Τρία χρόνια διακοπές

Άφησαν τις δουλειές τους, νοίκιασαν το σπίτι τους, πήραν τα παιδιά τους από
το σχολείο και σήκωσαν άγκυρα για τον γύρο του κόσμου. Ταξίδεψαν στην Ινδία,
την Αυστραλία, τη Νότιο Αμερική, την Πολυνησία και επέστρεψαν στη Βρετανία
ύστερα από τρία συναρπαστικά χρόνια.

Εν πλω. Οι Στάντεν επιστρέφουν στη μαρίνα Σάουθσι. Η τριετής περιπέτειά τους τελειώνει

Το σχέδιο του Τζέρι και της Σάρας Στάντεν θύμιζε την απόλυτη μεσοαστική
φαντασίωση. Εκείνος, θα εγκατέλειπε την πιεστική του δουλειά ως σύμβουλος
επενδύσεων, θα πουλούσε το πολυτελές του αυτοκίνητο και θα αγόραζε ένα σκάφος.
Εκείνη, θα νοίκιαζε το σπίτι τους, θα μάζευε τα πράγματα των τεσσάρων παιδιών
τους και θα επιμελούνταν την εκπαίδευσή τους. Ελεύθεροι από τις απαιτήσεις των
κινητών τηλεφώνων και των επαγγελματικών διοριών, θα επιβράδυναν τους ρυθμούς
τους και θα ανακάλυπταν ξανά την οικογενειακή ζωή, με οδηγό μόνο τους αληγείς
ανέμους και τα καπρίτσια της κάθε ημέρας.

Αντίθετα με τους περισσότερους ονειροπόλους αστούς, οι Στάντεν πραγματοποίησαν
το σχέδιό τους. Το 1998, αγόρασαν το «Zoo», ένα ιστιοφόρο 15 μέτρων, και
ετοιμάστηκαν να σαλπάρουν. Η Σάρα ανέλαβε να ενημερώσει σχετικά τον διευθυντή
του σχολείου όπου φοιτούσαν τα μεγαλύτερα παιδιά τους. Τότε και μόνο
συνειδητοποίησε το μέγεθος της απόφασης που είχαν πάρει: «Του παρέδωσα μία
επιστολή όπου του εξηγούσα ότι παίρναμε τα παιδιά και μου είπε, “Σας
ευχαριστώ. Αυτό ήταν, τώρα χάσατε τις θέσεις σας στο σχολείο”. Συνειδητοποίησα
ότι κάναμε ένα πολύ μεγάλο βήμα, όχι για εμάς, αλλά για τα παιδιά».

Εν τούτοις, η Σάρα και ο Τζέρι δεν αμφέβαλαν στιγμή ότι έκαναν το σωστό. Ήταν
άλλωστε ανέκαθεν λάτρεις της ιστιοπλοΐας. Γνωρίστηκαν το 1985, όταν η Σάρα
απάντησε σε μία αγγελία που είχε βάλει ο Τζέρο αναζητώντας πλήρωμα για κάποιο
ταξίδι. Παντρεύτηκαν έναν χρόνο αργότερα, εγκαταστάθηκαν στο Φάρνχαμ του
Σάρεϊ, και συμμετείχαν τακτικά σε αγώνες ιστιοπλοΐας ­ ήταν το χόμπι τους.
Αργότερα ήρθαν τα παιδιά και ο ελεύθερος χρόνος περιορίστηκε. Όταν όμως ο
Τζέρι πρότεινε στη σύζυγό του να αφήσουν πίσω την… ξηρά για 32 μήνες, εκείνη
συμφώνησε αμέσως.

«Ο Τζέρι είχε την πολυτέλεια να κάνει ένα διάλειμμα από τη δουλειά και τα
παιδιά ήταν αρκετά μικρά ώστε να μην επηρεαστούν. Όλα έμοιαζαν απλά», λέει.
Σήμερα, η οικογένεια Στάντεν έχει πια ρίξει την άγκυρα ­ συγκεκριμένα στη
μαρίνα Σάουθσι, στο Πόρτσμουθ. Ετοιμάζεται να επιστρέψει στο παλιό της σπίτι,
τα παιδιά θα γυρίσουν ξανά στο σχολείο. Και τα τρία χρόνια που πέρασαν μακριά;
«Οι ορίζοντές τους έχουν διευρυνθεί κατά τρόπο που δεν θα είχε συμβεί ποτέ αν
είχαμε μείνει σπίτι», λέει η Σάρα. «Είναι πολύ κοινωνικά και δείχνουν μεγάλο
ενδιαφέρον για τους άλλους, κάτι που σημαίνει, ελπίζω, ότι δεν θα γίνουν
άνθρωποι εγωκεντρικοί και στενόμυαλοι».

Νέα Γουινέα. Οι μικροί Στάντεν μοιράζονται ένα κανό με τους καινούργιους τους φίλους

Τα παιδιά αυτά έπιασαν φιλίες με μέλη της φυλής Ντάνι, στη Δυτική Παπούα.
Έκαναν κανό μαζί με παιδιά ιθαγενών στους ποταμούς της Νέας Γουινέας. Έμαθαν
να… κρεμιούνται από τα δένδρα μαζί με τους ουραγκουτάγκους του Βόρνεο, να
ψαρεύουν τόνους στα νερά του Νότιου Ειρηνικού, να καταδύονται με
αναπνευστήρες. Χωρίς όλα αυτά να σημαίνουν ότι έμειναν τρία χρόνια μακριά από
τα βιβλία και τη μάθηση: γι’ αυτό φρόντισε η μητέρα τους, η οποία εφοδιάστηκε
εκ των προτέρων με το απαραίτητο υλικό και θέσπισε αυστηρό πρόγραμμα
μαθημάτων: γραφή, ανάγνωση, αριθμητική και ό,τι άλλο προβλέπει η διδακτέα
σχολική ύλη.

Ήταν λοιπόν όλα τόσο ονειρικά; Δεν υπήρχαν δυσκολίες, δεν υπήρχαν προστριβές,
δεν ήταν η καθημερινότητα λίγο πιο πεζή από ό,τι αφήνει να εννοηθεί το άλμπουμ
των φωτογραφιών που έφεραν μαζί τους οι Στάντεν ύστερα από τρία χρόνια
περιπλάνησης; Ο Τζέρι συνήθιζε να εργάζεται 12 ώρες την ημέρα, χρειάστηκε
λοιπόν να συνηθίσει τη διαρκή παρουσία των παιδιών και της συζύγου του:
«Ανακάλυψα ότι μου άρεσε να περνώ ώρες μαζί τους, να μαγειρεύω γι’ αυτούς, να
διασκεδάζω μαζί τους. Τις διαφορές μας, βέβαια, τις είχαμε, σε έναν τόσο
περιορισμένο χώρο, όμως, τις λύναμε αναγκαστικά γρήγορα».

Σήμερα, πάντως, η οικογένεια Στάντεν δηλώνει ευτυχής που βρίσκεται ξανά
ανάμεσα σε φίλους και οικεία πρόσωπα. Η περιπέτειά τους τελείωσε, η ζωή τους
επιστρέφει στη μονοτονία. Ή μήπως όχι; «Ποιος ξέρει τι μας επιφυλάσσει το
μέλλον. Υπάρχουν πολλές ακόμα περιπέτειες εκεί έξω».