Η έκθεση βιβλίου στη Φρανκφούρτη

Ο Όμιλος για την Προβολή των Αρχαίων Ελλήνων Μαθηματικών αναφέρεται στη
Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, όπου φέτος τιμώμενη χώρα θα είναι η
Ελλάδα, και στις εκδηλώσεις που οργανώνει εκεί το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου.
Σχετικά σημειώνει:

«α) Το υπουργείο Πολιτισμού (και ειδικότερα το ΕΚΕΒΙ) θεωρεί ως
συγγραφείς μόνο τους λογοτέχνες και τους ποιητές. Οι συγγραφείς βιβλίων που
αναφέρονται στην ιστορική έρευνα, στην επιστημολογία, στις θετικές επιστήμες
της Αρχαίας Ελλάδος (Μαθηματικά – Αστρονομία – Φυσική) και γενικά στην
εκλαϊκευμένη επιστημονική έρευνα θεωρούνται από το ΕΚΕΒΙ ως πεμπτοκλασάτοι
“καλαμαράδες” (άσχετα αν πολλοί απ’ αυτούς έχουν ελληνικές ή διεθνείς
διακρίσεις).

β) Αποκλείσθηκαν παντελώς από το επίσημο ελληνικό περίπτερο βιβλία που
αναφέρονται στην Αρχαία Ελληνική Μαθηματική και Αστρονομική Γραμματεία.

γ) Αποκλείσθηκαν επίσης ερευνητικά βιβλία που αναφέρονται:

i) Στη ζωή και στο έργο Αρχαίων Ελλήνων Μαθηματικών, Φυσικών,
Αστρονόμων, Ιατρών και Μουσικών.

ii) Στην Τεχνολογία, στη Μηχανική, στη Μουσική, στη Γλυπτική, στη
Ζωγραφική και στην Αρχιτεκτονική της Αρχαίας Ελλάδος.

iii) Στη ζωή και στο έργο νεώτερων μεγάλων Ελλήνων θετικών επιστημόνων
οι οποίοι διέπρεψαν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Κ. Στεφάνου, Κ.
Καραθεοδωρή, Ι. Παπακυριακόπουλου, Γ. Παπανικολάου, Δ. Αιγινήτη κ.ά.).

δ) Δεν έχει προγραμματισθεί καμία απολύτως ομιλία ή ανοικτή συζήτηση ή
τηλεοπτική προβολή με αντικείμενο τις Θετικές Επιστήμες, την Τεχνολογία, τη
Μουσική και τις Καλές Τέχνες της Αρχαίας Ελλάδος.

Άποψη του Ομίλου είναι ότι για μια ακόμα φορά επικράτησαν ο ερασιτεχνισμός, η
μυωπική αντίληψη, η προχειρότητα και ο οπορτουνισμός. Πρέπει επιτέλους οι
κρατικοί βιβλιοπατέρες να αντιληφθούν ότι “βιβλίο” δεν είναι μόνο η λογοτεχνία
και η ποίηση και ακόμα ότι το αρχαίο ελληνικό πνεύμα (σε όλες τις μορφές του)
πρέπει να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε εκδηλώσεως που σκοπό έχει την
προβολή της χώρας μας. Πρέπει, τέλος, να εμπεδώσουν οι “δημόσιοι
βιβλιοκρατούντες” ότι η Ελλάδα έγινε περισσότερο γνωστή από την Ευκλείδη, παρά
από τον Σοφοκλή».