Στη μάχη κατά του καρκίνου

Η Αντρέα Τζάγκερ, μεγάλο αστέρι του τένις πριν από 18 χρόνια (αριστερά), είναι η ψυχή του ιδρύματος Silver Lining (πάνω) για παιδιά που πάσχουν από καρκίνο

«Όταν ήμουν 15 ετών αποφάσισα να πάρω μερικά δώρα και να τα πάω σε ένα
νοσοκομείο στη Νέα Υόρκη, όπου βρισκόμουν για ένα τουρνουά. Πήγα σε ένα
δωμάτιο και εκεί συνάντησα τρία παιδιά. Το ένα αγόρι δεν είχε χέρια, σε ένα
άλλο είχαν πέσει τα μαλλιά από τη χημειοθεραπεία. Δεν μπορούσα να πιστέψω τη
δύναμη που έκρυβαν εκείνα τα παιδιά και πώς αντιμετώπιζαν τη ζωή. Μεγάλωσα σε
έναν άσχημο κόσμο, όπου οι άνθρωποι χειροκροτούσαν επειδή χτυπούσα μία μπάλα
του τένις. Και εκείνα τα παιδιά δεν τα χειροκροτούσε κανένας!».

Το παιδί-φαινόμενο, όπως είχε χαρακτηριστεί κάποτε η πρώην πρωταθλήτρια του
τένις Αντρέα Τζάγκερ, επειδή κέρδισε τον πρώτο επαγγελματικό της τίτλο σε
ηλικία μόλις 14 ετών, ενώ αγωνίστηκε στον τελικό του Γουίμπλεντον δύο χρόνια
αργότερα, δεν μπορεί να ξεχάσει τη σκηνή που έζησε σε ένα νοσοκομείο της Νέας
Υόρκης και της άλλαξε όλη τη ζωή.

« Θυμάμαι, το αγόρι που δεν είχε χέρια ήρθε σε μένα και μου είπε: “Έλα να
παίξουμε βίντεο γκέιμς” και άρχισε να με χτυπά. Σκέφτηκα: ” Αυτά τα παιδιά
ξέρουν ακριβώς τι σημαίνει ζωή”. Ήξερα πριν φύγω από εκείνο το δωμάτιο πως
όταν μεγαλώσω θα αφιέρωνα τη ζωή μου στο να βοηθάω παιδιά σαν εκείνα. Μετά από
εκείνη τη συνάντηση, κάθε φορά που έβγαινα στο κορτ για να αγωνιστώ,
σκεφτόμουν εκείνο το αγόρι».

Η Τζάγκερ σήμερα είναι 36 ετών και έχει αφιερώσει τη ζωή της στο ίδρυμα Silver
Lining που εδρεύει στο Άσπεν και στόχο έχει να προσφέρει μερικές στιγμές
ξενοιασιάς σε άρρωστα παιδιά με καρκίνο.

Η Αμερικανίδα πρώην πρωταθλήτρια του τένις έχει προσφέρει όλα τα χρήματα που
κέρδισε από τους αγώνες της στα κορτ ­ περίπου 840 εκατ. δραχμές ­ για να
πάρει σάρκα και οστά το ίδρυμα.

Είναι τόσο προσηλωμένη στον στόχο της, ώστε δεν διστάζει να καθαρίσει τα
τασάκια που βρίσκονται στα αεροπλάνα για να πετυχαίνει καλύτερες τιμές στα
εισιτήρια των παιδιών που θα μετέφερε στο Άσπεν.

Το Silver Lining είναι ουσιαστικά ένα ράντσο στην περιοχή των πλουσίων, το
Άσπεν, στο οποίο συγκεντρώνονται κυρίως φτωχά παιδιά που είναι άρρωστα με
καρκίνο, για να αισθανθούν έστω και για έξι ημέρες ως κάτι το ιδιαίτερο.

Πολλά από τα παιδιά έχουν χάσει τα μαλλιά τους από τη χημειοθεραπεία, ενώ σε
άλλα η αρρώστια τους βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο.

Όταν έρχονται στο ράντσο τα περισσότερα παιδιά είναι νευρικά. Στο τέλος όμως
της εβδομάδας το μόνο που ακούς είναι γέλια και δυνατές φωνές. Διασκεδάζουν
κάνοντας ιππασία, δοκιμάζοντας το Γιακούτζι ή κάνοντας ράφτινγκ.

Η Αντρέα περνάει όλη τη μέρα της κοντά στα παιδιά, μαθαίνοντάς τα ακόμη και
τένις. Γιατί, για την Αντρέα, το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι το
χαμόγελο ενός παιδιού.

«Δεν μπορείς να συγκρίνεις έναν τίτλο του τένις με το χαμόγελο ενός παιδιού.
Είναι πιο σημαντικό να χαρίζω το χαμόγελο σε ένα παιδί κάθε μέρα, παρά ο
τίτλος στο Γουίμπλεντον. Πώς μπορείς να συγκρίνεις άλλωστε ένα παιχνίδι τένις
με μερικές στιγμές κοντά σε ένα παιδί που έχει όγκο στον εγκέφαλο;».

Όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, η Αντρέα Τζάγκερ δεν δίστασε να εργαστεί
ως απλή υπάλληλος στην αεροπορική εταιρία Κοντινένταλ Αιρλάινς, για να μπορεί
να έχει έκπτωση στα εισιτήρια των παιδιών που μετέφερε στο Άσπεν.

Ακόμη και τώρα πολλές φορές ξυπνά στις 5.30 το πρωί για να καθαρίσει τα
τασάκια των αεροπλάνων από τις τσίχλες, όπως προβλέπει η συμφωνία που έχει
κάνει.

Το ταξίδι της Αντρέα τα έντεκα χρόνια που έχει αφιερώσει στο ίδρυμα, ήταν πολύ
μεγάλο και δύσκολο.

Η παλιά πρωταθλήτρια έχει γνωρίσει εκατοντάδες παιδιά τα οποία σήμερα δεν
βρίσκονται ανάμεσά μας.

Την πρώτη χρονιά που λειτούργησε το καμπ, φιλοξένησε 12 παιδιά από το Σικάγο.
Έντεκα απ’ αυτά αργότερα πέθαναν, όπως και τόσα άλλα τα επόμενα χρόνια. Όμως,
πολιτική του ιδρύματος είναι να μην παρευρίσκεται ποτέ εκπρόσωπός του στις
κηδείες.

Η Αντρέα συναντά κάθε παιδί ξεχωριστά και αναπτύσει ιδιαίτερη σχέση μαζί του.
Στο καμπ υπάρχει ένας μεγάλος τοίχος γεμάτος με φωτογραφίες των παιδιών που
έχουν ζήσει μερικές ευτυχισμένες στιγμές στα βουνά του Κολοράντο. Η Αντρέα
πολλές φορές κάθεται εκεί, μπροστά του ακίνητη και χαϊδεύει τις φωτογραφίες.

«Αυτός μας άφησε πέρυσι. Να, αυτό το κοριτσάκι κατάφερε να νικήσει την
αρρώστιά του», λέει η Αντρέα σε όσους «ξεναγεί» σε αυτή την ιδιαίτερη γωνιά
τού καμπ.

Η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που δέχτηκε ποτέ η Τζάγκερ ήταν από έναν κύριο, κατά
τη διάρκεια μιας πτήσης.

«Κρατούσα μαζί μου τις ρακέτες, όταν κάποιος γύρισε και μου είπε: “Εσάς σας
ξέρω…”. Του είπα: “Ναι. Συνηθίζω να παίζω επαγγελματικό τένις”. Και εκείνος
μου απάντησε:”‘Οχι, όχι, βοηθάς τα παιδιά που έχουν καρκίνο!”»

Το ίδρυμα καλεί γκρουπ παιδιών για μία επίσκεψη έξι ημερών στο Άσπεν, με όλα
τα έξοδα πληρωμένα ­ αεροπορικά εισιτήρια, διαμονή, διατροφή, φάρμακα.

Στόχος είναι να κάνει τα παιδιά ευτυχισμένα, καθώς αυτές θα είναι οι πρώτες
και για πολλά οι τελευταίες τους διακοπές.

Σε πολλά από τα παιδιά, το ίδρυμα πληρώνει τα έξοδα για σπουδές σε
πανεπιστήμια, ή τους βρίσκει δουλειές.

«Μερικές εβδομάδες πριν είχαμε οκτώ παιδιά. Σου σπάραζαν την καρδιά. Είχαμε
ένα αγόρι που είχε υποβληθεί σε 88 εγχειρήσεις αφαίρεσης όγκων».

Τα χρήματα που χρειάζονται για να λειτουργήσει το ίδρυμα είναι πολλά. Η Αντρέα
Τζάγκερ, χρησιμοποιώντας τη φήμη που την ακολουθεί, κατάφερε να πείσει πολλά
αστέρια του τένις και άλλους διάσημους να ενισχύσουν την προσπάθειά τους.

Ο Τζον ΜακΕνρό ήταν ο πρώτος που έδωσε ένα μεγάλο ποσό, ενώ τον μιμήθηκαν οι
Αντρέ Αγκάσι, Πητ Σάμπρας, Λίντσεϊ Ντάβενπορτ, Στέφαν Έντμπεργκ, Γκόραν
Ιβανίσεβιτς, Τζιμ Κούριερ, Τοντ Μάρτιν, Παμ Σράιβερ, Γκαμπριέλα Σαμπατίνι και
η Μόνικα Ζέλες. Από τον χώρο της σόουμπιζ την προσπάθεια της Τζάγκερ ενισχύουν
οι Κέβιν Κόστνερ, Σίντι Κρόφορντ και ο Πολ Νιούμαν.

Φέτος, οι διοργανωτές του Γουίμπλεντον προσκάλεσαν την Τζάγκερ να λάβει μέρος
στο τουρνουά άνω των 35. Και εκείνη τους απάντησε: «Κάνω κάτι που αγαπώ
περισσότερο. Αν παίξω στο Γουίμπλεντον θα μου λείψει που δεν θα είμαι εδώ,
μαζί με τα παιδιά».