ΠΡΟΣΩΠΑ Μπαμπάς πλήρους απασχόλησης

«Οι γυναίκες; Έγιναν δυνατές, κι εμείς, οι άνδρες, βρισκόμαστε σε κρίση».

Χανίφ Κιουρέισι. «Γιατί μιλάω για κρίση του αρσενικού; Ίσως επειδή ωρίμασα»

Έπειτα από ιστορίες με φόντο τη μετανάστευση, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τον
διάλογο και τη σύγκρουση διαφορετικών πολιτισμών, ο Αγγλο-πακιστανός
συγγραφέας Χανίφ Κιουρέισι καταπιάστηκε με θέματα πιο προσωπικά ­ το χάος που
επικρατεί στις διαπροσωπικές σχέσεις, τους φόβους που γεννιούνται μέσα σ’ ένα
ζευγάρι. Ήταν το μυθιστόρημά του με τίτλο «Intimacy» (στα ελληνικά «Οικείες
απιστίες», από τις εκδόσεις Καστανιώτη), το οποίο γύρισε ταινία ο Γάλλος
σκηνοθέτης Πατρίς Σερώ, με τον ίδιο τίτλο. Η ταινία, η οποία βραβεύθηκε με τη
Χρυσή Άρκτο στο τελευταίο φεστιβάλ του Βερολίνου, αφηγείται την ιστορία ενός
άνδρα που εγκαταλείπει την οικογένεια και ζει μια ιστορία που θυμίζει την
«Πορνογραφική Σχέση» ή το «Τελευταίο Ταγκό στο Παρίσι» και συνοψίζεται σε
συναντήσεις μία φορά την εβδομάδα με μια γυναίκα, την οποία γνωρίζει ελάχιστα.
Μέχρι που μια μέρα εκείνη δεν εμφανίζεται και του γίνεται έμμονη ιδέα. «Γιατί
μιλάω για κρίση του αρσενικού; Ίσως επειδή ωρίμασα», λέει ο Κιουρέισι στην
ιταλική «Κοριέρε».

Ο Χανίφ Κιουρέισι γεννήθηκε στη Βρετανία το 1954 από Αγγλίδα μητέρα και
Πακιστανό πατέρα και μεγάλωσε σ’ ένα μεσοαστικό προάστιο του νότιου Λονδίνου.
Έγινε διάσημος το 1985, όταν ο Στήβεν Φρήαρς μετέφερε στον κινηματογράφο το
μυθιστόρημά του «Ωραίο μου πλυντήριο», και ακολούθησαν «Ο Σάμμυ και η Ρόζυ
κάνουν έρωτα» και το μπεστ-σέλερ «Ο Βούδδας των προαστίων». Τώρα, όμως,
απέκτησε καινούργια ερεθίσματα και θέλει, λέει, να μιλήσει για τη ζωή: «Ο
γάμος είναι τμήμα της ζωής και μια εμπειρία που έχουν οι περισσότεροι
άνθρωποι. Σήμερα, περισσότερο απ’ ό,τι στο παρελθόν, οι σχέσεις διαλύονται,
και άνδρες και γυναίκες αναρωτιούνται πώς γίνεται να διατηρηθεί ζωντανός και
υγιής ένας γάμος».

Ο Κιουρέισι εξακολουθεί να μιλάει για θέματα πολιτικά, όπως η παγκοσμιοποίηση
(«ένας πολυεθνοτικός κόσμος είναι ωραίος, αφού υπάρχουν σ’ αυτόν περισσότεροι
άνθρωποι που μπορεί να σου αρέσουν», λέει στην «Κοριέρε», «αλλά το πρόβλημα
είναι πως η παγκοσμιοποίηση μπορεί να γίνει μια μορφή ομογενοποίησης, μια
διαδικασία που καθιστά όλους ίδιους»), ωστόσο γράφει πιο προσωπικά: το βιβλίο
με το οποίο ασχολείται τώρα έχει τον τίτλο «Body» και αφορά «τα σώματα, την
ανθρώπινη σάρκα». Όταν δεν γράφει, ασχολείται με τα παιδιά του ­ έχει δύο
δίδυμους γιους οκτώ χρόνων κι έναν τριών: «Περνώ πολύ καιρό μαζί τους, πάρα
πολύ. Δουλεύω στο σπίτι, ή μάλλον προσπαθώ να δουλέψω, αφού τα παιδιά είναι
πάντα κάπου κοντά. Βγαίνω σπάνια, είμαι σχεδόν πάντα μαζί τους, παίζω, τα
πηγαίνω στο πάρκο, συναντάω τους γονείς των φίλων τους… Είμαι ένας μπαμπάς
πλήρους απασχόλησης».