[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αυτή η «Γιορτή της Δημοκρατίας» στο Προεδρικό Μέγαρο, πέρα από προθέσεις, έχει
καταντήσει μια συνηθισμένη φολκλορική εκδήλωση, από την οποία απουσιάζουν
πολλοί από εκείνους που θα έπρεπε να τιμώνται για την αντιστασιακή τους δράση.

Η αλήθεια είναι ότι από το ’74 όλα στράβωσαν. Πρώτα απ’ όλα, ενώ η δικτατορία
έπεσε στις 23 Ιουλίου κάτω από το βάρος της προδοσίας της Κύπρου και
αποφασίστηκε να δοθεί η σκυτάλη της εξουσίας σε ορισμένους πολιτικούς,
καθιερώθηκε ως γιορτή η 24η Ιουλίου. Αυτό έγινε με τη δικαιολογία ότι εκείνη
την ημέρα ορκίστηκε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ­ παρουσία του δικτάτορα Φαίδωνα
Γκιζίκη.

Το φαινόμενο έχει πολλά προηγούμενα που χρονολογούνται από την εποχή της
Επανάστασης του 1821, όπου οι ημερομηνίες εορτασμών καθιερώθηκαν βάσει πολλών
σκοπιμοτήτων. Πρόσφατη, εξόφθαλμη ­ ιστορικά ­ περίπτωση αποτελεί ο εορτασμός
της ένωσης της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα. Ενώ, αυτό συνέβη στις 31 Μαρτίου του
1947, με την υποστολή της αγγλικής σημαίας και την έπαρση της ελληνικής
σημαίας στον κεντρικό ιστό της Ρόδου, όπως κατέγραψαν στα πρωτοσέλιδά τους
όλες οι εφημερίδες της εποχής, τελικώς καθιερώθηκε η 7η Μαρτίου του 1948 ως
ημέρα εορτασμού. Κι αυτό, γιατί εν μέσω εμφυλίου πολέμου, οι βασιλείς Παύλος
και Φρειδερίκη επισκέφθηκαν τότε τη Ρόδο και «έπρεπε» να καταγραφεί το γεγονός
από το εμφυλιοπολεμικό κράτος ως δική τους επιτυχία.

Το τραγικό με τη «Γιορτή της Δημοκρατίας» είναι ότι στους κήπους του
Προεδρικού Μεγάρου, από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα, κυκλοφόρησαν και
κυκλοφορούν ακόμα αρκετοί συνεργάτες της δικτατορίας, οι οποίοι κατέχουν την
τέχνη να εμφανίζονται και ως ζηλωτές του κοινοβουλευτικού μας πολιτεύματος.

Γι’ αυτούς που συντάσσουν τις προσκλήσεις ­ φαίνεται πως γίνεται εν αγνοία του
Προέδρου της Δημοκρατίας ­ δεν αποτελεί ενόχληση που άλλη μια φορά ξεχάστηκαν
αντιστασιακοί, ακόμη και πρώην υπουργοί, ή που ο Χαρίλαος Φλωράκης προσεκλήθη
απλώς ως «πρώην βουλευτής».

Άλλωστε, δεν τους ενδιαφέρει αν όλοι αυτοί οι αγωνιστές θα απουσιάσουν από τον
εορτασμό, ακολουθώντας τον δρόμο τους και προτιμώντας να αποτίσουν φόρο τιμής
στον τόπο μαρτυρίου του ΕΑΤ-ΕΣΑ για τους χαμένους ­ στην Ελλάδα και την Κύπρο
­ συντρόφους…