Αυλαία στην τραγωδία

Ο βομβιστής της Οκλαχόμα δεν υπάρχει πια. Οι Αμερικανοί μπορούν να
κοιμούνται ήσυχοι. Όμως, για πόσο ακόμη; Η θανατική ποινή υπήρχε και πρώτα,
αλλά δεν μπόρεσε να αποτρέψει τον Μακβέι να βάλει τη βόμβα του.

Τα θύματα. Ο εννιάχρονος Μπράντον, που γλίτωσε σαν από θαύμα από τη βόμβα του Μακβέι, μπροστά στον τάφο της δασκάλας του, που δεν φάνηκε το ίδιο τυχερή

Ο Τίμοθι Μακβέι εκτελέστηκε χθες στις 3.00 το μεσημέρι στις φυλακές υψίστης
ασφαλείας στην Ιντιάνα. Η εκτέλεση πραγματοποιήθηκε όπως είχε προγραμματιστεί,
με θανατηφόρο ένεση.

Έτσι, έπεσε η αυλαία στην τραγωδία που άρχισε πριν από 6 χρόνια, όταν ο Τίμοθι
Μακβέι ανατίναξε δημόσιο κτίριο στην Οκλαχόμα, προκαλώντας τον θάνατο 168
ατόμων, 19 εκ των οποίων ήταν παιδιά. Ο 33χρονος Αμερικανός δεν προέβη σε
καμία δήλωση πριν από την εκτέλεσή του.

Οι δικηγόροι του Μακβέι, καθώς και δέκα από τους συγγενείς των θυμάτων,
παρακολούθησαν τις τελευταίες του στιγμές από ένα δωμάτιο δίπλα στον θάλαμο
εκτελέσεων και οι υπόλοιποι από κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης. Έπειτα από έκκληση
του Μακβέι, κανένα μέλος της οικογένειάς του δεν μετέβη στις φυλακές της
Ιντιάνα.

Η υπόθεση προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης ανά τον κόσμο
που μετέδωσαν εκτενή ρεπορτάζ για την εκτέλεση. «Ο Τίμοθι Μακβέι εκτελέστηκε
με θανατηφόρο ένεση», ήταν η λιτή ανακοίνωση του διευθυντή των φυλακών της Τερ
Οτ. Ο ίδιος ανέφερε ότι ο Μακβέι ήταν απόλυτα ήρεμος και συνεργάσιμος καθ’ όλη
τη διάρκεια της διαδικασίας.

Ικανοποίηση

Σε περισσότερους από 230 υπολογίζονται οι άνθρωποι που παρακολούθησαν την
εκτέλεση μέσω κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης, στην πόλη της Οκλαχόμα.«Σήμερα
αποδόθηκε δικαιοσύνη», δήλωσε η Καθλίν Τρένορ που έχασε στην επίθεση την
τετράχρονη κόρη της και τα πεθερικά της. «Αυτός ο άνθρωπος έπαθε αυτό που του
άξιζε». Μαζί της, δεκάδες άνθρωποι, συγγενείς των θυμάτων της επίθεσης,
παρακολούθησαν την εκτέλεση σε μια αίθουσα στο κέντρο της πόλης, γύρω από την
οποία είχαν ληφθεί δρακόντεια μέτρα ασφαλείας. «Είμαι ικανοποιημένος», είπε ο
Τζέι Σόγιερ, του οποίου η μητέρα σκοτώθηκε στην επίθεση. Πολλοί από τους
θεατές αναφέρθηκαν ειδικά «στο περιφρονητικό βλέμμα» του Μακβέι. «Ήταν σαν να
έλεγε: θα το ξαναέκανα», δήλωσε ο Λάρι Ουίτσερ, που έχασε τον αδελφό του.

Πάρα πολλοί κάτοικοι της πόλης της Οκλαχόμα είχαν ζητήσει να παρακολουθήσουν
την εκτέλεση, αλλά τελικά οι αρχές της πόλης έδωσαν άδεια σε 232. Είναι η
πρώτη φορά, από το 1937 ­ σε δημόσιο απαγχονισμό στο Μισούρι ­ που τόσοι
πολλοί άνθρωποι παρακολουθούν εκτέλεση κρατουμένου.

Μιλώντας την Κυριακή στους δικηγόρους του, ο Μακβέι είχε δηλώσει ότι λυπόταν
για τα θύματα της βομβιστικής επίθεσης του 1995, αλλά τόνιζε ότι η πράξη του
δεν ήταν λάθος. «Αν πρόκειται να πάω στην κόλαση, θα έχω αρκετή παρέα εκεί»,
είχε πει ο Μακβέι.

Το καλό και το κακό

«Η εκτέλεση του Τίμοθι Μακβέι ήταν πράξη δικαιοσύνης και όχι εκδίκησης»,
δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, Τζορτζ Μπους, λίγες ώρες μετά τη θανάτωση του
βομβιστή. «Κάθε στιγμή, από το πρωί της 19ης Απριλίου 1995 έως αυτή την ώρα,
είδαμε το καλό να νικάει το κακό». Όμως, αυτή η τοποθέτηση του Μπους δεν
έπεισε τη Διεθνή Αμνηστία. «Η κυβέρνηση των ΗΠΑ άφησε την εκδίκηση να
θριαμβεύσει επί της Δικαιοσύνης», αναφέρει στην ανακοίνωσή της η ανθρωπιστική οργάνωση.

Ένας ευχάριστος, κοινωνικός νέος…

Ποιος ήταν πραγματικά ο Μακβέι και ποια ήταν τα κίνητρά του; Τίποτα από όσα
έχουν ακουστεί μέχρι τώρα δεν μπορούν να εξηγήσουν τον αινιγματικό χαρακτήρα
του.

Στη μακρά σταδιοδρομία του, ο ψυχίατρος δρ Τζον Σμιθ έχει εξετάσει πολλούς
κατηγορούμενους για φόνο. Ο τρόπος με τον οποίο μιλάει στο BBC για τον
πραγματικό Μακβέι μάλλον ξαφνιάζει: Ήταν ένας ευχάριστος και κοινωνικός νέος.
Ο δρ Σμιθ πιστεύει ότι αυτό που τον σημάδεψε ήταν η ωμή κρατική βία που
ασκήθηκε στο Γουάκο του Τέξας. Εκεί, σε επίθεση πρακτόρων του FBI εναντίον
μελών μιας αίρεσης, περισσότεροι από 80 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους, εκ
των οποίων 20 παιδιά.

Επίσης, ο Μακβέι ενδέχεται να έπασχε από μετατραυματικές διαταραχές από τον
καιρό που υπηρετούσε στον Περσικό Κόλπο, όπου είχε σκοτώσει μερικούς
Ιρακινούς. Ο δρ Σμιθ πιστεύει πως ο Μακβέι δεν ήταν ρατσιστής. Αντίθετα,
μάλλον θα ήθελε να μείνει γνωστός ως ένας άνθρωπος που αγωνίστηκε για την
ελευθερία.

Με την εκδοχή τού δόκτορα Σμιθ για το Γουάκο συμφωνεί και ο Ράμσεϊ Κλαρκ,
πρώην υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ επί προεδρίας Λίντον Τζόνσον. Επί υπουργίας
του, η θανατική ποινή είχε κηρυχθεί για ένα διάστημα αντισυνταγματική και επί
τρία χρόνια δεν γίνονταν εκτελέσεις. Ο Κλαρκ πιστεύει ότι με την εκτέλεση του
Μακβέι απλώς διαιωνίζεται ένας κύκλος βίας.