Η Ελλάδα 14η στον κόσμο

Στο ύψος του και με το παραπάνω στάθηκε για μια ακόμη φορά σε μεγάλη
διοργάνωση του ανοικτού στίβου την τελευταία πενταετία ο ελληνικός κλασικός
αθλητισμός αποδεικνύοντας περίτρανα ότι έχει πλέον σταθεροποιηθεί στις
αξιόλογες δυνάμεις παγκοσμίως! Η 14η θέση στα μετάλλια με 1 χρυσό, 1 ασημένιο
και 2 χάλκινα, σε μια διοργάνωση στην οποία πήραν μέρος 200 χώρες και 1.772
αθλητές και αθλήτριες, δεν είναι μικρό πράγμα.

Ξεκινώντας από την Αθήνα το 1997 με δύο μετάλλια, το ασημένιο της Νίκης Ξάνθου
στο μήκος και το χάλκινο του Κώστα Γκατσιούδη στον ακοντισμό, η Ελλάδα
κατέκτησε τρία μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1998, έξι στο Παγκόσμιο
Πρωτάθλημα το ’99 και πέντε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ! Το επίσης
εντυπωσιακό είναι ότι η χώρα μας δεν διαθέτει πληθώρα μεγάλων αθλητών ­ κυρίως
λόγω του μικρού πληθυσμού ­ αλλά αυτοί οι περίπου δέκα αθλητές και αθλήτριες
παγκοσμίου επιπέδου είναι εξαιρετικά σταθεροί τόσο σε επιδόσεις όσο και σε
προσωπικότητα, ώστε να μην αποτυγχάνουν εύκολα.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σεβίλλης η Ελλάδα, βάσει των επιδόσεων που είχαν
σημειωθεί στη διάρκεια της θερινής περιόδου, πήγαινε για 6 μετάλλια και
κατέκτησε 6, στους Ολυμπιακούς πήγαινε για 5 και κατέκτησε 5 (ατύχησε ο Κώστας
Γκατσιούδης που ήταν το μεγαλύτερο ίσως ελληνικό φαβορί και βρέθηκε σε φοβερή
κατάσταση ο Κώστας Κεντέρης που δεν υπολογίζοταν για μετάλλιο!).

Εδώ στο Έντμοντον ήλθαμε για 5 μετάλλια και κατακτήσαμε 4 με την πέμπτη
υποψηφιότητα, την Τασούλα Κελεσίδου, να «μένει» ένα σκαλί από το βάθρο της
δισκοβολίας!

ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟ

Ο Κώστας Κεντέρης ήταν ανυπέρβλητος σε ψυχική δύναμη και φυσική και τεχνική
προετοιμασία και δεν είχε αντίπαλο στις τέσσερις κούρσες που πραγματοποίησε σε
ένα τριήμερο, αποδεικνύοντας σε Αμερικανούς, Βρετανούς και «εξωτικούς»
υποψήφιους για τη διαδοχή του «βασιλιά» Μάικλ Τζόνσον, ότι είναι ο νέος
βασιλιάς των 200μ. Στοιχείο που επίσης αποδεικνύει τη μεγάλη κλάση του Έλληνα
πρωταθλητή ήταν ακόμη το ότι υπήρξε από τους ελάχιστους χρυσούς Ολυμπιονίκες
του 2000 που παρέμειναν πρώτοι στον κόσμο και το 2001…

Η Μιρέλα Τζελίλη με το ασημένιο μετάλλιο πίσω από την Κουβανή Οσλέιντις
Μενέντες έδειξε επίσης ότι είναι πλέον μια μεγάλη ακοντίστρια που δύσκολα
μπορεί να βγει έξω από τα μετάλλια σε οποιαδήποτε μεγάλη διοργάνωση, ενώ η
Κατερίνα Θάνου, δεν χρειάζεται πια συστάσεις αφού στα 26 της χρόνια βρίσκεται
από το 1995 ανάμεσα στις ταχύτερες γυναίκες του κόσμου με 7 μετάλλια σε
ανοικτό και κλειστό στίβο!

