Η τραγωδία του Μανχάταν

Η τρομοκρατική επίθεση στη Νέα Υόρκη και οι μελλοντικές συνέπειές της
απασχολούν πολλούς αναγνώστες μας.

Ο κ. Γιώργος Δάβος, θεολόγος, από την Αθήνα, γράφει:

«Το πιο αποτρόπαιο, το πιο ανέντιμο και το πέρα από κάθε ηθική τάξη και λογική
είναι ότι το κόστος και το τίμημα για τις ενέργειες αυτές το πληρώνουν αθώοι
και ανυποψίαστοι πολίτες που καμιά σχέση δεν έχουν με τις όποιες διενέξεις και
αντιπαραθέσεις των εμπλεκομένων».

Ο κ. Κωνσταντίνος Παπανδρέου, από τις Φαρές Πατρών, παρατηρεί:

«Αντί να βοηθήσουν ενεργά για την εξανθρώπιση του άθλιου και κατατρεγμένου
λαού του Αφγανιστάν ώστε να επιβιώσει τούτο ως κράτος με ίσα δικαιώματα (για
το οποίο οι ίδιοι οι Αφγανοί αισθάνονται ότι δεν θα αποκτήσουν ποτέ), το
απειλούν με πόλεμο αδιαφορώντας για τον ενδεχόμενο κίνδυνο παγκόσμιας
εμπλοκής».

Ο κ. Θωμάς Ι. Καβαλιώτης, από τον Άλιμο, σημειώνει:

«Γονατισμένη η Δημοκρατία από το βαρύ πλήγμα που δέχθηκε στα σωθικά της στις
ΗΠΑ, αιμορραγεί θρηνώντας τα παιδιά της που δυστυχώς και αυτά είναι δικά της
θύματα».

Ο κ. Θεόδωρος Ιατρού υποστηρίζει:

«Πάλι καλά που η τραγωδία δεν συνέβη στη χώρα μας… Βρήκαν πάλι ευκαιρία να
ανοίξουν (οι μεν) και να “προβληθούν” (οι δε) στα διάφορα παράθυρα των
τηλεοράσεων… και να χρησιμοποιούν αυτά ως αφορμή για να προβάλλουν τις
ιδεολογικές και προσωπικές τους διαφορές».

Ο αρχιμανδρίτης κ. Αθανάσιος Σιαμάκης σημειώνει:

«Αν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν είναι τρομοκράτης, και είναι, γιατί δεν είναι τέτοιος
και ο “εύσχημος” συνεργάτης του, που συνέπραξε άμεσα μαζί του στο παρελθόν;
Όλοι ξέρουμε ότι η συνεργασία αυτή διακόπηκε και μεταστράφηκε σε έχθρα στη
διεκδίκηση των πετρελαίων του Κόλπου».