Σκόπια: μια φωτιά με παρελθόν που θέλουν να σβήσουν με… τηλεκοντρόλ

Δέκα χρόνια μετά την ανεξαρτησία, ο σκοπιανός στρατός θεωρείται ανέκδοτο. Οι ειδικοί λένε, πως «το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι να βομβαρδίζει τους λόφους και να προσεύχε-ται». Η αντιμετώπιση του ανταρτοπόλεμου σε ορεινό τερέν δεν είναι εύκολη υπόθεση

ΣΤΙΣ 24 Ιουλίου, ένα αεροπλάνο με αμερικανικά διακριτικά προσγειώθηκε στο
αεροδρόμιο του Κιέβου. Η υγρή ζέστη του καλοκαιριού δεν φάνηκε να επηρεάζει
καθόλου την καλοντυμένη γυναίκα που κατέβηκε από τη σκάλα. Η Κοντολίζα Ράις,
σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, χαρακτηρίζεται «εύθραυστη στην
εμφάνιση, αλλά ατσάλινος χαρακτήρας».

Η διήμερη επίσκεψη της Ράις στο Κίεβο περιελάμβανε συνάντηση με τον Ουκρανό
πρόεδρο Λεονίντ Κούτσμα, η οποία πραγματοποιήθηκε κεκλεισμένων των θυρών στο
μέγαρο Μαριίσνκι. Η πολιτική συγκυρία ήταν (και παραμένει) κρίσιμη. Το
καθεστώς Κούτσμα κατηγορείται για διαφθορά και δύο Ουκρανοί δημοσιογράφοι, που
ερεύνησαν με ζήλο το θέμα, δεν είχαν σπουδαία τύχη. Ο ένας βρέθηκε
αποκεφαλισμένος· ο άλλος εδάρη μέχρι θανάτου με ένα μπαστούνι του μπέιζμπολ
έξω από τα γραφεία του τηλεοπτικού σταθμού όπου εργαζόταν. Στο μεταξύ, την
περίοδο αυτή στην Ουάσιγκτον, η Γερουσία των ΗΠΑ συζητά σοβαρά το ενδεχόμενο
να προβεί σε σημαντική μείωση της αμερικανικής βοήθειας προς την Ουκρανία ­
ιδίως αν δεν προχωρήσει ο εκδημοκρατισμός της χώρας.

Οι συνομιλίες στο Κίεβο πήγαν καλά. Στις επίσημες δηλώσεις της, η Ράις είπε
ότι έλαβε διαβεβαιώσεις από την ουκρανική ηγεσία ότι θα σταματήσει τις
εξαγωγές όπλων προς τα Σκόπια. Στη συνέχεια, πήρε το αεροπλάνο και επέστρεψε
στη Μόσχα για έναν νέο γύρο συνομιλιών με τον πρόεδρο Πούτιν.

Ουκρανικά τανκ στη Θεσσαλονίκη

Το διπλωματικό επίτευγμα της Ράις δεν είναι χωρίς συνέπειες. Στη βάση δύο
συμφωνιών μεταξύ Κιέβου και Σκοπίων, που έχουν υπογραφεί το 1998 και το 2000,
η Ουκρανία είναι ο βασικός προμηθευτής όπλων, με το αζημίωτο φυσικά, της ΠΓΔΜ.
Τα ελικόπτερα Mi-24 και τα καταδιωκτικά Su-25, με τα οποία ο στρατός των
Σκοπίων βομβαρδίζει τους Αλβανούς αντάρτες, είναι ουκρανικής προέλευσης. Αν η
ροή όπλων από το Κίεβο σταματήσει, οι Σκοπιανοί θα βρεθούν σε δύσκολη θέση,
αφού αντιμετωπίζουν ένα άτυπο διεθνές εμπάργκο βαρέων όπλων. Οι «ανεξάρτητοι»
προμηθευτές ζητούν τριπλάσιες τιμές.

