ΔΡΟΜΟΙ

Οι εργασίες…

… των εξεταστικών επιτροπών της ιταλικής Βουλής γρήγορα θα τελειώσουν ­
μόλις βρεθούν μερικοί αποδιοπομπαίοι τράγοι για να τους πάρουν το κεφάλι.
Ύστερα, ηρεμία θα βασιλέψει πάλι στα στρατόπεδα των καραμπινιέρων, η βία δεν
ήταν παρά μια εξαίρεση, ο νεκρός διαδηλωτής στη Γένοβα μια «κακιά ώρα», τα
πληγωμένα αισθήματα του λαού θα γιατρευτούν, οι ηγέτες του θα ξανανεβούν στο
βάθρο τους. Μέχρι την επόμενη διαδήλωση, την επόμενη κακιά ώρα. Δεν μας αρέσει
ο Μπερλουσκόνι, θεωρούμε λάθος την επιλογή των Ιταλών, όπως προηγουμένως
θεωρούσαμε λάθος την επιλογή του Χάιντερ από τους Αυστριακούς. Όμως, δικαίωμά
τους και αυτών και εκείνων. Άλλωστε, η ιστορία του κόσμου γράφεται με τα λάθη
του. Γιατί, όμως, δεν μας αρέσει ο Μπερλουσκόνι και οι μεταφασίστες του;
Επειδή μοιάζουν με μια μεγάλη και άσχημη κρεατοελιά πάνω στο εξωραϊσμένο
πρόσωπο της Ευρώπης ­ τόσο μεγάλη και άσχημη, όσο και εκείνη που έβλεπε ο
Βίκτωρ Ουγκώ στην παρισινή αυλή των θαυμάτων.

Η ευρωπαϊκή αυλή…

… των θαυμάτων αρχίζει να δείχνει το αληθινό της πρόσωπο πίσω από τα
φτιασίδια. Και είναι ένα πρόσωπο που συστρέφεται από έναν μορφασμό βίας. Το
βίαιο πρόσωπο της Ευρώπης αφήνει κατάπληκτους πολλούς ­ μάλλον αδικαιολόγητα.
Γιατί ήταν επόμενο η σύγκλιση του Μάαστριχτ, μια σύγκλιση στη λιτότητα, να
οδηγήσει στη σύγκλιση του Μεγάλου Αδελφού. Χωρίς πανευρωπαϊκή καταστολή και
αστυνόμευση, πώς αλλιώς θα διαφυλαχθεί η απόκλιση των εισοδημάτων; Στην
Ελλάδα, σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, διευρύνεται η ανισοκατανομή του εθνικού
εισοδήματος, καθώς η χώρα οδηγείται σε κοινωνία του 1/3: τρία εκατομμύρια
Έλληνες απολαμβάνουν το 54% του εθνικού εισοδήματος, ενώ τα υπόλοιπα επτά
εκατομμύρια περιορίζονται στο 46% του εθνικού εισοδήματος. Στην Ελλάδα, την
Ισπανία και την Πορτογαλία, οι κατώτατοι μισθοί είναι οι μισοί του μέσου
ευρωπαϊκού όρου, σύμφωνα με την Eurostat.

Τις συνέπειες…

… από αυτή την απόκλιση ­ διαδηλώσεις και επεισόδια στις ευρωπαϊκές
μητροπόλεις, με κάθε ευκαιρία ­ καλείται τώρα να περιφρουρήσει ο Μεγάλος
Αδελφός που κυοφορείται στις Βρυξέλλες. Έτσι, βρισκόμαστε ξαφνικά μπροστά σε
μια άλλη σύγκλιση από εκείνη που μας είχαν δείξει στην αρχή: πρόκειται για μια
σύγκλιση ευρωχαφιέδων, πρακτόρων, ματατζήδων, κουκουλοφόρων που, εντός του
πλαισίου συνεργασίας των ευρωπαϊκών διωκτικών αρχών στο σύστημα «Sirene», θα
κρυφακούνε, θα κρυφοκοιτάζουν και θα «δείχνουν» τους συνήθεις υπόπτους. Όποιος
διαδηλώνει, θα μπαίνει στο εξής σε «βάση δεδομένων», θα παρακολουθείται
παντού, θα ανοίγει φάκελος γι’ αυτόν σε όλες τις ευρωπαϊκές αστυνομίες.

Η σύγκλιση…

… λοιπόν, περιορίζεται στη λιτότητα, στην αστυνόμευση, στην καταστολή, στο
Μάαστριχτ, στη Σένγκεν, στην Europol. Μέχρις εκεί. Η σύγκλιση του Μεγάλου
Αδελφού καλείται να περιφρουρήσει την απόκλιση των εισοδημάτων. Για να
επιβεβαιωθούν έτσι παλιές θεωρίες για τη βία και το κράτος Ένγκελς
(«Αντι-Ντύρινγκ»). Ανάμεσα σε ένα κράτος – διαιτητή για πιο δίκαιη κατανομή
του εισοδήματος και ένα κράτος – χωροφύλακα για την περιφρούρηση των
ανισοτήτων, η Ευρώπη δείχνει να προτιμάει το δεύτερο.