Σε 5 χρόνια παραγραφή πανωτοκίων

Τα «πανωτόκια» των τραπεζών παραγράφονται σε πέντε χρόνια! Με αυτή τη
σημαντική απόφαση το Εφετείο Αθήνας δημιουργεί νέα δεδομένα στη διαμάχη
πιστωτικών ιδρυμάτων και δανειοληπτών, καθώς διαγράφει ουσιαστικά ένα μεγάλο
τμήμα από τις τραπεζικές απαιτήσεις για δάνεια, πιστωτικές κάρτες κ.λπ.,
κρίνοντας ότι ο καταλογισμός τόκων υπερημερίας προ της τελευταίας πενταετίας
είναι παράνομος.

Παραγραφή «πανωτοκίων». Μόνο για την τελευταία πενταετία μπορεί να απαιτήσει τόκους υπερημερίας μια τράπεζα

Με την απόφασή του το τριμελές Εφετείο ανέτρεψε, μάλιστα, πρωτόδικη απόφαση,
με την οποία είχε κριθεί ότι οι τόκοι υπερημερίας ακολουθούν το βασικό
κεφάλαιο μιας σύμβασης δανείου και επομένως η απαίτηση της τράπεζας
παραγράφεται με την πάροδο 20ετίας. Το Εφετείο έκρινε εσφαλμένη την απόφαση
του Πρωτοδικείου Αθήνας και με δεδομένο ότι οι τόκοι δεν έχουν νομίμως
κεφαλαιοποιηθεί τονίζει πως το υπερήμερο ποσό του εκτοκισμού δεν ακολουθεί την
ίδια μακρόχρονη παραγραφή (20ετία) ως καρπός της βασικής απαίτησης, αλλά την
πενταετία ως αυτοτελής ιδιωτική απαίτηση.

Η απόφαση, ουσιαστικά, συρρικνώνει τις απαιτήσεις που έχουν οι τράπεζες από
χιλιάδες δανειολήπτες, οι οποίοι οφείλουν σήμερα μεγάλα ποσά, λόγω
«πανωτοκίων» που «τρέχουν» από τη δεκαετία του ’80 και τις αρχές του ’90, και
απειλούνται με την κατάσχεση περιουσιακών τους στοιχείων. Και αυτό γιατί, με
την εφετειακή απόφαση, μπαίνει «φρένο» στον υπερπολλαπλασιασμό των
ληξιπρόθεσμων χρεών και διαγράφονται όλες οι απαιτήσεις τόκων που έχει μια
τράπεζα προ της πενταετίας από τη στιγμή που άρχισε να διεκδικεί δικαστικώς τα
χρέη.

Με βάση την απόφαση, η απαίτηση καταβολής των υπερήμερων τόκων μετά την πάροδο
πενταετίας είναι νόμιμη μόνο στην περίπτωση που έχουν νομίμως κεφαλαιοποιηθεί.
Και αυτό μπορεί να συμβεί είτε με δικαστική απόφαση που θα βεβαιώνει το χρέος
είτε με νόμιμο ανατοκισμό από την τράπεζα. Με την κεφαλαιοποίηση, δηλαδή, των
καθυστερούμενων τόκων σε τακτά διαστήματα (συνήθως ανά εξάμηνο), για την οποία
θα έχει ρητά συμφωνήσει και ο δανειολήπτης. Με δεδομένο, ωστόσο, ότι έως τα
μέσα του ’90 οι περισσότερες τράπεζες προχωρούσαν μονομερώς ­ και παρανόμως,
όπως έχει κρίνει η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου ­ σε ανατοκισμό, όλες αυτές οι
απαιτήσεις μπορεί να βρεθούν στον «αέρα» από τη στιγμή που στηρίζονται σε
υπέρογκα πολυετή «πανωτόκια».

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το Εφετείο της Αθήνας δικαίωσε τη συνταξιούχο
Ελευθερία Μαζαράκη, στην αντιδικία της με την Εμπορική Τράπεζα για χρέη που
είχαν σωρευθεί από τη χρήση πιστωτικής κάρτας. Το Πρωτοδικείο είχε κρίνει ότι
οι οφειλές της (με βασικό κεφάλαιο και τόκους υπερημερίας) ανέρχονταν σε 9,9
εκατ. δραχμές, καθώς ήταν ληξιπρόθεσμες κατά την περίοδο 1989-1997. Το
Εφετείο, όμως, ανέτρεψε την απόφαση και έκρινε ότι τόκοι πρέπει να καταβληθούν
για το χρέος της «Εμποροκάρτας» μόνο για την περίοδο 1992-97, αφού για την
προηγούμενη τριετία έχουν παραγραφεί. Έτσι μείωσε την οφειλή κατά 3,4 εκατ.
δραχμές. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι τόκοι της επίμαχης περιόδου 1989-1992
έφθαναν έως και 34% ετησίως.

«Το πιστωτικό όριο της κάρτας ήταν 75.000 δραχμές και οι απαιτήσεις της
τράπεζας με συνεχείς ανατοκισμούς του ληξιπρόθεσμου χρέους έφθασαν τα 30
εκατομμύρια! Το Πρωτοδικείο έκρινε παράνομους τους ανατοκισμούς, καθώς ήταν
μονομερείς, και μείωσε στο ένα τρίτο το ποσό, και το Εφετείο με την εξόχως
σημαντική απόφασή του μείωσε κι άλλο το διεκδικούμενο χρέος», τόνισε ο
συνήγορός της κ. Γρ. Ψαλτήρας.