Το 1945 ήταν πιο τυχεροί…

Μπορεί η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου εναντίον του Γουόρλντ Τρέιντ Σέντερ της
Νέας Υόρκης να ήταν πρωτοφανής στα χρονικά λόγω των δραματικών της συνεπειών
και της τρομοκρατικής της φύσης, δεν ήταν όμως η πρώτη φορά που αεροσκάφος
συντρίβεται πάνω σε ουρανοξύστη των ΗΠΑ. Το 1945, λίγο πριν από τη λήξη του Β΄
Παγκοσμίου Πολέμου, ένα αμερικανικό βομβαρδιστικό Β-25 είχε πέσει, χάνοντας
τον προσανατολισμό του μέσα στην ομίχλη, πάνω στο Εμπάιαρ Στέιτ Μπίλντινγκ.
Εκείνο, όμως, είχε καταφέρει να μείνει όρθιο.

Το παλιό κτίριο είχε γλιτώσει με μικρές ζημιές, όταν το βομβαρδιστικό
προσέκρουσε πάνω του στο ύψος του 79ου ορόφου. Τότε είχε σκοτωθεί μόνο το
πλήρωμα του αεροπλάνου. Πολλοί περισσότεροι θα είχαν βρει τον θάνατο αν η
πρόσκρουση δεν είχε συμβεί νύχτα. Το Β-25 όμως ήταν πολύ μικρότερο από τα
αεροσκάφη που έπεσαν επάνω στο Γουόρλντ Τρέιντ Σέντερ, πετούσε με μικρότερη
ταχύτητα και φυσικά κουβαλούσε πολύ λιγότερα καύσιμα. Επίσης, το Εμπάιαρ Στέιτ
Μπίλντινγκ έχει βαρύτερη κατασκευή, είναι μικρότερο από το Γουόρλντ Τρέιντ
Σέντερ και το πυραμιδικό σχήμα του προσφέρει μεγαλύτερη αντοχή. «Πάντως είναι
αμφίβολο αν θα άντεχε σε μια επίθεση όπως της περασμένης Τρίτης», λέει ο
Γκόρντον Μάστερτον, πρόεδρος του Ινστιτούτου Πολιτικών Μηχανικών.

Το αδύνατο σημείο των δύο πύργων του Γουόρλντ Τρέιντ Σέντερ ήταν η κορυφή
τους. Από τη στιγμή που οι αεροπειρατές οδήγησαν τα αεροπλάνα καταπάνω τους,
οι ειδικοί γνώριζαν ότι η κατάρρευσή τους ήταν πια ζήτημα ελάχιστου χρόνου. Το
«ευτύχημα» ήταν ότι οι δίδυμοι πύργοι κατέρρευσαν πάνω στις βάσεις τους,
διαφορετικά θα θρηνούσαμε ακόμα περισσότερα θύματα.