Έπεισε η Ράις τους Ουκρανούς; Οι ενδείξεις από το Κίεβο είναι αντιφατικές.
Επισήμως, η Ουκρανία είναι υπέρ μιας ειρηνικής λύσης στην ΠΓΔΜ. Ανεπισήμως,
συνεχίζει τις εξαγωγές, τηρώντας ενδεχομένως προγενέστερες συμβατικές
υποχρεώσεις. Μία εβδομάδα μετά την αναχώρηση της Ράις, αρχές Αυγούστου, ένα
φορτίο με τανκ αναζητούσε οδό διέλευσης προς τα Σκόπια. Υπεβλήθη, μάλιστα,
ερώτημα στα αρμόδια ελληνικά υπουργεία, αν θα μπορούσαν τα κοντέινερς να
περάσουν από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Βομβαρδίζοντας τους λόφους

Η επίσκεψη-αστραπή της Κόντι Ράις στην Ουκρανία εξόργισε τους Σκοπιανούς.
Ούτως ή άλλως, ο ρόλος του ΝΑΤΟ, ιδίως δε των Αμερικανών, στη συνεχιζόμενη
κρίση στην ΠΓΔΜ δημιουργεί πολλά ερωτηματικά. Πώς ερμηνεύεται η αμερικανική
προσπάθεια να σταματήσει η εξαγωγή όπλων στα Σκόπια; Όπως πάντα, υπάρχουν
περισσότερες εκδοχές. Μία γεωπολιτική ανάλυση με ευρύτερο ορίζοντα επιμένει
ότι ο Λευκός Οίκος θεωρεί το Κίεβο πιόνι της Μόσχας και θέλει να βάλει φρένο
στη διείσδυση των Ρώσων στα Νότια Βαλκάνια. Μια φιλο-αμερικανική ερμηνεία, που
εστιάζεται περισσότερο στα όσα συμβαίνουν στην ΠΓΔΜ, εκτιμά ότι ο μόνος τρόπος
να μην κλιμακωθούν οι συγκρούσεις Σκοπιανών και Αλβανών είναι να σταματήσει
εγκαίρως η ροή βαρέως οπλισμού προς την περιοχή. Τέλος, μια τρίτη, φιλύποπτη
ανάλυση, διαβλέπει στο άτυπο «εμπάργκο» μια προσπάθεια να παραμείνουν οι
Σκοπιανοί στρατιωτικά, άρα και διαπραγματευτικά, αδύναμοι.

Εν προκειμένω, η λέξη «αδυναμία» είναι κρίσιμη. Καλά ενημερωμένες ελληνικές
πηγές υπενθυμίζουν ότι «το 1991 οι Σκοπιανοί πανηγύριζαν, επειδή ανακήρυξαν
την ανεξαρτησία τους από τη Γιουγκοσλαβία αναίμακτα. Το αποτέλεσμα; Σε μια
νύχτα η τρίτη σερβική στρατιά τα μάζεψε κι έφυγε, αφήνοντάς τους με τρία
καλάσνικοφ». Δέκα χρόνια μετά, ο σκοπιανός στρατός θεωρείται ανέκδοτο. «Το
Αρατσίνοβο», λένε οι ίδιες πηγές, «είναι για τα Σκόπια ό,τι περίπου και τα
βόρεια προάστια για την Αθήνα. Φαντάζεστε τον ελληνικό στρατό να μην μπορεί να
κρατήσει ξένους αντάρτες έξω από την Κηφισιά. Αυτό συμβαίνει αυτήν τη στιγμή
στα Σκόπια. Το μόνο που μπορεί ο σκοπιανός στρατός να κάνει, είναι να
βομβαρδίζει τους λόφους ­ και να προσεύχεται».

Για ποιον χτυπά η καμπάνα;

Η διήμερη επίσκεψη της Ράις στο Κίεβο περιελάμβανε συνάντηση με τον Ουκρανό πρόεδρο Λεονίντ Κούτσμα, η οποία πραγματοποιήθηκε κεκλεισμένων των θυρών στο Μέγαρο Μαριίσνκι. Οι Αμερικανοί θέλουν να σταματήσει η Ουκρανία να πουλάει όπλα στα Σκόπια. Οι «ανεξάρτητοι» προμηθευτές ζητούν τριπλάσιες τιμές

Η αντιμετώπιση του ανταρτοπόλεμου σε ορεινό τερέν δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το
ΝΑΤΟ υποσχέθηκε σε πρώτη φάση υποστήριξη στους Σκοπιανούς σε επίπεδο συλλογής
πληροφοριών και ηλεκτρονικής επιτήρησης. Είναι, άλλωστε, ο μόνος τρόπος να
αντιμετωπισθούν άτακτες παραστρατιωτικές ομάδες, όπως οι Αλβανοί. Αυτό όμως
που πετυχαίνει ο ισραηλινός στρατός, ο οποίος εντοπίζει μέσω δορυφόρων και
άλλων συστημάτων τους Παλαιστίνιους μαχητές παρακολουθώντας το σήμα των
κινητών τους, δεν συμπεριλαμβάνεται στις επιχειρησιακές δυνατότητες των
Σκοπιανών.

