Αναπόφευκτη η σύγκρουση

Το τέλος του κόσμου μπορεί να είναι πραγματικά κοντά, προειδοποιούν
επιστήμονες, και υπάρχουν πολλοί τρόποι που μπορεί να επισυμβεί. Αυτό
τουλάχιστον υποστήριξαν οι ειδικοί στο Φεστιβάλ της Βρετανικής Ένωσης
Επιστημών που έγινε την περασμένη εβδομάδα στη Γλασκώβη.

Το τέλος. Καλλιτεχνική απεικόνιση της πρόσκρουσης ενός γιγάντιου αστεροειδούς στον πλανήτη μας

Ένα αλλόκοτο υποατομικό σωματίδιο που μπορεί να παραχθεί σε κάποιο πείραμα
διάσπασης του ατόμου θα μπορούσε, θεωρητικά τουλάχιστον, να κατρακυλήσει στο
κέντρο του πλανήτη και να αρχίσει να τρώει την Υδρόγειο από τα μέσα προς τα
έξω.

Ή μια τυχαία κβαντική ταλάντευση σε ένα μακρινό διάστημα μπορεί να κλείσει τον
διακόπτη του μηχανισμού που δίνει μάζα στην ύλη, κάτι που θα προκαλούσε μια
χιονοστιβάδα καταστροφής η οποία θα προχωρούσε με την ταχύτητα του φωτός,
εξαλείφοντας κάθε δημιουργία στο δρόμο της.

Ή ένας αστεροειδής πλάτους ενός χιλιομέτρου πιθανόν να εισβάλει από το νότιο
στερέωμα, να πλήξει την Αυστραλία με ταχύτητα 20 χλμ. ανά δευτερόλεπτο και να
δημιουργήσει ένα κρατήρα πλάτους 10 χλμ., εκτοξεύοντας στον ουρανό τεράστια
κομμάτια βράχων. Σαράντα πέντε λεπτά μετά, φλεγόμενα τμήματα της Αυστραλίας θα
άρχιζαν να κάνουν στάχτη την Ευρώπη.

Οι πιθανότητες

Οι δύο πρώτες καταστροφές είναι θεωρητικά δυνατές, σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε
σήμερα για την κοσμική φυσική, δήλωσε στο επιστημονικό φεστιβάλ ο Μπέντζαμιν
Όλανακ, ερευνητής στο Cern, τον γιγάντιο επιταχυντή σωματιδίων που βρίσκεται
στη Γενεύη. Η τρίτη, ωστόσο, είναι πολύ πιθανό να συμβεί οποιαδήποτε χρονιά
και αναπόφευκτη μακροπρόθεσμα, προειδοποίησε ο Ντάνκαν Στηλ, ειδικός στους
αστεροειδείς στο Πανεπιστήμιο του Σάλφορντ.

Ο δρ Στηλ ήταν ο μόνος μη Αμερικανός στην επιτροπή της NASA που ενημέρωσε το
Κογκρέσο των ΗΠΑ για τον κίνδυνο που διατρέχει η Γη από τους αστεροειδείς. Η
έρευνά του χρησιμοποιήθηκε στις χολιγουντιανές παραγωγές «Αρμαγεδδών» και
«Deep Impact». Αλλά ένα πλήγμα από αστεροειδή δεν είναι κάτι που ανήκει στη
χολιγουντιανή φαντασία, δήλωσε ο επιστήμονας, και οι αστεροειδείς πρέπει να
παρακολουθούνται ανελλιπώς.

Χιονοστιβάδα καταστροφής

Όσο καλή κι αν είναι όμως η παρακολούθηση, κανείς δεν μπορεί να σημάνει
συναγερμό για μια τυχαία ταλάντευση του κενού πριν αυτή συμβεί. Η ύλη είναι
απλώς συμπυκνωμένη ενέργεια, αλλά αυτό δεν εξηγεί γιατί η ενέργεια δεν έχει
μάζα και η ύλη έχει. Έτσι οι φυσικοί πιστεύουν ότι τα σωματίδια κινούνται σαν
να βρίσκονται μέσα σε ένα αόρατο ζελέ ­ ονομάζεται πεδίο Χιγκς ­ το οποίο τα
επιβραδύνει. Η αντίσταση στην κίνηση είναι ένας ορισμός της μάζας. Αλλά αυτό
το ζελέ μπορεί να μεταβληθεί τυχαία, σε κάποιο μακρινό σημείο του Σύμπαντος.
Κάτι τέτοιο θα προκαλούσε μια χιονοστιβάδα καταστροφής, λέει ο δρ. Όλανακ. Θα
άλλαζε τους νόμους της Φυσικής σε ολόκληρο το Σύμπαν. «Το φως θα έπαυε να
λάμπει, ο ηλεκτρισμός δεν θα λειτουργούσε και τα άτομα θα διασπώνταν μόνα
τους. Το Σύμπαν, η Γη και τα αστέρια θα διαλύονταν», λέει ο επιστήμονας.

Αλλά η προοπτική αυτή είναι απίθανη, ακόμη και μέσα στη διάρκεια της ζωής του
Σύμπαντος. Είναι πιθανή όσο και να κερδίσεις το τζάκποτ του Λότο δύο φορές την
ίδια μέρα ­ μία στις 13 εκατομμύρια στο τετράγωνο.