όπλα δεν είναι η
ηρωική δράση πυροσβεστών όπως στην περίπτωση των επιθέσεων στους Δίδυμους
Πύργους της Νέας Υόρκης, αλλά το δημόσιο σύστημα υγείας που ανιχνεύει
ασθένειες και παρέχει τις πρώτες βοήθειες στα θύματα. Η Νέα Υόρκη και άλλες
μεγάλες πόλεις έχουν κάνει κάποιες προετοιμασίες τα τελευταία χρόνια, αλλά σε
εθνικό επίπεδο υπάρχουν ελάχιστοι γιατροί εκπαιδευμένοι να ανιχνεύουν
βιολογικές επιθέσεις, ελάχιστα εξοπλισμένα εργαστήρια για να ανιχνεύουν τις
ουσίες, ελάχιστα φάρμακα και εμβόλια για την εξουδετέρωση της απειλής,
ελάχιστα σχέδια για ενδεχόμενη καραντίνα, ελάχιστες εγκαταστάσεις για την
περίθαλψη ενός μεγάλου αριθμού θυμάτων. Κι αυτό θα μπορούσε να αποβεί
καταστροφικό αν οι τρομοκράτες αποφάσιζαν να διασπείρουν μια μολυσματική
ασθένεια όπως η ευλογιά.

«Υπάρχουν αέρια που επιδρούν στο δέρμα και αχρηστεύουν τις μάσκες»

Χάνουν τον χρόνο τους και τα χρήματά τους όσοι σπεύδουν στα καταστήματα
στρατιωτικών ειδών για να αγοράσουν αντιασφυξιογόνες μάσκες με στόχο να
προστατευτούν σε περίπτωση βιολογικού ή χημικού πολέμου. Οι μάσκες δεν μπορούν
να προστατεύσουν τους πολίτες σε όλες τις περιπτώσεις και ειδικά όταν μία
επίθεση γίνει χωρίς προειδοποίηση, επισημαίνουν επιστήμονες. Πρόσφατη αναφορά
του Πενταγώνου εξάλλου λέει ότι πολλές μάσκες που χρησιμοποιεί ο στρατός και
κυκλοφορούν στο εμπόριο μπορεί να είναι ελαττωματικές. Οι αντιασφυξιογόνες
μάσκες αποδεικνύονται άχρηστες για το πρόσωπο σε μερικές ουσίες που παραλύουν
το νευρικό σύστημα και οι οποίες σκοτώνουν όταν έρθουν σε επαφή με το σώμα,
λένε οι ειδικοί. Ορισμένες βιολογικές ουσίες εξάλλου μπορούν να εκκολαφθούν
για ημέρες στο σώμα και να διαγνωστούν όταν πλέον θα είναι πολύ αργά. Ο δρ
Σάιμον Γουίτμπι από το Τμήμα Ειρηνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του
Μπράτφορντ λέει ότι όσοι αγοράζουν μάσκες αερίων χάνουν τον χρόνο τους. Και
εξηγεί: «Το αέριο Σαρίν, για παράδειγμα, επιδρά στο δέρμα, άρα οι μάσκες δεν
μπορούν να προσφέρουν προστασία». Επίσης, όπως σημειώνει ο κ. Γουίτμπι σε
περίπτωση επίθεσης με βακτήρια δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς πότε να φορέσει
τη μάσκα. «Έτσι, αν κάποιος δεν φοράει συνέχεια στολή και μάσκα, δεν μπορεί να
κάνει πολλά για να προστατευτεί».

Τα περισσότερα καταστήματα στη Βρετανία πωλούν μάσκες (S10) του βρετανικού
στρατού. Οι μάσκες αυτές διαθέτουν ένα φίλτρο το οποίο μπορεί να καθαρίζει
μικροσκοπικά σωματίδια του αέρα, όπως άνθρακα. Πίσω από το φίλτρο υπάρχει ένας
πορώδης δίσκος που παγιδεύει τα επικίνδυνα αέρια και προσφέρει προστασία.
Βέβαια, τόσο το φίλτρο όσο και ο δίσκος πρέπει να αλλάζονται συχνά, ώστε να
είναι αποτελεσματικά. Αυτές οι μάσκες έχουν ακόμα έναν ειδικό αντάπτορα, με
τον οποίο συνδέεται ένα σύστημα για την πόση νερού.

Πέρα από αυτά όμως μία πρόσφατη αναφορά του αμερικανικού Πενταγώνου λέει ότι
περισσότερες από τις μισές στρατιωτικές μάσκες βρέθηκαν να έχουν ελαττώματα.
Ειδικοί εκτιμούν μάλιστα ότι πολλές ελαττωματικές βρίσκονται και στο εμπόριο.

Οι κίνδυνοι αυτοί όμως δεν αποτρέπουν χιλιάδες πολίτες να τρέχουν στα
καταστήματα και να αγοράζουν μάσκες. Κατάστημα στο Μάντσεστερ της Αγγλίας
πούλησε 200 μάσκες την προηγούμενη εβδομάδα, ενώ κανονικά πουλούσε μόνο μία
την εβδομάδα.