Στην πραγματικότητα, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη. Η κοιλάδα του Μπόχανε
βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα έξω από τα Σκόπια. Με τους λοφίσκους, τα δέντρα
και τους αγρούς με τα καλαμπόκια θυμίζει λίγο τα ισπανικά τοπία από το «Για
ποιον χτυπά η καμπάνα;» του Έρνεστ Χέμινγκουεϊ. Στις 9.30 το πρωί της 8ης
Αυγούστου ένα κομβόι σαράντα οχημάτων του σκοπιανού στρατού μπήκε ανυποψίαστο
στην ειδυλλιακή κοιλάδα. Ύστερα, οι ριπές και οι όλμοι των Αλβανών θρυμμάτισαν
την ησυχία. Η ενέδρα λειτούργησε τέλεια και ήταν μια χειροβομβίδα, η οποία
προσγειώθηκε μέσα σε ένα φορτηγό με στρατιώτες που προκάλεσε τον μεγαλύτερο
αριθμό θυμάτων. Όταν εμφανίστηκαν τα σκοπιανά ελικόπτερα και άρχισαν να
χτυπούν με ρουκέτες μέσα στα δέντρα, οι αντάρτες είχαν εξαφανιστεί και το
κομβόι είχε διαλυθεί με αυτοκίνητα να καίγονται και νεκρούς στο έδαφος.

Από το Κόσοβο στην κοιλάδα Μπεκάα

Στο μεταξύ, το ΝΑΤΟ παρακολουθεί απαθές. Η KFOR του Κοσόβου δεν κάνει καμία
προσπάθεια να επιτηρήσει αποτελεσματικά τα σύνορα με την ΠΓΔΜ, όπου
πηγαινοέρχονται οι αντάρτικες ομάδες. Το Κόσοβο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές,
«έχει μετατραπεί σε ένα είδος κοιλάδας Μπεκάα στο μέσον της Ευρώπης. Η περιοχή
αποτελεί διακομετακομιστικό σταθμό για την ηρωίνη, τα κέρδη από την οποία
συντηρούν τοπικές μαφίες που διαπλέκονται με τους αντάρτες. Απουσιάζει κάθε
έννοια κρατικής δομής. Και όταν ακόμη η KFOR συλλαμβάνει τους λαθρεμπόρους και
τους παραδίδει στη δικαιοσύνη, σπανίως καταδικάζονται σε σοβαρές ποινές. Ποιος
Αλβανός δικαστής θα τολμήσει να τα βάλει με τις μαφίες;».

Ευρωπαίοι διπλωμάτες στην Αθήνα παραδέχονται ότι «υπάρχουν παρά πολλά όπλα στο
Κοσσυφοπέδιο αυτήν τη στιγμή». Το ΝΑΤΟ δεν είναι διατεθειμένο να στραφεί
εναντίον των ανταρτών, «γιατί οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν χωρίς τους Αμερικανούς
και οι Αμερικανοί δεν θέλουν να διαθέσουν στρατιώτες, γιατί φοβούνται τις
απώλειες».

Απομονωτιστές και υδροκέφαλοι

Είναι πολύ δύσκολο να συνυπάρξουν Σκοπιανοί και Αλβανοί σε ένα πολυπολιτισμικό κράτος. Η ίδια η δημογραφική πραγματικότητα δεν το επιτρέπει. Το σημερινό 70-30 θα είναι αύριο 50-50. Οι Αλβανοί έχουν τον μεγαλύτερο ρυθμό πληθυσμιακής αύξησης στην Ευρώπη

