Μην την πιείτε… φάτε την!

Η τεκίλα έχει επικίνδυνη φήμη, ένα ποτό με μεξικάνικο ταμπεραμέντο. Είναι λίγο
ελαφρύτερη από τα άλλα δυνατά ποτά, γύρω στους 35-38 βαθμούς, κάτι που την
κάνει πιο ευκολόπιοτη άρα και πιο μεθυστική. Είτε την απολαμβάνεις «κρυμμένη»
μέσα σε μία όμορφη και δροσερή μαργαρίτα είτε μέσα σε μια «Ανατολή Ηλίου»
(Sunrise) είτε σκέτη, το αποτέλεσμα είναι σχεδόν πάντα το ίδιο: σε βαράει στο
«δόξα πατρί»!

Δεν ξέρω γιατί, αλλά στον δικό μου κύκλο φίλων η τεκίλα είναι αγαπητή και
κάνει την εμφάνισή της σχεδόν σε κάθε πάρτι, μικρό και μεγάλο. Κάποια στιγμή ο
οικοδεσπότης τη βγάζει παγωμένη με φανφάρες, σερβίρει στα μικρά ποτηράκια από
αυτά που λέγαμε παλιά του τσίπουρου, τα οποία τώρα ονομάζονται σφηνάκια,
αρχίζοντας έτσι μια ολόκληρη ιεροτελεστία γρήγορης μέθης. Ο πρώτος γύρος σπάει
τον πάγο και συμμετέχουν σχεδόν όλοι. Το ίδιο γίνεται συνήθως και στον δεύτερο
γύρο. Στον τρίτο οι ερασιτέχνες αρχίζουν να ξεχωρίζουν από τους σκληρούς. Στον
τέταρτο, οι σκληροί αρχίζουν και μιλούν πολύ περισσότερο. Από τον πέμπτο και
μετά το πάρτι προχωράει κανονικά με γέλια και χορούς και εκ βαθέων
εξομολογήσεις της μέθης και από ‘κεί και πέρα ο καθένας είναι υπεύθυνος για
τις προσωπικές του εγκεφαλικές λειτουργίες και την αξιοπρέπειά του. Οι
παρεκτροπές βέβαια είναι κάτι το συνηθισμένο και ο καθένας από σας θα έχει
ιστορίες κωμικές από τέτοιες περιπτώσεις. Μια τέτοια περίπτωση ήταν ο πατέρας
ενός φίλου σχεδόν εβδομηντάρης και παλαιού τύπου μάγκας, ο οποίος επί ώρες
έψαχνε τη μασέλα του στον κήπο την οποία έχασε με την πρώτη μεγάλη ρουκέτα.

Η τεκίλα και οι καλοί τρόποι δεν πάνε χέρι χέρι. Λογικό είναι. Ο περισσότερος
κόσμος πίνει σφηνάκια τεκίλας αφού πρώτα γλείψει αλάτι και μετά μασήσει
λεμόνι. Μιλάμε για καθαρή ανωμαλία. Βομβαρδίζεις το στόμα σου πρώτα με αλμυρό
και ξινό και μετά υποτίθεται ότι το πλένεις με παγωμένη μάλιστα τεκίλα. Θα
μπορούσες να πιεις καθαρό οινόπνευμα χωρίς να καταλάβεις τη διαφορά.

Όλα όμως είναι θέμα διαφήμισης και μόδας και έτσι έχουμε ανθρώπους που έχουν
προχωρήσει περισσότερο στη βλακεία, οι οποίοι αφού πιουν το σφηνάκι μετά
μασούν μια φλούδα πορτοκάλι που από πάνω έχει κόκκους τούρκικου καφέ. Κάποιοι
άλλοι ακόμα πιο «ωραίοι» προτιμούν τη «μεσκάλ», η οποία σε πολλές περιπτώσεις
περιέχει και ένα σκουλήκι στο μπουκάλι και τσακώνονται για το ποιος θα φάει το
σκουλήκι. (Απ’ ό,τι λένε, έχει γεύση καπνιστή).

Τι ακριβώς όμως είναι η τεκίλα; Είναι πραγματικά ένα ιδιόμορφο ποτό, όπως
είπαμε, με αρκετά μεγάλη περιεκτικότητα σε αλκοόλ, το οποίο είναι αποτέλεσμα
ζύμωσης του χυμού του αθάνατου. Και εννοούμε το φυτό τον αθάνατο. Σύμφωνα με
τον μεξικάνικο νόμο πρέπει να περιέχει κατά 70% χυμό από τον μπλε agave, ένα
είδος αθάνατου.

Όπως το κονιάκ, η ποιότητα της τεκίλας χαρακτηρίζεται από την ηλικία της. Η
καλύτερη είναι η reposada («ξεκουρασμένη»). Παλαιώνεται σε δρύινα βαρέλια για
τουλάχιστον δύο χρόνια. Αμέσως μετά είναι η κατηγορία Anejo, παλαιωμένη για
τουλάχιστον έναν χρόνο. Η χρυσαφένια τεκίλα (Golden) δεν περνάει από παλαίωση,
αντιθέτως παίρνει το χρώμα από την προσθήκη ζαχαροκάλαμου. Blanco είναι η
τελευταία κατηγορία, λευκή τεκίλα, δηλαδή, η οποία δεν είναι παλαιωμένη.

