ΠΡΟΣΩΠΑ Ήμουν τετράγωνη καθώς μεγάλωνα

«Ακόμη και σήμερα, η μουσική τού Μπομπ Ντίλαν με κάνει να υποφέρω. Δεν μου
αρέσουν οι αλλαγές και δύσκολα συνειδητοποιώ πού βρίσκομαι, εκτός και αν
υπάρχει σταθερότητα γύρω μου».

Σούζι Μπόιτ. Η κόρη του διάσημου ζωγράφου δεν έχει κανέναν από τους πίνακές του

Πόσο εξοργιστικό μπορεί να είναι το να εξελίσσεστε σε έναν πολλά υποσχόμενο
μυθιστοριογράφο και να ανακαλύπτετε ότι όλοι αυτοί που σας καταθέτουν αφοσίωση
είναι υποκριτές, αφού εκείνο που στ’ αλήθεια τους ενδιαφέρει δεν είστε εσείς,
αλλά ο πατέρας σας; Η Σούζι Μπόιτ προσπαθεί να ξεκαθαρίσει τη θέση της. Ο
πατέρας της, ο ζωγράφος Λούσιαν Φρόιντ μπορεί να είναι από τους καλύτερους εν
ζωή καλλιτέχνες της Βρετανίας, όμως «ο καθένας έχει δικαίωμα στην ιδιωτική
ζωή», επιλέγει να πει. Πώς είναι δυνατόν όμως να μη συνδέσει κανείς το γεγονός
ότι το τρίτο μυθιστόρημά της («The Last Hope of Girls») πραγματεύεται μια
ανολοκλήρωτη σχέση ανάμεσα σε έναν πατέρα με την κόρη του; Μια κόρη που στην
ουσία δεν γνωρίζει τον πατέρα της και ψάχνει για ψήγματα της αγάπης του;

Προτιμά να περπατά αργά στην ηλικία των 32 ετών και να απολαμβάνει, με σχετική
δυσκολία ωστόσο, την «ελαφριά» πλευρά της: παπούτσια Christian Louboutin,
τσάντα Dolce & Gabbana.

«Ήμουν τετράγωνη καθώς μεγάλωνα», υποστηρίζει. «Με γοήτευε η ασφάλεια,
οτιδήποτε ξένο έμοιαζε τρομακτικό…». Όπως η μουσική του Ντίλαν. Η Σούζι
είναι το μικρότερο από τα πέντε παιδιά που έκανε ο Φρόιντ με τη Σούζαν Μπόιτ,
μαθήτρια και αγαπημένη του επί πολλά χρόνια. Ο πατέρας της αναγνωρίζει δημόσια
εννέα παιδιά, αν και εικάζεται ότι έχει περισσότερα. Όταν γεννήθηκαν τα παιδιά
της, η Σούζαν σταμάτησε τη ζωγραφική και άρχισε να πουλάει παλιές δαντέλες,
ενώ αποδέχθηκε ότι ο Φρόιντ δεν γινόταν ποτέ ένας «απλώς καλός πατέρας».
Προτού γεννηθεί η μικρότερη, πούλησε την κληρονομιά της και αγόρασε ένα σκάφος
με το οποίο γύρισε τον κόσμο. Όταν κάποτε το σκάφος χάλασε στο Τρινιντάντ και
δεν είχαν πλέον τα προς το ζην, τους απέλασαν. «Τόσες περιπέτειες τις
μισούσα», λέει σήμερα η Σούζι. Η ίδια μεγάλωσε «αλλάζοντας σπίτι κάθε φορά που
ξεμέναμε από χρήματα». Ευχήθηκε ποτέ να ήταν συμβατική η οικογένειά της; «Μου
συνέβη όταν ήμουν νεώτερη. Τώρα νιώθω ότι έμαθα πολλά». Ως παιδί, έβλεπε τον
πατέρα της τακτικά. «Δεν ήξερα τι σχέση ήθελα να έχω μαζί του, αν και όταν
άρχισα να μεγαλώνω, παρά το γεγονός ότι είμαστε πολύ διαφορετικοί,
συνδεθήκαμε… Ίσως γίνω ψυχαναλύτρια μία ημέρα. Νοιάζομαι για το τι
σκέπτονται οι άλλοι και νομίζω ότι θα ήμουν καλή σ’ αυτό». Να είναι τυχαίο που
προπάππος της ήταν ο Σίγκμουντ Φρόιντ;