Η στάση της Ουάσιγκτον είναι εξηγήσιμη. Διπλωματικές πηγές, με γνώση της νέας
εξωτερικής πολιτικής, επισημαίνουν ότι «οι Ρεπουμπλικάνοι ήταν παραδοσιακά
διχασμένοι ανάμεσα στους απομονωτιστές της ενδοχώρας και τους ατλαντιστές της
ανατολικής Ακτής. Επί Μπους όμως, το Ρεπουμπλικανικό κόμμα αντλεί την εκλογική
δύναμή του από την ενδοχώρα, ενώ η ελίτ των ανατολικών Πολιτειών ασχολείται
μόνο με τα λεγόμενα “θέματα ευρέως πεδίου”: την Κίνα και τη Ρωσία». Έτσι, στο
Κογκρέσο οι ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές από την Αλαμπάμα αναρωτιούνται
μεγαλοφώνως: «Τι θέλουμε εμείς στα Βαλκάνια;», και απειλούν με εξεταστικές
επιτροπές, σε περίπτωση που έστω και ένας Αμερικανός στρατιώτης σκοτωθεί. Από
την άλλη, για τους «υδροκέφαλους της εξωτερικής πολιτικής» η Βαλκανική είναι
ασήμαντη μπρος στο θέατρο του Ειρηνικού και την Ευρασία.

Η κρίση στην ΠΓΔΜ διαδραματίζεται σε κενό αμερικανικής πολιτικής. «Ακόμη και
οι διαβεβαιώσεις του Πάουελ», λέγεται, «είναι άνευ σημασίας. Ο στρατηγός,
μέχρι να φθάσει από το ισόγειο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στον έκτο όροφο όπου
είναι το γραφείο του, ακούει τις ανησυχίες των διπλωματών και μετά τις
εκφράζει δημόσια. Ωστόσο, η διπλωματική γραφειοκρατία δεν έχει μεγάλο ειδικό
βάρος στην Ουάσιγκτον. Κάθε φορά που ανεβαίνουν στα σκαλιά του Κογκρέσου ή της
Γερουσίας, οι εξεταστικές επιτροπές τούς κόβουν κομμάτια».

Αμερικανικά όπλα και διόπτρες νυκτός

Φυσικά, όλες αυτές οι διπλωματικές αποχρώσεις δεν γίνονται αντιληπτές από τους
Αλβανούς. Οι τελευταίοι εκλαμβάνουν την παθητική στάση των Αμερικανών ως
υποστήριξη. «Όσο δεν τα βάζει κανείς μαζί τους, οι αντάρτες αισθάνονται
ανίκητοι», παραδέχονται Ευρωπαίοι διπλωμάτες στην Αθήνα. Το γεγονός ότι
χρησιμοποιούν ΝΑΤΟϊκό οπλισμό και αμερικανικές διόπτρες νυκτός βοηθάει. Οι
ίδιες πηγές επισημαίνουν ότι «ο στόχος των Αλβανών του Κοσόβου ­ ακόμη και του
μετριοπαθούς Ρουγκόβα ­ ήταν πάντοτε η ανεξαρτησία». Η δε περιβόητη «Μεγάλη
Αλβανία» έχει ως φυσικό κέντρο το ιστορικά πλουσιότερο Κόσοβο και όχι τα
Τίρανα.

Από την άλλη πλευρά, η σκοπιανή ηγεσία δεν διακρίνεται για την ευστροφία της.
Μία από τις εγγυήσεις ασφάλειας της ΠΓΔΜ ήταν το ειρηνευτικό σώμα του ΟΗΕ, που
τοποθετήθηκε εκεί από το 1994 και περιελάμβανε και έναν αριθμό Αμερικανών ­
τους οποίους ουδείς τολμούσε να πλήξει. Το 1999 όμως, με πρωτοβουλία του
αντιπροέδρου Τουπορκόφσκι, η ΠΓΔΜ δέχθηκε επενδύσεις της τάξεως του 1 δισ.
δολαρίων από την Ταϊβάν, που κατέλαβε ένα υψηλό κτίριο στη μέση των Σκοπίων.
Αντάλλαγμα; Η διπλωματική αναγνώριση της Ταϊβάν. Η κίνηση εξόργισε την Κίνα,
που πρόβαλε βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας και η παραμονή των κυανοκράνων δεν
ανανεώθηκε. Έτσι, στην πιο κρίσιμη φάση της ιστορίας της, η ΠΓΔΜ βρέθηκε
«γυμνή», χωρίς ξένους εγγυητές.

