Τo μακρύ χέρι του FΒΙ

Κλικ στην επίσημη ιστοσελίδα: “Το FBI μοχθεί καθημερινά όχι μόνο στις ΗΠΑ
αλλά και εκτός των συνόρων. Διαθέτει ένα πρόγραμμα νομικών συμβούλων που
δημιουργήθηκε με σκοπό την καλύτερη συνεργασία με τους διεθνείς αστυνομικούς
εταίρους”.

Βρίσκονται παντού. Αμερικανός πεζοναύτης μιλάει με πράκτορα του FBI μπροστά στην κατεστραμμένη πρεσβεία των ΗΠΑ στο Νταρ ες Σαλαάμ της Τανζανίας

Συμπέρασμα: Αν το χέρι του νόμου είναι ούτως ή άλλως μακρύ, φαίνεται πως το
χέρι του FBI είναι ακόμα μακρύτερο. Το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών των ΗΠΑ
διαθέτει γραφεία σε 44 χώρες του εξωτερικού, τα 19 από τα οποία εγκαινιάστηκαν
μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια. Το παλαιότερο εδρεύει στην Πόλη του Μεξικού
και χρονολογείται από το 1940. Το νεώτερο εδρεύει στο Αμμάν της Ιορδανίας και
αριθμεί μόλις επτά μήνες ζωής. Κάπου ενδιάμεσα, και συγκεκριμένα στις 23
Οκτωβρίου του 1992, γεννήθηκε και το “παράρτημα” της Αθήνας. Αν θέλετε,
λοιπόν, να έρθετε σε επαφή με τον Νομικό Σύμβουλο (Legal Attache) του FBI στη
χώρα μας, θα πρέπει, ακολουθώντας τις οδηγίες της επίσημης ιστοσελίδας στο
Ίντερνετ, “να επικοινωνήσετε με την αμερικανική πρεσβεία”.

Ποιος είναι όμως ο σκοπός της παρουσίας αυτών των “συμβούλων” ­ κοινώς,
πρακτόρων ­ σε χώρες του εξωτερικού; “Το FBI πιστεύει ότι είναι πολύ σημαντικό
να τοποθετούνται άρτια εκπαιδευμένοι ειδικοί πράκτορες σε άλλες χώρες, ώστε να
αποτρέπεται η παρείσδυση της τρομοκρατίας και του εγκλήματος στην αμερικανική
επικράτεια και να προστατεύονται οι Αμερικανοί πολίτες. Οι πράκτορες δεν
βοηθούν μόνο τις διεθνείς αστυνομικές υπηρεσίες με εκπαιδευτικά προγράμματα,
αλλά διευκολύνουν και την επίλυση όσων εγχώριων ερευνών έχουν διεθνείς
προεκτάσεις. Το πρόγραμμα νομικών συμβούλων επικεντρώνεται στην αποτροπή του
εγκλήματος που απειλεί τις ΗΠΑ, όπως είναι το εμπόριο όπλων, η διεθνής
τρομοκρατία και η οικονομική κατασκοπεία”.

Ζούμε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, επιχειρηματολογούν οι αξιωματούχοι της
αμερικανικής υπηρεσίας, και η τάση αυτή δεν έχει εξαιρέσει το έγκλημα. Όσο για
τις… επεκτατικές τάσεις του FBI, αυτές δικαιώνονται, σύμφωνα πάντα με τους
Αμερικανούς, από μία σειρά επιτυχιών, με πιο πρόσφατη την καταδίκη, φέτος,
τεσσάρων ανδρών που είχαν εμπλακεί στις πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις
εναντίον των αμερικανικών πρεσβειών στην Κένυα και την Τανζανία, το 1998.

Η αλαζονεία των πρακτόρων

Έναν μόλις χρόνο νωρίτερα, το FBI είχε ανοίξει τα δύο πρώτα του γραφεία στην
Αφρική ­ και έτσι οι νομικοί σύμβουλοι του Καΐρου και της Πραιτώριας βρέθηκαν
στους τόπους των εγκλημάτων άμεσα, αποκλείοντας τον χώρο με τις
χαρακτηριστικές κίτρινες ταινίες και ξεχωρίζοντας τα σημαντικά αποδεικτικά
στοιχεία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η τοπική αστυνομία αναγνώρισε στο FBI
ότι η βοήθεια που είχε προσφέρει ήταν ανεκτίμητη: «Το FBI συνεργάστηκε άριστα
με την τοπική αστυνομία», δήλωσε ο εκπρόσωπος της αστυνομίας της Τανζανίας,
Μοχάμεντ Μχίνα. «Αυτό που μάθαμε από αυτούς, είναι ότι χρειαζόμαστε σύγχρονο
εξοπλισμό». Σε αρκετές άλλες περιπτώσεις, ωστόσο, και αυτό το παραδέχονται και
οι ίδιοι οι Αμερικανοί, ο «υπερβάλλων ζήλος» ­ η αλαζονεία ­ που τείνουν να
επιδεικνύουν οι Αμερικανοί πράκτορες εξοργίζει τις τοπικές αρχές και απειλεί
ακόμα και να υπονομεύσει τις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της
εκάστοτε χώρας.

Η δήλωση που έκανε άλλωστε πρόσφατα, στη διάρκεια του επίσημου διορισμού του
από την αμερικανική Γερουσία, ο νέος διευθυντής του FBI Ρόμπερτ Μιούλερ, δεν
ήταν τυχαία, ούτε αφορούσε αποκλειστικά τις περιβόητες γκάφες που έχει
διαπράξει η υπηρεσία εντός των τειχών το τελευταίο διάστημα: «Το FBI», είπε ο
Μιούλερ, «πρέπει να καλλιεργήσει τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη σε εκείνους
με τους οποίους συνεργάζεται, συμπεριλαμβανομένων των υπολοίπων υπηρεσιών
επιβολής του νόμου, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και διεθνώς».

Στην Υεμένη, για παράδειγμα, οι σχέσεις μεταξύ των τοπικών αρχών και των
πρακτόρων του FBI που ερευνούν την περυσινή βομβιστική επίθεση εναντίον του
αμερικανικού πολεμικού πλοίου USS Cole, έγιναν κάποια στιγμή τόσο εκρηκτικές
που η πρέσβειρα των ΗΠΑ στη χώρα, Μπάρμπαρα Μποντίν, προέβαλε τον Φεβρουάριο
βέτο σε μία νέα επίσκεψη τού επικεφαλής Τζον Ο’ Νιλ. Χαρακτηριστικό είναι ότι
οι αξιωματούχοι της Υεμένης φώναζαν, ιδιαιτέρως, τον πράκτορα Ο’ Νιλ και τους
συνεργάτες του «Ράμπο».

Πέρα από τη μεθοδολογία τους, πάντως, εκείνο που φαίνεται να ενόχλησε
περισσότερο τους ντόπιους είναι ότι τα βράδια οι πράκτορες δεν «καταδέχονταν»
τα ξενοδοχεία του Άντεν και διανυκτέρευαν σε αμερικανικά πλοία. Μπορεί να το
έκαναν για λόγους ασφαλείας, δεν αντιμετώπισαν όμως με την οφειλόμενη
λεπτότητα τα αισθήματα των Υεμενιτών.

LINKS:

*
www.fbi.gov/contact/legat/legat.htm

* www.usis.hu/ilea.htm