Μαζί δεν κάνουνε

Η Ρεάλ Μαδρίτης μοιάζει με χονδρή κυρία που προσπαθεί να τρέξει, όταν
αγωνίζονται μαζί ο Λουίς Φίγκο με τον Ζινεντίν Ζιντάν.

Οι δύο ποδοσφαιριστές, αξίας 46 δισ. δραχμών, χειροτερεύουν αντί να βελτιώνουν
την αγωνιστική εικόνα της “βασίλισσας” διαψεύδοντας τους απανταχού
“προπονητές” που μιλούσαν για δημιουργία “ντριμ τιμ” στον χώρο τού
ποδοσφαίρου.

Μετά την απόκτηση του Ζιντάν και την τρέλα που είχε κυριεύσει τους οπαδούς των
“μερένγκες” ο προπονητής Ντελ Μπόσκε έσπευσε να δηλώσει: «Τα παιχνίδια στους
αγωνιστικούς χώρους και όχι με τα χρήματα που δαπανά κάθε ομάδα για
μεταγραφές».

Ο μυστακοφόρος προπονητής, που πολλοί χαρακτηρίζουν “γραφικό” (ο “γραφικός”
έχει κατακτήσει ένα Τσάμπιονς Λιγκ και ένα ισπανικό πρωτάθλημα σε δύο χρόνια)
δικαιώθηκε, χωρίς όμως να μπορεί να κάνει πράξη τις απόψεις του, ελέω
μάρκετινγκ και της ανάγκης απόσβεσης των 26 δισ. που δόθηκαν για τον Ζιντάν.

Ο Ντελ Μπόσκε είπε αυτό που ξέρει κάθε σοβαρός προπονητής. Πως μία ομάδα με
δέκα Πελέ στις τάξεις της είναι χειρότερη από μία ομάδα με έναν Πελέ και εννέα
παίκτες-εργάτες.

Πάει για… ρεκόρ

Η Ρεάλ «πετάει» στα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ. Εκεί, βέβαια, ο Φίγκο έχει όλο το «πεδίο δράσης» δικό του

Η Ρεάλ Μαδρίτης αποδεικνύει άθελά της του λόγου το αληθές. Στο ισπανικό
πρωτάθλημα με τους Φίγκο και Ζιντάν στη σύνθεσή της, δεν έχει πετύχει ακόμη
νίκη και κινδυνεύει να ισοφαρίσει το αρνητικό της ρεκόρ (χωρίς νίκη στα πέντε
πρώτα παιχνίδια από την περίοδο 1929-30). Στο Τσάμπιονς Λιγκ, ωστόσο, ο Ζιντάν
δεν αγωνίζεται, λόγω τιμωρίας (η οποία θα λήξει στην πέμπτη αγωνιστική) και η
Ρεάλ δείχνει να “πετάει”. Ο Ντελ Μπόσκε, αντί να μιλάει για τις νίκες στην
Ευρώπη, προσπαθεί να δικαιολογήσει την μεταμόρφωση -προς το χειρότερο – της
Ρεάλ όταν αγωνίζεται ο Ζιζού.

Την Πέμπτη, ο Ντίνο Τζοφ έχασε τη δουλειά του, όταν η Λάτσιο συμπλήρωσε πέντε
αγώνες χωρίς νίκη και δύο συνεχόμενες ήττες στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Οι “προπονητές” λένε πως αποδυναμώθηκε η ιταλική ομάδα με την αποχώρηση των
Βερόν, Σάλας, Νέντβεντ και γι’ αυτό δεν αποδίδει. “Ξέχασαν” απ’ ό,τι φαίνεται
πως πέρυσι, από τους τρεις αυτούς παίκτες, μόνο ο ένας, ο Νέντβεντ ήταν
βασικός και οι «λατσιάλι» διεκδίκησαν μέχρι την τελευταία αγωνιστική το
Σκουντέτο.

Επίσης “ξέχασαν” πως στη Ρώμη αφίχθησαν παίκτες της κλάσης του Μεντιέτα, του
Σταμ και του Φιόρε.

Τελικά οι μεγάλοι παίκτες κάνουν τις μεγάλες ομάδες ή το αντίθετο; Η
ποδοσφαιρική ιστορία διχάζεται, αν και σπάνια μεγάλος παίκτης που έχει
μετακινηθεί από μία μεγάλη ομάδα σε άλλη κατάφερε να δικαιώσει τη φήμη που τον
ακολουθούσε.

Πρωταθλητές μεταγραφών

Το 1979, όταν η οικογένεια Βαρδινογιάννη ανέλαβε τον Παναθηναϊκό, είχε στόχο
να αναδείξει τους “πράσινους” σε πρώτη δύναμη στην Ελλάδα και σε πρωταγωνιστές
στην Ευρώπη. Πολλά εκατομμύρια δαπανήθηκαν τότε σε μεταγραφές, αποκτώντας την
αφρόκρεμα του ελληνικού ποδοσφαίρου και παίκτες διεθνούς βεληνεκούς όπως ο
Τσου Λα Λινγκ και ο Ντορουνικολάε. Αποτέλεσμα, ο Ολυμπιακός να πάρει σερί
τέσσερα πρωταθλήματα.

