ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Όπως στην Αλγερία

To Ισραήλ δεν έχει χάσει μόνο την ψυχραιμία του: αργά, αλλά σταθερά, χάνει
και τον πόλεμο.

Η καταδίωξη (σκίτσο του Πλαντύ από τη «Μοντ»)

Η χθεσινή Χααρέτζ δεν θα μπορούσε να είναι σαφέστερη: «Η δολοφονία του
Αλί Μουστάφα αντανακλά τη σύγχυση που επικρατεί στα ανώτερα κλιμάκια του
Ισραήλ ως προς τα μέσα για τον τερματισμό της αιματοχυσίας. Όλες οι μέθοδοι
που χρησιμοποίησε ο Αριέλ Σαρόν κατά της ιντιφάντα έχουν αποτύχει. Οι
δολοφονίες ώθησαν, αντίθετα, τους Παλαιστινίους να απαντήσουν και να
ενισχύσουν την ενότητά τους». Όλοι περιμένουν τώρα τον επόμενο εκστασιασμένο
Παλαιστίνιο που θα ορμήσει σε ένα μπαρ ή μια ντισκοτέκ και θα τιναχτεί στον
αέρα παίρνοντας μαζί του όσους μπορεί περισσότερους ανύποπτους (;) Εβραίους.
Το αδιέξοδο είναι πλήρες. Αλλά ο χρόνος δουλεύει εις βάρος του Ισραήλ.

Ερευνητής στο εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και συγγραφέας του βιβλίου
«Τσαχάλ: μια ιστορία του ισραηλινού στρατού», ο Μάρτιν βαν Κρέβελντ θεωρείται
ένας από τους εγκυρότερους ειδικούς για τον ισραηλινό στρατό και ένας από τους
λίγους αναλυτές που δεν συνδέονται με το στρατιωτικό κατεστημένο. Η γνώμη του,
έτσι, μπορεί να αιφνιδιάζει, αλλά είναι βαρύνουσα. Αργά αλλά σταθερά ­ λέει
στη Λιμπερασιόν ­ οι Παλαιστίνιοι κερδίζουν τον πόλεμο. Αργά αλλά
σταθερά, οι Ισραηλινοί τον χάνουν.

Δύο είναι οι λόγοι που εξηγούν αυτή την απροσδόκητη εξέλιξη. Πρώτον, ο
ισραηλινός στρατός δεν είναι πια «καλός». Το πρωί του περασμένου Σαββάτου, δύο
ένοπλοι Παλαιστίνιοι εισέβαλαν σε ισραηλινή στρατιωτική θέση και οι στρατιώτες
πανικοβλήθηκαν σε τέτοιο βαθμό ώστε άρχισαν να πυροβολούν ο ένας τον άλλο! Και
να σκεφτεί κανείς ότι πριν από τριάντα χρόνια ο ίδιος αυτός στρατός
κατατρόπωσε όλους τους αραβικούς στρατούς…

Όμως είναι όπως στο τένις: όταν είσαι ένας καλός παίκτης και επί ένα χρόνο
παίζεις με έναν πολύ κατώτερό σου, στο τέλος καταλήγεις να ξεχάσεις αυτά που
ήξερες. Τα είκοσι τελευταία χρόνια, ο ισραηλινός στρατός μάχεται με αντιπάλους
πιο αδύνατους απ’ αυτόν.

Ο δεύτερος λόγος που το Ισραήλ χάνει τον πόλεμο είναι η στάση της κοινής
γνώμης στο εσωτερικό του. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, τα δύο
τρίτα των Ισραηλινών έχουν ήδη αποδεχθεί την ήττα. Δεν θέλουν τον πόλεμο, αλλά
ένα μονομερή χωρισμό των δύο κρατών. Και εκεί πηγαίνει το πράγμα. Άλλη μία ή
δύο γερές παλαιστινιακές επιθέσεις, και το διαζύγιο θα επισημοποιηθεί. Κι όλα
αυτά ήταν γνωστά από τον πρώτο πυροβολισμό. Όπως στην Αλγερία, πριν από
σαράντα χρόνια. Είναι ο ίδιος πόλεμος.

Ο βαν Κρέβελντ δεν μπορεί να ακούει άλλο τις δηλώσεις των ανωτάτων
αξιωματούχων του Ισραήλ, πολιτικών ή στρατιωτικών. Αν πιστεύουν αυτά που λένε,
είναι ηλίθιοι. Αν δεν τα πιστεύουν, είναι ψεύτες. Ευτυχώς που η ισραηλινή
κοινή γνώμη είναι πιο ώριμη: το 80% πιστεύει ότι θα υπάρξει ένα παλαιστινιακό
κράτος, το 70% ότι θα χωριστεί η Ιερουσαλήμ. Πόσο αίμα πρέπει ακόμα να χυθεί
για να γίνει το αναπόφευκτο;