Όλα αυτά βέβαια είναι ωραία και καλά εάν σκοπεύει κανείς να γίνει πότης της
τεκίλας. Το εθνικό ποτό του Μεξικού, όμως, έχει και άλλες χρήσεις. Είναι
σίγουρα πιο απαλή εάν αντί να την πιεις τη… φας. Η μαγειρική με τεκίλα είναι
νόστιμη χωρίς να είναι επικίνδυνη.

Μικρές τομάτες γεμιστές με τεκίλα

Περίπου 35 τοματάκια

500 γρ. τομάτες «τσέρι»

1 μικρή καυτερή πιπεριά, ψιλοκομμένη

1 κτγ ζελατίνη

1/3 της κούπας χυμό τομάτας

3 κτ σούπας τεκίλα, κατά προτίμηση λευκή

2 κτ σούπας ψιλοκομμένο κρεμμύδι

2 κτς ψιλοκομμένο φρέσκο κόλιανδρο

2 κτγ ψιλοκομμένο σέλερι

Αλάτι

Φρέσκο μαϊντανό ή κόλιανδρο για γαρνίρισμα

Κόβουμε λίγο από τη μεριά του κοτσανιού στην κάθε τομάτα για να μπορεί να
σταθεί όρθια. Με ένα μαχαιράκι ή μικρό κουταλάκι, βγάζουμε τους σπόρους από
τις τομάτες. Ραντίζουμε τον χυμό τομάτας με τη ζελατίνη για να μαλακώσει.
Κατόπιν ζεσταίνουμε το μείγμα λίγο για να διαλυθεί η ζελατίνη, ανακατέβοντάς
την σε μια μικρή κατσαρόλα.

Κατεβάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και προσθέτουμε την καυτερή πιπεριά και
όλα τα υπόλοιπα υλικά εκτός από τις τομάτες.

Γεμίζουμε τις τομάτες με τη γέμιση και τις αφήνουμε σκεπασμένες στο ψυγείο για
τουλάχιστον 4 ώρες, μέχρι να πήξει η γέμιση. Γαρνίρουμε με λίγο φρέσκο
κόλιανδρο ή με φρέσκο μαϊντανό.

Κοτόπουλο σχάρας μαριναρισμένο με τεκίλα

Για 6 άτομα

1 κούπα φρέσκο χυμό λεμονιού

1/2 κούπα τεκίλα

1/2 κούπα χυμό πορτοκάλι

1/4 της κούπας φρέσκο κόλιανδρο ή μαϊντανό

2 κτ σούπας ψιλοκομμένη καυτερή πιπεριά

1 κτ σούπας καγιέν

1 κτγ αλάτι

1 κτγ πιπέρι μαύρο

3 στήθη κοτόπουλου χωρίς κόκαλο και κομμένα στη μέση

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά του μαριναρίσματος και αφήνουμε το κοτόπουλο να
μαριναριστεί για 24 ώρες. Ανάβουμε τη σχάρα και ψήνουμε το κοτόπουλο
γυρίζοντάς το για να ροδίσει από παντού.

ΤσιζκέΪκ με γεύση μαργαρίτας

Για τη ζύμη

1 1/4 κούπες γαλέτα από μπισκότα πτι μπερ

1/4 της κούπας ανάλατο βούτυρο, λειωμένο

Για τη γέμιση

240 γρ. τυρί κρέμα

1 1/4 κούπες στραγγισμένο γιαούρτι

3/4 της κούπας ζάχαρη

2 1/2 κτ σούπας λικέρ πορτοκάλι

2 1/2 κτ σούπας τεκίλα

2 1/2 κτ σούπας χυμό λεμονιού

4 μεγάλα αυγά

Για το γαρνίρισμα

3/4 της κούπας γιαούρτι στραγγισμένο

1 κτ σούπας χυμό λεμονιού

1 κτ σούπας ζάχαρη

Λεπτές φέτες λεμονιού

1. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.

Βουτυρώνουμε μια στρογγυλή φόρμα (περίπου 27 εκ. διάμετρο) από την οποία να
βγαίνει ο πάτος.

2. Ανακατεύουμε τα τριμμένα μπισκότα με το λειωμένο βούτυρο και πατάμε
το μείγμα στον πάτο της φόρμας.

3. Χτυπάμε το τυρί κρέμα με ηλεκτρικό μίξερ μέχρι να γίνει αφράτο.
Προσθέτουμε και ανακατεύουμε τη ζάχαρη, το λικέρ, την τεκίλα και τον χυμό
λεμονιού. Προσθέτουμε και χτυπάμε τα αυγά. Ρίχνουμε τη γέμιση στη φόρμα και
ψήνουμε το τσιζκέικ για περίπου 50 λεπτά. Το βγάζουμε από τον φούρνο. Το
κέντρο δεν θα έχει πήξει ακόμα, αλλά μην ανησυχείτε.

4. Χτυπάμε το γιαούρτι, τον χυμό λεμονιού και τη ζάχαρη με το σύρμα
μέχρι να ανακατευθούν. Αλείφουμε την επιφάνεια του τσιζκέικ με το μείγμα αυτό.
Τοποθετούμε το τσιζκέικ στον ζεστό φούρνο (τον έχουμε κλείσει αλλά είναι ακόμα
ζεστός) και το αφήνουμε μέσα με την πόρτα κλειστή για 45 λεπτά. Κατόπιν
τοποθετούμε το τσιζκέικ στο ψυγείο για 24 ώρες, για να πήξει εντελώς.

Γαρνίρουμε με τις φέτες λεμονιού και σερβίρουμε.