Σ’ αυτό το διάστημα, μέχρι το 1983 ο Γιώργος Βαρδινογιάννης αποδείχτηκε καλός
μαθητής. Αφού έμαθε το μάθημά του, στη συνέχεια ανέθεσε εν λευκώ την ομάδα
στον Γιάτσεκ Γκμοχ. Ο Πολωνός, έχοντας στη διάθεσή του παίκτες με ονόματα που
θύμιζαν θαλασσινά (Κάβουρας, Καραβίδας) και άγνωστους μέχρι τότε στους
φιλάθλους, κατάφερε να πετύχει ότι δεν πέτυχαν οι προκάτοχοί του. Κατάκτηση
του τίτλου και εντυπωσιακή πορεία στην Ευρώπη την επόμενη σεζόν (αποκλείστηκε
στα ημιτελικά του Πρωταθλητριών της περιόδου ’84-’85 από τη Λίβερπουλ).

Μερικά χρόνια νωρίτερα, μία άλλη ομάδα προσπαθούσε να επιστρέψει στην κορυφή
του αγγλικού ποδοσφαίρου, δαπανώντας πολλά εκατ. δραχμές. Πρόκειται για τη
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η οποία δεν είχε κατακτήσει τον τίτλο από το ’67.
Αστέρια όπως οι Μπράιαν Ρόμπσον, Μαρκ Χιουζ, Μιούρεν, Γουαϊτσάιντ, Στέιπλετον
δεν μπόρεσαν ποτέ να φτιάξουν τη μεγάλη ομάδα που ονειρεύονταν οι οπαδοί της.

Ώσπου τον Νοέμβριο του 1986 έφτασε στο Ολντ Τράφορντ ο Άλεξ Φέργκιουσον. Ο
Σκωτσέζος δουλεύοντας μεθοδικά και έχοντας την πλήρη υποστήριξη της διοίκησης,
στράφηκε προς τους πιτσιρικάδες της ομάδας δημιουργώντας την αυτοκρατορία της
δεκαετίας του ’90. Παίκτες όπως οι Μπέκαμ, Σκόουλς, Γκιγκς, αδερφοί Νέβιλ,
Μπράουν, είναι δικά του παιδιά και αυτά στα οποία στηρίχθηκε το οικοδόμημά
του.

Το «φαινόμενο» Ίντερ

Ο Ζινεντίν Ζιντάν μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να συνεργαστεί με τον Λουίς Φίγκο και αυτό φαίνεται στους αγώνες της Ρεάλ στο ισπανικό πρωτάθλημα

Τη δεκαετία του ’90, η Ίντερ είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ομάδας που
έχει δαπανήσει τεράστια ποσά, χωρίς να βλέπει μέχρι τώρα την επένδυσή της να
αποδίδει.

Τελευταία φορά που κατέκτησε η Ίντερ το Σκουντέτο είναι το 1989 με προπονητή
τον μεγάλο Τζιοβάνι Τραπατόνι. Έκτοτε, φόρεσαν την φανέλα με τις μπλε και
μαύρες ρίγες σχεδόν οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές στον κόσμο, χωρίς όμως τα
ανάλογα αποτελέσματα. Ο Μάσιμο Μοράτι φέτος, αποφάσισε να αλλάξει πολιτική.
Προτίμησε να μην ξοδέψει τρελά λεφτά στην απόκτηση παικτών, παρά να επενδύσει
σε έναν καλό προπονητή. Τον Έκτορα Κούπερ. Ο τελευταίος έχει μεταμορφώσει την
ομάδα που δείχνει να έχει μπει και πάλι στον δρόμο των επιτυχιών.

Παραδείγματα υπάρχουν ακόμη δεκάδες. Όπως η περίπτωση του Ολυμπιακού επί
εποχής Κοσκωτά, που δεν κατάφερε να πάρει ούτε το Κύπελλο Ελλάδας.

Η περίπτωση της Μπαρτσελόνα των τελευταίων χρόνων που θυμίζει εθνική
Ολλανδίας, αλλά δεν καταφέρνει να περάσει ούτε τον πρώτο γύρο του Τσάμπιονς
Λιγκ.

Η Λίβερπουλ, που είναι μαζί με τη Λιντς πρωταθλήτρια στις μεταγραφές, βλέπει
μόνιμα την πλάτη της Μάντσεστερ. Ή ακόμη η Παρί Σεν Ζερμέν στη Γαλλία, όπου
αναδεικνύεται μόνιμα πρωταθλήτρια στις μεταγραφές, αλλά τίποτα παραπάνω.

Σε όλες αυτές τις ομάδες και στην “πολιτική τους” μπορούν να απαντήσουν μία
Ρόζενμποργκ, μία Βαλένθια (ποιος γνώριζε τους παίκτες της στην αρχή της
περιόδου 1999;) μία Μαγιόρκα, μία Ναντ (πρόσφατα) ή ακόμη και η Λάρισα για να
λάβουμε υπόψη μας και την ελληνική πραγματικότητα.

Στο ποδόσφαιρο, όπως λέει και ο Ντελ Μπόσκε, οι αγώνες κερδίζονται στους
αγωνιστικούς χώρους και όχι στα χρηματιστήρια ή στα γραφεία των παραγόντων που
τους ενδιαφέρει μόνο να εντυπωσιάσουν και να γεμίσουν τα ταμεία των ομάδων.