[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Τι μας θύμισε… Ο εγκέφαλος ενός μοναδικού σε σύλληψη και εκτέλεση
εγκληματικού σχεδίου, δεν άλλαξε καθόλου. Δεκατέσσερα χρόνια μετά, παρά τον
εγκλεισμό του στις δύσκολες φυλακές της Κέρκυρας (χωρίς ένα τσαμπί σταφύλι,
όπως παραπονέθηκε), διατηρεί ακόμη την ικανότητα να αφοπλίζει τον αντίπαλο.
Που σήμερα δεν είναι άλλος από την κοινή γνώμη.
Λαοπλάνος, γεννημένος μάλλον για την πολιτική όπου στράφηκε αρχικά κάποια
στιγμή ξεστράτισε. Από δημοφιλής δήμαρχος Νέας Χαλκηδόνας, ο δικηγόρος
(διατηρεί την ιδιότητα!) Χρήστος Παπαδόπουλος έγινε ο διαβόητος δολοφόνος και
κληρονόμος ηλικιωμένων. Το σχέδιό του άγγιζε την τελειότητα. Τα αίτια θανάτου
όλων των θυμάτων «φυσιολογικά». Ουδείς ιατροδικαστής υποπτεύθηκε έγκλημα.
Για τις βαριές δουλειές είχε στρατεύσει στην ομάδα του άτομα αφελή και ευάλωτα
σε κάθε είδους υποσχέσεις. Στο πλευρό του όμως στάθηκαν και το πλήρωσαν
ακριβά ευυπόληπτοι πολίτες, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, πρόσωπα που… είχαν
στον ήλιο μοίρα. Πώς; Όσο ο Παπαδόπουλος κρατούσε το στόμα του κλειστό, το
φαινόμενο παρέμενε ανεξήγητο. Μόλις όμως αποφάσισε να απολογηθεί παρά την
αρχική άρνησή του λίγο πριν εκδοθεί η απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου,
οι απορίες λύθηκαν.
Ο πρωταγωνιστής μιας σειράς φρικτών εγκλημάτων καθήλωσε το ακροατήριο. Ήξερε
να χειριστεί τον λόγο, να υποβαθμίσει τη βαρύτητα των πράξεών του με έναν
τρόπο μοναδικό, να εμφανιστεί ως προστάτης των αδυνάτων, δίκαιος κατανεμητής
του πλούτου. Δεν έπεισε βεβαίως το δικαστήριο, ούτε τους παρευρισκόμενους.
Άλλωστε, τα στοιχεία ήταν αδιάσειστα. Όλοι, ωστόσο, κατάλαβαν πως είχε
παρασύρει τους συνεργάτες του σε έναν δρόμο χωρίς γυρισμό.
Τώρα, σχεδόν μιάμιση δεκαετία αργότερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται. «Είχα
μεγάλη υποχρέωση στον Παπαδόπουλο. Η συνείδησή μου δεν μου επέτρεπε να μην τον
βοηθήσω», ομολόγησε στον εισαγγελέα ο Απόστολος Μπέλος, που πλήρωσε την
ευγνωμοσύνη του με 15 μήνες φυλακή. Ήταν κι αυτός ένας από τους πολλούς
«πελάτες» του εγκέφαλου της εταιρείας δολοφόνων όπως είναι ευρύτερα γνωστός
, στους οποίους παρέσχε τις νομικές υπηρεσίες του στις φυλακές της Κέρκυρας.
Και δεν τον ξεχνούν, όπως φαίνεται.













