[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

«Η κυβέρνηση έχει χάσει την εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης και η αντιπολίτευση
δεν καταφέρνει να τη βρει». Από το 1780, η φράση του λόρδου Τζορτζ Γκόρντεν
περιγράφει με αμείλικτη σαφήνεια καταστάσεις όπως αυτή που δείχνουν οι
δημοσκοπήσεις της τελευταίας περιόδου.

Τέτοιες καταστάσεις είναι βέβαια αναστρέψιμες, όπως είχε την πικρή εμπειρία να
διαπιστώσει ο ίδιος ο Γκόρντεν, ένας φανατικός πρεσβυτεριανός που αντιμαχόταν
την αναγνώριση πολιτικών δικαιωμάτων στους καθολικούς. Αναστρέφονται όμως με
πράξεις, όχι με ρητορείες. Και οι πρωτοβουλίες της πολιτικής ηγεσίας πρέπει να
απευθύνονται στους πολίτες που ζουν την πραγματικότητα αυτής της χώρας.

Σε πείσμα των εντυπώσεων που καλλιεργούνται, η Ελλάδα έχει πάψει προ πολλού να
είναι «Ψωροκώσταινα». Οι Έλληνες είναι μορφωμένοι, ενήμεροι, ταξιδεύουν,
εργάζονται σκληρά, καταναλώνουν πολύ και δεν έχουν μεγάλες απαιτήσεις από το
κράτος. Δεν περιμένουν να τους λύσουν οι πολιτικοί κάθε πρόβλημα, όπως μάλλον
πιστεύει η κυβέρνηση, ούτε τους καταλογίζουν την ευθύνη για όλα, όπως
προσπαθεί η αντιπολίτευση. Και σε καμία περίπτωση, δεν πιστεύουν κατά γράμμα
ό,τι τους υπόσχονται.

Περιμένουν όμως να μην τους αιφνιδιάζουν και να μην τους ενοχλούν. Απαιτούν
ένα σταθερό περιβάλλον, ώστε να μπορούν να προγραμματίσουν τις δραστηριότητές
τους. Θέλουν να έχουν την αίσθηση ότι η πολιτική ηγεσία διαθέτει στρατηγική,
ώστε να διασφαλίσει τα οφέλη και τη θέση που κατέκτησε η χώρα τα τελευταία
χρόνια. Δεν αρνούνται τις μεταρρυθμίσεις, όταν δεν προξενούν αναταραχή.
Απεχθάνονται όμως τις παλινωδίες, τις πιρουέτες και τα πισωγυρίσματα. Όπως
όλοι οι πολίτες πλουσίων και προηγμένων κοινωνιών την εκλαμβάνουν ως έλλειψη
στρατηγικής, άρα κίνδυνο για την προοπτική της προσωπικής τους ευημερίας.

Σε μία από τις 20 πλουσιότερες χώρες του κόσμου, είναι δύσκολο να «πλασάρεις»
ιδέες και οράματα, με εξαίρεση ορατές αποδείξεις καταξίωσης, όπως ήταν η ΟΝΕ.
Η πολιτική οφείλει να είναι διακριτική και αποτελεσματική.