Με μια σφαίρα στο κεφάλι

Τι μέλλει γενέσθαι; Ήδη, οι Ευρωπαίοι πρέσβεις στα Σκόπια είναι πολύ πιο
απαισιόδοξοι από τα υπουργεία Εξωτερικών στις πρωτεύουσες των χωρών τους. Η
αρχική ιδέα, να γίνει πολυεθνικό το κράτος των Σκοπίων απορροφώντας τους
μετριοπαθείς Αλβανούς, δεν φαίνεται εφικτή. «Ακόμη και αν υπογραφεί η συμφωνία
στην Οχρίδα, πόσο θα είναι εφαρμόσιμη;», αναρωτιούνται Ευρωπαίοι διπλωμάτες
στην Αθήνα, οι οποίοι αμφιβάλλουν αν το σκοπιανό Κοινοβούλιο θα την
επικυρώσει. Συμφέρον να την υπονομεύουν έχουν επίσης οι Αλβανοί αντάρτες. Η
συμφωνία πλήττει σοβαρά το πολιτικό κύρος των μετριοπαθών σκοπιανών πολιτικών,
εξαγριώνοντας τους Σλαβομακεδόνες εξτρεμιστές. Οι τελευταίοι είναι ήδη σε
δράση, όπως έδειξαν οι πρόσφατες δολοφονίες στα Σκόπια, όταν Αλβανοί ύποπτοι
ως συνεργάτες των ανταρτών εκτελέστηκαν με μια σφαίρα στο κεφάλι στα κρεβάτια
τους.

Ακόμη και το ενδεχόμενο ανάπτυξης ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων μετά την υπογραφή της
συμφωνίας φαίνεται αβέβαιο, καθόσον ο γενικός γραμματέας της συμμαχίας λόρδος
Ρόμπερτσον βάζει τώρα πρόσθετους όρους. Ευρωπαίοι διπλωμάτες στην Αθήνα
υποβαθμίζουν τη σημασία της επέμβασης, λέγοντας ότι «πρώτα θα φθάσουν
σύμβουλοι και παρατηρητές, μετά υποστηρικτικό προσωπικό και στο τέλος τα
στρατεύματα». Και πάλι ο ρόλος των Αμερικανών είναι κρίσιμος, αφού το ΝΑΤΟ δεν
μπορεί να λειτουργήσει επιχειρησιακά χωρίς αυτούς και ευρωστρατός δεν υπάρχει
ακόμη.

Το τηλεκοντρόλ της Ουάσιγκτον

Καλά ενημερωμένες πηγές στην Αθήνα συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι «είναι πολύ
δύσκολο να συνυπάρξουν Σκοπιανοί και Αλβανοί σε ένα πολυπολιτισμικό κράτος». Η
ίδια η δημογραφική πραγματικότητα δεν το επιτρέπει. «Το σημερινό 70-30 θα
είναι αύριο 50-50. Οι Αλβανοί έχουν τον μεγαλύτερο ρυθμό πληθυσμιακής αύξησης
στην Ευρώπη. Δεν είναι προς το συμφέρον των Σκοπιανών να συνυπάρχουν στο ίδιο
κράτος μαζί τους».

Η πραγματικότητα που διαγράφεται, επισείει το φάσμα της εδαφικής διαίρεσης.
«Τότε μόνο μπορεί να υπάρξει ένα σημείο ισορροπίας που το ΝΑΤΟ να επικυρώσει,
στέλνοντας ενδεχομένως και στρατεύματα». Με τους εξτρεμιστές να
δραστηριοποιούνται εκατέρωθεν και τους πολιτικούς να χάνουν την απήχησή τους,
η συμφωνία της Οχρίδας ενδέχεται να μην ανταποκριθεί στα συμφέροντα καμίας
πλευράς. «Ακόμη και αν αρχικά τηρηθεί», λέγεται, «αυτό θα είναι για τακτικούς
λόγους ­ για να κερδηθεί δηλαδή χρόνος από την πλευρά των Αλβανών».

Οι Αμερικανοί δεν προτίθενται να αποσοβήσουν τη σύγκρουση, απλώς προσπαθούν να
την κρατήσουν σε χαμηλή κλίμακα. «Καμία πλευρά», λέγεται, «δεν έχει σοβαρές
επιχειρησιακές δυνατότητες ούτε μπορεί να επιφέρει μεγάλα πλήγματα. Μιλάμε για
αψιμαχίες ­ αν και δεν μπορούν να αποκλειστούν ωμότητες από την πλευρά των
εξτρεμιστών». Έτσι, τα Σκόπια θεωρούνται τόπος «ελεγχόμενης έκρηξης» ή «κρίσης
που η Ουάσιγκτον υπολογίζει να την χειριστεί με τηλεκοντρόλ, μέχρι να την
φέρει στα μέτρα της και να επιτύχει ένα νέο στάτους κβο ­ που θα είναι μάλλον
εδαφικό».