Για τον Κώστα Γκατσιούδη, τι να πούμε; Απέδειξε σε έναν πολύ δύσκολο και
γεμάτο αναποδιές για τον ίδιο (τραυματισμός, φοβερές βολές Ζελέζνι και
Παρβιάινεν) αγώνα ότι είναι μεγάλος αθλητής και η 6η θέση στους Ολυμπιακούς
του Σίδνεϊ ήταν απλά μια κακή παρένθεση στην πορεία ενός αθλητή που
αποδεικνύει ότι είναι υψηλής κλάσης πολύ συχνά.

Όχι μόνο σε έναν μεγάλο αγώνα αλλά σε όλη τη διάρκεια της περιόδου. Και βέβαια
είναι ο μόνος Έλληνας αθλητής που πρωταγωνιστεί και στα μίτινγκ των Γκόλντεν
Λιγκ, διεκδικώντας πρωτοκαθεδρία εφ’ όλης της ύλης.

Η ΚΕΛΕΣΙΔΟΥ

Όσο για την Τασούλα Κελεσίδου, μπορεί να μην αγωνίστηκε τραυματίας όπως ο
Γκατσιούδης, αλλά προερχόταν από εγχείρηση στο πόδι και δεν ήταν απόλυτα
έτοιμη να ρίξει τη μεγάλη βολή. Εντούτοις πάλεψε και έφτασε πολύ κοντά στο
μετάλλιο δείχνοντας ότι έχει κερδίσει πια θέση στις κορυφαίες δισκοβόλους του
κόσμου.

Θαυμάσια τα πήγε και η Νίκη Ξάνθου, υπενθυμίζοντας με τον τρόπο που αγωνίστηκε
και την 6η θέση, σε μια περίοδο γεμάτη με προβλήματα τραυματισμών ότι
παραμένει μεγάλη αθλήτρια του μήκους και μονάδα από την οποία ο ελληνικός
στίβος μπορεί να περιμένει πολλά.

ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

Επιτυχίες επίσης για τον ελληνικό στίβο η 8η θέση της Αγγελικής Τσιολακούδη
στον ακοντισμό και η 7η της ομάδας 4Χ100μ. γυναικών (Γεωργία Κοκλώνη- Φρόσω
Πατσού- Όλγα Καϊδατζή- Κατερίνα Θάνου), ενώ στις ωραίες προσπάθειες πρέπει να
μείνουν αποτυπωμένες η 11η θέση της Αθηνάς Παπαγιάννη στα 20 χλμ βάδην, η
πρόκριση στον ημιτελικό των 400μ. με εμπόδια και η 14η θέση στην κατάταξη του
αγωνίσματος για τον Περικλή Ιακωβάκη, η 16η θέση του Σπύρου Καστάνη στα
50.000μ. βάδην και το πανελλήνιο ρεκόρ (32.31.46) αλλά και η 16η θέση της
Χρυσούλας Ιακώβου στα 10.000μ.

Η ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ

Από πλευράς κορυφαίων δυνάμεων, ΗΠΑ και Ρωσία μονομάχησαν σκληρά για την 1η
θέση στα μετάλλια με τους Αμερικανούς να δυσκολεύονται παρότι οι αγώνες
διεξάγονταν στη… γειτονιά τους και να επικρατούν με βραχεία κεφαλή. Κατά τα
άλλα, Κένυα- Αιθιοπία- Μαρόκο λόγω της μεγάλης «σχολής» δρομέων μεγάλων
αποστάσεων, Κούβα σε άλματα – ρίψεις και Ρουμανία λόγω παράδοσης στους δρόμους
μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων γυναικών, είχαν το δικό τους μερίδιο στις επιτυχίες.