Η Πάτρα χωρίς καρδιοχειρουργική κλινική

Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Η καρδιοχειρουργική κλινική παραμένει στα χαρτιά γιατί τα συμφέροντα είναι μεγάλα…

«Χάνονται ανθρώπινες ζωές. Οικογένειες μπαίνουν σε τρομερή ταλαιπωρία και
έξοδα επειδή, αν και υπάρχει στα χαρτιά, εντούτοις δεν έχει λειτουργήσει ακόμη
η καρδιοχειρουργική κλινική στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Έτσι, όταν κάποιος
έχει ανάγκη, πρέπει να αναζητήσει τη σωτηρία στην Αθήνα. Σ’ αυτή την κατάσταση
βρέθηκα κι εγώ, σ’ αυτή την κατάσταση βρίσκονται πολλοί κάθε μέρα…».

Ο 68χρονος συνταξιούχος Κώστας Βασιλείου χρειάστηκε προ καιρού να χειρουργηθεί
για πρόβλημα που αντιμετώπιζε με την καρδιά του. Κι όμως, όταν απευθύνθηκε στο
Νοσοκομείο της Πάτρας, διαπίστωσε πως η καρδιοχειρουργική κλινική δεν
λειτουργεί. Έτσι, αναγκάστηκε να καταφύγει σε ιδιωτική κλινική, στην Αθήνα.

«Είναι κρίμα να έχουμε ένα τέτοιο νοσοκομείο στην Πάτρα και τα διάφορα
«συμφέροντα» να μην επιτρέπουν τη λειτουργία της καρδιοχειρουργικής κλινικής»,
λέει ο κ. Βασιλείου και προσθέτει: «Αφού υποβλήθηκα σε όλες τις απαραίτητες
εξετάσεις στην Πάτρα, δεν υπήρχε άλλη λύση παρά μόνο η Αθήνα.

Έτσι, η οικογένειά μου μεταφέρθηκε μαζί μου στην πρωτεύουσα όπου έκανα
εγχείρηση ανοικτής καρδιάς.

Ο κ. Βασιλείου, πρόεδρος των συνταξιούχων της Πάτρας δηλώνει στα «ΝΕΑ» πως
τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα έρχεται αντιμέτωπος με ανθρώπους που έχουν
το ίδιο πρόβλημα και δεν έχουν άλλη λύση από την Αθήνα. «Επιτέλους, είναι
καιρός να λειτουργήσει στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο η καρδιοχειρουργική
κλινική».

Επί δεκατρία χρόνια είναι στα χαρτιά η δημιουργία της κλινικής στο
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας.

Αρχικά προκηρύχθηκε η θέση για την ειδικότητα του καρδιοχειρουργού το 1988.
Τότε, ο γνωστός καρδιοχειρουργός Παναγιώτης Σπύρου είχε αφήσει τη Θεσσαλονίκη
και ήταν υποψήφιος για τη θέση του καθηγητή της Ιατρικής Σχολής. Τελικά δεν
εξελέγη από το εκλεκτορικό σώμα κι ένα, μάλιστα, από τα επιχειρήματα εναντίον
του ήταν πως είχε υπηρετήσει στον στρατό με το βαθμό του δεκανέα.

Η μη εκλογή του κ. Σπύρου είχε προκαλέσει αντιδράσεις, αλλά, όπως λέει ο τότε
υφυπουργός Υγείας Γρηγόρης Σολωμός, «πέρασε αυτό που ήθελε η Ιατρική Σχολή,
δεν ήρθε ο κ. Σπύρου στην Πάτρα».

Ο πρώην υφυπουργός Υγείας προσθέτει πως «αυτή η υπόθεση κόστισε πολύ,
μηχανήματα πανάκριβα «σκούριασαν» και η μη λειτουργία στην Πάτρα
καρδιοχειρουργικής μονάδας είχε κόστος δεκάδων εκατομμυρίων δραχμών». Ο κ.
Σολωμός κατέληξε λέγοντας πως «ήταν σοβαρή και αδικαιολόγητη παράλειψη της
Ιατρικής Σχολής».

Μερικά χρόνια αργότερα προκηρύχθηκε και πάλι η θέση για καθηγητή πρώτης
βαθμίδας και έπειτα από τις απαραίτητες διαδικασίες εξελέγη ο κ. Ν.
Αλιβιζάτος. «Δυστυχώς, ενώ είχαμε ελπίδες, δεν έμεινε ποτέ στην Πάτρα. Έγινε
καθηγητής, αλλά η έδρα ήταν η Αθήνα», λέει ο πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής κ.
Γ. Δημητρακόπουλος και συμπληρώνει: «Εμείς όμως επανερχόμαστε και ελπίζουμε
πως μέχρι το τέλος της χρονιάς θα εκλεγεί καθηγητής στην καρδιοχειρουργική
κλινική του Πανεπιστημίου Πατρών».

Αυτή την περίοδο πάντως υπάρχει χειρουργείο εξοπλισμένο και οι ανάλογοι χώροι,
χειριστές, αλλά και αναπληρωτής καθηγητής, ο κ. Δημήτρης Δουγένης.

Ο κ. Δουγένης είναι ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Εταιρεία
Καρδιοχειρουργών και έχει αναπτύξει συνεργασία με πανεπιστημιακά νοσηλευτικά
ιδρύματα στην Ευρώπη και την Αμερική.

Όμως, όπως επισημαίνουν στελέχη του νοσοκομείου, όπως ο καθηγητής Ηλίας
Λαμπίρης, πρόεδρος του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας «είναι καιρός να
λειτουργήσει η καρδιοθωρακοχειρουργική κλινική στην Πάτρα. Τώρα φαίνεται
κάποιο φως στο τούνελ».