«Προσυνέδριο» η ΔΕΘ για τον Πρωθυπουργό

Ν. Χριστοδουλάκης – Τ. Γιαννίτσης: Οι δυο τους βοηθούν τον κ. Σημίτη στη σύνταξη της ομιλίας που θα κάνει στη ΔΕΘ

Όταν ο Κώστας Σημίτης κέρδισε το Συνέδριο του 1996, στο στρατόπεδο των τότε
«εκσυγχρονιστών», αλλά και των στενών συνεργατών του Πρωθυπουργού,
διατυπώνονταν δύο διαφορετικές θεωρίες της… νίκης. Η μία, υποστήριζε ότι το
Συνέδριο κερδήθηκε χάρη στις συμμαχίες του κ. Σημίτη και την τέλεια οργανωτική
δουλειά που είχε προηγηθεί. Η άλλη, υποστήριζε ότι το Συνέδριο κερδήθηκε διότι
απλούστατα η κοινωνία ήθελε τον Κώστα Σημίτη – κι οι σύνεδροι λειτούργησαν ως
εκφραστές της.

Η παραπάνω διαφωνία δεν λύθηκε ποτέ – οι διαφορετικές εκτιμήσεις συνεχίζουν να
υπάρχουν ακόμη και σήμερα. Αυτό που άλλαξε, ωστόσο, είναι πως ανεπαισθήτως –
αλλά μάλλον σαφώς για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ – ο ίδιος ο
Πρωθυπουργός εμφανίσθηκε από ένα σημείο και μετά να υιοθετεί τη δεύτερη άποψη
– την περί απήχησης στην κοινωνία. Και στο πλαίσιο αυτό έδωσε τα τελευταία
χρόνια πολύ μεγαλύτερη έμφαση στο κυβερνητικό έργο, με τους επικριτές του να
υποστηρίζουν κατά καιρούς πως «αδιαφορεί πλήρως για το κόμμα».

Την τακτική που συνοπτικά λέει «τα Συνέδρια κερδίζονται μέσω της κοινωνίας»
φαίνεται πως έχει επιλέξει και τώρα ο Κώστας Σημίτης – και για η κυβέρνηση,
πριν καλά καλά μπει ο Σεπτέμβριος, έχει βάλει τις μηχανές στο φουλ. Ο στόχος
είναι διττός. Αφενός μεν να ανατραπεί το αρνητικό πολιτικό κλίμα – έστω και
μερικώς – και αυτό να αποτυπωθεί και στο κλίμα του Συνεδρίου. Αφετέρου, αυτή η
βελτίωση του κλίματος να αποτυπωθεί στα προσυνεδριακά γκάλοπ, τα οποία, με τη
σειρά τους, διαμορφώνουν κλίμα. Έτσι ο Πρωθυπουργός εμφανίζεται, μετά την
επιστροφή του από τη Σίφνο, να έχει θέσει σε δεύτερη μοίρα τις προσυνεδριακές
διαδικασίες και διαβουλεύσεις – έχοντας αναθέσει την όλη υπόθεση, περίπου εν
λευκώ, σε εκτός Μαξίμου μεσαία στελέχη – όπως ο Μιχάλης Νεονάκης, ο Στ.
Μανίκας, ο Δ. Θάνος κ.ά. Αντιθέτως, έχει επιταχύνει – ήδη από τις… διακοπές
του – τα του κυβερνητικού έργου, με έμφαση στο περιεχόμενο που θα έχει η
ομιλία του στη ΔΕΘ.