Ένα σαλόνι χωρίς τοίχους

Με αυτά τα δεδομένα, ακόμη και στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών υπάρχουν
στελέχη που αποδέχονται ότι η ελληνική πολιτική απέναντι στα Σκόπια είναι
πλέον «παρωχημένη». «Είμαστε υπέρ της διατήρησης ενός πολυπολιτισμικού
κράτους, έχοντας κυρίως στον νου μας τα συμφέροντα των Ελλήνων επιχειρηματιών
που έχουν επενδύσει στην ΠΓΔΜ, ενώ αυτό δεν το θέλουν ούτε οι Σκοπιανοί ούτε
οι Αλβανοί. Είναι σαν να θέλουμε να κρατήσουμε στην ίδια θέση τους δικούς μας
ανθρώπους, στο σαλόνι ενός σπιτιού του οποίου οι τοίχοι γκρεμίζονται». Η Αθήνα
δέχθηκε αφόρητες ευρωπαϊκές πιέσεις και για το θέμα του ονόματος, που έγινε
πλέον μέρος της αλβανο-σκοπιανής διελκυστίνδας, αφού οι Αλβανοί δεν θέλουν
εθνικό προσδιορισμό που να τους τους αποκλείει.

Η προφητεία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ότι «σε δέκα χρόνια κανείς δεν θα
θυμάται το θέμα του ονόματος» κινδυνεύει να επαληθευθεί ­ με τη διαφορά ότι ο
κίνδυνος είναι να μη θυμάται κανείς ότι υπήρξαν καν τα Σκόπια.

Το ΝΑΤΟ βγάζει την ουρά του από το Σκοπιανό

ΤΟ ΝΑΤΟ προειδοποίησε χθες τις εμπλεκόμενες πλευρές στη σύγκρουση της ΠΓΔΜ ότι
δεν υπάρχει πιθανότητα στρατιωτικής λύσης και τις κάλεσε να σεβαστούν την
εκεχειρία της 5ης Ιουλίου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι δεν τίθεται θέμα
στρατιωτικής επέμβασης κατά των Αλβανών εξτρεμιστών.

Χθες, επίσης, το υπουργείο Άμυνας των Σκοπίων ανακοίνωσε ότι οι νεκροί
στρατιώτες από τη χθεσινή έκρηξη δύο αντιαρματικών ναρκών στις οποίες
προσέκρουσε το όχημά τους βόρεια των Σκοπίων είναι επτά και οι τραυματίες
οκτώ. Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, έξι στρατιώτες βρήκαν ακαριαίο θάνατο
ενώ ο έβδομος υπέκυψε κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο.

Νωρίτερα στρατιωτική πηγή είχε κάνει λόγο για οκτώ νεκρούς και έξι τραυματίες.

Ο πρωθυπουργός της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ)
Λιούπτσο Γκεοργκιέφσκι αρνήθηκε χθες ότι διέταξε τον πρώην αρχηγό του
επιτελείου ενόπλων δυνάμεων Πάντε Πετρόφσκι να βομβαρδίσει αλβανικά χωριά και
αμάχους χωρίς να ενδιαφέρεται για την απώλεια ανθρώπινων ζωών.

Η δήλωση αυτή αφορά το συμβάν της περασμένης Τετάρτης, όταν σε ενέδρα Αλβανών
ανταρτών στον δρόμο από τα Σκόπια προς το Τέτοβο σκοτώθηκαν δέκα κυβερνητικοί
στρατιώτες.

Εν τω μεταξύ, αξιωματούχος στο γραφείο του Γκεοργκιέφσκι διέψευσε αυτό που
είχε ακουσθεί νωρίτερα, ότι δηλαδή ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ διαχώρισε τη θέση
του από την ειρηνευτική συμφωνία και τόνισε ότι ο Γκεοργκιέφσκι παραμένει
προσηλωμένος στην υπογραφή της, που αναμένεται να γίνει τη Δευτέρα.