ΔΡΟΜΟΙ

Ο πόνος…

… είναι ανείπωτος για όσους έχουν περπατήσει τους δρόμους αυτής της
Μητρόπολης, να βλέπουν τη βαθιά πληγή να καταπίνει τόσους ανθρώπους. Πόνος το
ίδιο βαθύς με εκείνον που ένιωθε κανείς στο σμπαραλιασμένο Βελιγράδι ή τη
Βαγδάτη. Η εικόνα από τους δίδυμους πύργους που βούλιαζαν στο Μανχάταν ήταν
μια εικόνα βαθιάς θλίψης, αλλά έμοιαζε σαν να την είχαμε ξαναδεί. Γιατί την
ίδια ακριβώς θλίψη είχαμε νιώσει για τον πύργο της σερβικής τηλεόρασης που
σωριαζόταν αύτανδρος χτυπημένος από τους αμερικανικούς πυραύλους, για την
κινεζική πρεσβεία στο Βελιγράδι, για το φαρμακευτικό εργοστάσιο του Σουδάν που
από την καταστροφή του χιλιάδες Αφρικανοί πέθαναν χωρίς φάρμακα, για τον
Παναμά όπου 2.000 «ιθαγενείς» εξολοθρεύτηκαν την παραμονή των Χριστουγέννων
του 1989, για την Τρίπολη και τη Βεγγάζη, για την ισραηλινή εισβολή στο Λίβανο
όπου 17.500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους το 1982, για τα παλαιστινιακά σπίτια
της Δυτικής Όχθης και της Γάζας που συντρίβονταν από αμερικανικά όπλα, για
τους βομβαρδισμούς του Ιράκ όπου μέσα σε δέκα χρόνια έχουν χάσει τη ζωή τους
500.000 παιδιά.

Η Αμερική…

… βρίσκεται σε πόλεμο με έναν εχθρό που δεν μπορεί να τον δει, μολονότι τον
δημιούργησε η ίδια. Ίδιος είναι και ο τρόπος δράσης του εχθρού με εκείνον που
έχει χρησιμοποιήσει πολλές φορές στο παρελθόν η Αμερική: χωρίς τελεσίγραφα,
χωρίς κήρυξη πολέμου, βουβά και αμείλικτα. Η αντίδραση ενός αδύναμου εχθρού
είναι πάντα υπερβολική: γιατί θέλει να δείξει περισσότερη ισχύ από αυτήν που
πραγματικά έχει.

Τι περίμεναν…

… οι Αμερικανοί; Πως όλοι αυτοί οι λαοί που εδώ και χρόνια θρηνούν τόσους
νεκρούς θα τους λυπόνταν για το κακό που τους βρήκε; Αν πολλοί Άραβες σήμερα
πανηγυρίζουν αντί να εξοργίζονται για τον χαμό είκοσι ίσως και τριάντα
χιλιάδων ανθρώπων, είναι γιατί όλα αυτά τα χρόνια της συμφοράς τους δεν είδαν
ποτέ τους Αμερικανούς να θρηνούν μαζί τους για τους δικούς τους νεκρούς. Ο
κόσμος είναι γεμάτος ανθρώπους που θέλουν να σκοτώσουν τους Αμερικανούς. Μα
είναι και γεμάτος ανθρώπους που θα ήθελαν να ζήσουν το ίδιο καλά και πλούσια
όσο και εκείνοι. Και αυτοί οι άνθρωποι και οι άλλοι είναι δημιούργημα των
Αμερικανών, που εδώ και χρόνια υπαγορεύουν τους δικούς τους κανόνες σε αυτόν
τον πλανήτη. Η καλύτερη άμυνά τους θα ήταν να αλλάξουν αυτούς τους κανόνες.

Οι Αμερικανοί…

… ζούσαν τόσα χρόνια σε ένα ψεύτικο κόσμο: η ηγεσία τους φρόντιζε να τους
κρύβει πόσο πολύ και γιατί τους μισεί ο υπόλοιπος κόσμος. Ποιοι είναι όμως οι
πραγματικοί αντιαμερικανοί; Εκείνοι που ζηλεύουν το αμερικανικό βιοτικό
επίπεδο και το φθονούν επειδή δεν τους αφήνουν να το φτάσουν ή εκείνοι που
εφαρμόζουν μια τρομοκρατική εξωτερική πολιτική και δεν διστάζουν να θυσιάζουν
χιλιάδες ζωές αθώων; Αυτή τη φορά, οι απλοί Αμερικανοί ίσως μπορέσουν να βρουν
τη σωστή απάντηση. Γιατί οι αθώοι ήταν οι ίδιοι.

ΟΙ

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

ΣΤΗΝ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΣΤΙΣ

ΣΤΟΝ

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ

ΣΤΗΝ

«ΟΜΑΔΑ»

ΣΕΛ 3