Και στο σημείο αυτό, ωστόσο, διακρίνεται ένα «αντισυνεδριακό» πνεύμα: ενώ
κορυφαία στελέχη – προεξαρχόντων του Κώστα Λαλιώτη και της Βάσως Παπανδρέου –
βάλλουν κατά των «σημιτοφυλάκων», ο Κώστας Σημίτης καθορίζει τι θα πει στη ΔΕΘ
με δύο κατεξοχήν «σημιτοφύλακες» και παλαιόθεν συνεργάτες του, τον Νίκο
Χριστοδουλάκη και τον Τάσο Γιαννίτση. Κι αυτό παρ’ ότι του είχε υποδειχθεί πως
καλό θα ήταν το περιεχόμενο της ομιλίας του να προκύψει από κυβερνητικές
διαβουλεύσεις.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, προκειμένου η ομιλία στη Θεσσαλονίκη να έχει το
μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα στην ανατροπή του αρνητικού κλίματος, ο Πρωθυπουργός
έχει αποφασίσει να κινηθεί σε δύο επίπεδα. Από τη μια μεριά θα επιδιώξει την
αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της αγοράς και της οικονομίας στην κυβέρνηση.
Από την άλλη, να δοθεί ένα σαφές μήνυμα για την προτεραιότητα που έχει η
κοινωνική πολιτική και ο πολίτης. Σε ό,τι αφορά το τελευταίο, πηγές του
Μεγάρου Μαξίμου στη διάρκεια της εβδομάδας έλεγαν πως στόχος είναι να
παρασχεθεί ένα «όραμα» κι όχι ένα «πακέτο» παροχών. Φυσικά, το υπουργείο
Εθνικής Οικονομίας δεν έδειξε να συμμερίζεται αυτή τη «γραμμή», αλλά οι
αρμόδιοι συνεργάτες του κ. Σημίτη υπογραμμίζουν πως έχει αποδειχθεί από την
πείρα πως η απρόσωπη απαρίθμηση δις και τρις για την κοινωνική πολιτική δεν
ακουμπά τους πολίτες.

Στο πλαίσιο της ανατροπής του κλίματος κυρίαρχο ρόλο θα παίξει η πορεία του
Χρηματιστηρίου. Όπως έλεγε κορυφαίος υπουργός και συνεργάτης του Πρωθυπουργού,
«αν γίνουν δυο τρία πράγματα μπορεί να πάμε στο Συνέδριο με ανεβασμένη τη
Σοφοκλέους». Αυτά τα δυο τρία πράγματα, βέβαια, είναι ένα ζητούμενο, καθώς η
πώληση της Ολυμπιακής δεν προβλέπεται στο αμέσως προσεχές διάστημα, όπως δεν
προβλέπεται και κάποια έκθεση διεθνούς οργανισμού για την ελληνική οικονομία.
Εξαίρεση ενδεχομένως να αποτελέσουν οι προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού
Ταμείου, που μπορεί να ανακοινωθούν τις πρώτες ημέρες του Οκτωβρίου.
Διαφαίνονται όμως και κάποια «καλά νέα». Για παράδειγμα, ήδη προχώρησε η
υπόθεση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, ενώ η άνοδος του ευρώ αναμένεται να έχει
θετικές επιδράσεις στα στοιχεία για τον πληθωρισμό που θα ανακοινωθούν τον
Σεπτέμβριο.

Κάπου εδώ υπεισέρχεται ο παράγων «γκάλοπ». Κανονικά, οι δημοσκοπήσεις δεν
αρχίζουν να διενεργούνται πριν από την έναρξη του σχολικού έτους – και στη
συνέχεια θέλουν κάπου είκοσι ημέρες για τη δημοσιοποίηση, πράγμα που μας
φέρνει στα τέλη Σεπτεμβρίου. Λόγω της συγκυρίας, όμως, υπάρχει περίπτωση
αρκετοί να παραγγείλουν μετρήσεις πολύ νωρίτερα, όταν το σχέδιο «ανόρθωση» του
κ. Σημίτη δεν θα έχει προλάβει να δείξει καρπούς. Είναι γι’ αυτό που κορυφαίος
αναλυτής υποστηρίζει πως στην πραγματικότητα θα έπρεπε κανείς να δει ένα
γκάλοπ με διάρκεια 4 – 6 εβδομάδων, και κατάληξη το Συνέδριο, για να
διαπιστώσει εάν το κλίμα βελτιώνεται και πόσο…