Ραντεβού στ’ αστέρια

Το διαστημικό λεωφορείο Ντισκάβερι προσγειώθηκε στο Κέηπ Κανάβεραλ της
Φλόριντα φέρνοντας πίσω τούς τρεις αστροναύτες οι οποίοι πέρασαν σχεδόν μισό
χρόνο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Νέο πλήρωμα. Ο Φρανκ Κάλμπερτσον και ο Μιχαήλ Τιούριν αποχαιρετούν τους συναδέλφους τους από το εσωτερικό του σταθμού

Η αμερικανική υπηρεσία Διαστήματος – ΝΑΣΑ, καθυστέρησε για λίγο την
προσεδάφιση ζητώντας από το πλήρωμα του διαστημικού λεωφορείου να καθυστερήσει
λίγο την προσγείωση, ώστε να αποφύγει την καταιγίδα που έπληττε την Φλόριντα.

Νωρίτερα τα τρία πρώην μέλη του πληρώματος του διαστημικού σταθμού είχαν
εκφράσει την απογοήτευσή τους που εγκατέλειπαν τον σταθμό, αλλά από την άλλη
ονειρευόντουσαν το αγαπημένο τους φαγητό αμέσως μετά την άφιξή τους στη Γη.

Η αναχώρησή τους από τον διαστημικό σταθμό συνέπεσε, την Τρίτη, με την
εκτόξευση ενός ακόμα ρωσικού δορυφόρου για τον ανεφοδιασμό του σταθμού.

Το ρωσικό διαστημόπλοιο «Πρόοδος» εκτοξεύθηκε από το Μπαϊκονούρ του Καζαχστάν,
μεταφέροντας δυόμισι τόνους εφόδια για τον διαστημικό σταθμό, όπου «έδεσε»
χθες.

Ο Ρώσος διοικητής Γιούρι Γιουσατσόφ και οι Αμερικανοί αστροναύτες Τζέιμς Βος
και Σούζαν Χελμς έζησαν στον διεθνή διαστημικό σταθμό, για περισσότερους από
πέντε μήνες.

To Ντισκάβερι, εγκατέστησε στον διαστημικό σταθμό το πλήρωμα της τρίτης
αποστολής ­ τον Αμερικανό διοικητή Φρανκ Κάλμπερτσον και τους Ρώσους
κοσμοναύτες Βλαντίμιρ Ντεζούροφ και Μιχαήλ Τιούριν που θα παραμείνουν εκεί
τουλάχιστον τέσσερις μήνες.

To νέο πλήρωμα του διαστημικού σταθμού θα πραγματοποιήσει σειρά από περίπου 40
πειράματα που έχουν επεξεργαστεί Αμερικανοί και Ρώσοι επιστήμονες.

Τα πειράματα που πραγματοποιούνται στον διεθνή διαστημικό σταθμό, έχουν
αποκληθεί «Τέταρτο Κεφάλαιο στην κατάκτηση του διαστήματος». Την σπουδαιότητα
του σταθμού οι επιστήμονες του διαστήματος την κατατάσσουν ανάμεσα στην πρώτη
πτήση κοσμοναύτη ­ του Γιούρι Γκαγκάριν, την πρώτη προσσελήνωση του ανθρώπου
και την πρώτη πτήση διαστημικού λεωφορείου.

Φλόριντα, ΗΠΑ. Το διαστημικό λεωφορείο Ντισκάβερι προσγειώνεται στο Διαστημικό Κέντρο Κέννεντυ

Το 1944 ένας από τους πρωτοπόρους της κατάκτησης του διαστήματος, ο Γουίλι Λέι
έγραφε: «Η τοποθέτηση ενός διαστημικού σταθμού στο διάστημα, ισοδυναμεί με την
κατανόηση των ταξιδιών στο διάστημα». Και υποστήριζε πως τα ταξίδια στη
Σελήνη, ή σε άλλους αστρικούς προορισμούς, θα είναι πιο εύκολα από έναν
διαστημικό σταθμό.

Στο πρόγραμμα του διεθνούς διαστημικού σταθμού συμμετέχουν 16 κράτη. Όταν
ολοκληρωθεί, στα τέλη της δεκαετίας, θα έχει κοστίσει περισσότερα από 10
δισεκατομμύρια δολάρια. Οι δύο κύριοι συντελεστές είναι οι ΗΠΑ και η Ρωσία.
Συνεργάζονται όμως η Ιαπωνία, το Ευρωπαϊκό Διαστημικό Κέντρο (στο οποίο
συμμετέχουν έντεκα χώρες), ο Καναδάς καθώς και σε ένα μικρό βαθμό η Βραζιλία.

Η ιστορία μιας ιδέας

Το όνειρο του διαστημικού σταθμού είχε εγκαταλειφθεί όσο διαρκούσε ο
ψυχροπολεμικός διαστημικός ανταγωνισμός, παρόλο το ενδιαφέρον που είχε
εκδηλώσει στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο αμερικανικός στρατός για τη
δημιουργία μιας διαστημικής πλατφόρμας παρατηρήσεων. Η ιδέα όμως δεν
υλοποιήθηκε.

Μετά τις επιτυχημένες προσσεληνώσεις, ο πρόεδρος Νίξον είχε προτείνει στη NASA
δύο επιλογές: του διαστημικού λεωφορείου ή του διαστημικού σταθμού.
Προτιμήθηκε τότε το διαστημικό λεωφορείο.

Η αλήθεια είναι πως για πειραματικούς λόγους η NASA είχε εκτοξεύσει το
Σπέισλαμπ (διαστημικό εργαστήριο). Ήταν ένας διαστημικός σταθμός που είχε
συναρμολογηθεί από τμήματα παλιών πυραύλων. Δεν ασχολήθηκε όμως κάποιος
περισσότερο από έναν χρόνο με τον σταθμό αυτόν.

Το πρόγραμμα για έναν πλήρη διαστημικό σταθμό είχε μπει τότε στο ράφι.

Αντίθετα, οι Σοβιετικοί προωθούσαν την ιδέα ενός διαστημικού σταθμού.
Αρχίζοντας με το πρόγραμμα Σαλιούτ, στις αρχές της δεκαετίας του ’70 μέχρι να
εκτοξευθεί και να τεθεί σε τροχιά ο διαστημικός σταθμός ΜΙΡ, το 1986.