Οι υποψήφιοι των δεσμών

Με την ευκαιρία της έκδοσης των αποτελεσμάτων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ο
κ. Ανδρέας Μπορμπουδάκης, από τα Χανιά, γράφει τα παρακάτω:

«Το ΥΠΕΠΘ τα τελευταία δύο χρόνια αδίκησε τους υποψηφίους του παλαιότερου
συστήματος της πρώτης και δεύτερης δέσμης για να στηρίξει το νέο εκπαιδευτικό
σύστημα για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Αυτό έγινε ως εξής:

Την περυσινή χρονιά το ΥΠΕΠΘ έδωσε μικρό ποσοστό επιτυχίας εισαγωγής στην
Τριτοβάθμια Εκπαίδευση στους υποψηφίους του παλιού συστήματος, με αποτέλεσμα
την αύξηση των βάσεων κατά 900 μόρια στην πρώτη δέσμη και ανάλογα στη δεύτερη.
Υπάρχει καταδικαστική απόφαση για το μικρό ποσοστό που έδωσε το υπουργείο,
όπως διάβασα σε εφημερίδες των Αθηνών.

Φέτος πάλι το ΥΠΕΠΘ δεν έκανε διορθωτική κίνηση παρόλο που θα έπρεπε να
γνωρίζει ότι λόγω των αυξημένων βάσεων εισαγωγής της περυσινής χρονιάς το 60%
των υποψηφίων του 2001 με το παλιό σύστημα ήταν επιτυχόντες από τα δύο
προηγούμενα χρόνια και ακόμα το 40% από αυτούς (τους επιτυχόντες) είχαν
πετύχει σε ΑΕΙ και συμμετείχαν ξανά φέτος για να μπουν σε σχολή της αρεσκείας
τους.

Ο αριθμός των θέσεων που έδωσε φέτος το ΥΠΕΠΘ στους υποψηφίους με το παλιό
σύστημα είναι περίπου ίδιος με αυτόν των επιτυχόντων κατά τα δύο προηγούμενα
χρόνια.

Οι προθέσεις του ΥΠΕΠΘ φάνηκαν από το πρόγραμμα εξετάσεων που κατάρτισε για
τους υποψηφίους του παλιού συστήματος. Δηλαδή, συνεχόμενα μαθήματα χωρίς κενή
ημέρα, λες και τα παιδιά αυτά είναι μηχανές χωρίς ανθρώπινες αντιδράσεις
(ταχυκαρδίες, άγχος, αγωνία, πονοκεφάλους κ.λπ.). Μάλιστα έπρεπε να
ολοκληρώσουν το συντομότερο δυνατό αυτές τις εξετάσεις για να κλείσει αυτό το
παλιό «κακό» σύστημα (όπως αυτοί λένε) ξεχνώντας ότι και αυτό δικό τους
σύστημα ήταν.

Όσον αφορά το νέο σύστημα εκπαίδευσης και εισαγωγής στην Τριτοβάθμια
Εκπαίδευση θέλω να σας πω ότι τα τελευταία χρόνια έχουν δοθεί πολλά χρήματα
για υλικοτεχνική υποδομή που έχουν βελτιώσει την εικόνα των σχολείων, αλλά
δυστυχώς το ΥΠΕΠΘ δεν έδωσε το μαγικό ραβδί (νέες μέθοδοι διδασκαλίας,
επιμορφώσεις εκπαιδευτικών κ.λπ.) που να δικαιολογεί την κατακόρυφη άνοδο του
επιπέδου στα Λύκεια της χώρας.

Για τον λόγο αυτό το ΥΠΕΠΘ δεν έπρεπε να αδικήσει τους υποψηφίους του παλιού
συστήματος στερώντας τα όνειρά τους, για να ευνοήσει τους υποψηφίους του νέου
συστήματος αφού γνωρίζουμε όλοι (ΥΠΕΠΘ, καθηγητές, γονείς, μαθητές) ότι μεγάλο
ποσοστό των υποψηφίων του νέου συστήματος δεν είχε πιθανότητα επιτυχίας με το
παλιό χωρίς να καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια.

Δεν γνωρίζω με ποια στοιχεία το ΥΠΕΠΘ καθόρισε τα ποσοστά επιτυχίας των
υποψηφίων του παλιού συστήματος. Μήπως σκέφτηκαν ότι όσοι είναι οι αδικημένοι
ακριβώς τόσοι είναι και οι ευνοούμενοι, άρα η ζυγαριά ισορροπεί;

Ας έχουν υπ’ όψιν τους οι κύριοι του ΥΠΕΠΘ ότι πολλά παιδιά, πολύ καλοί
μαθητές που με το νέο σύστημα θα είχαν πετύχει από την πρώτη χρονιά σε σχολή
της αρεσκείας τους βρίσκονται εδώ και τρία χρόνια (αφού είναι επιτυχόντες κάθε
χρόνο) σε άλλες σχολές από αυτές που θα μπορούσαν να έχουν εισαχθεί».