30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΟΥΣΟΥΝΕΛΟΣ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Το 1957 στη Μύκονο.

ΑΓΑΠΑ: Την οικογένειά του και τον εκδότη του.

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Τα έργα των ανθρώπων της τέχνης.

ΑΚΟΥΕΙ: Μουσική που χαϊδεύει τα αυτιά, τραγούδια με καλό στίχο.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Κική Δημουλά, Αθήναιο, Κουκουλέ, Τόμας Μαν.

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Τους χωρίς ήθος μικρούς είτε μεγάλους εξουσιαστές.

Οι συνταγές δεν ήταν παρά η αφορμή… Γιατί η «Μυκονιάτικη μαγειρική –
Ψηφίδες πολιτισμού» (Εκδόσεις Ίνδικτος) δεν είναι μόνον ένα βιβλίο μαγειρικής.
Είναι ιστορικό, είναι πατριδογνωσία και για τον συγγραφέα Δημήτρη Ρουσουνέλο
είναι ένα οδοιπορικό σ’ έναν τόπο που έχει υποφέρει από το μελάνι πολλών…
Ό,τι δε γίνεται με κέφι, καταντά βάρος δυσβάσταχτο, γι’ αυτό και ο ίδιος
ασχολείται μόνο με τις μεγάλες αδυναμίες του. Μία από αυτές είναι η
δημοσιογραφία και η «Μυκονιάτικη», η εφημερίδα που έφτιαξε μαζί με μια παρέα
φίλων.

ΕΡ.: Πώς είναι να βλέπεις τους… κόπους μιας ζωής τυπωμένους σ’ έναν τόμο;

ΑΠ.: Πώς είναι όταν γεννιέται ένα παιδί; Με τη γέννηση του γιου μου
συγκινήθηκα ως πατέρας. Όταν έπιασα στα χέρια το βιβλίο, ένιωσα ανακούφιση και
συγκίνηση σαν «μάνα».

ΕΡ.: «Ψηφίδες πολιτισμού». Τι άλλο είναι το φαγητό εκτός από απόλαυση;

ΑΠ.: Το φαγητό, όπως και η εργασία, είναι δέσμευση που αν δεν γίνεται με κέφι
καταλήγει δυσβάσταχτο άχθος. Ο τρόπος είναι πολιτισμός. Ο δικός μας είναι
συντροφιά, δημιουργία, παιχνίδι.

ΕΡ.: Ένα βιβλίο με πειραματισμούς, αλλά και αναφορά στη μνήμη και τη
διαχρονικότητα. Πόσο δύσκολο ήταν;

ΑΠ.: Οι πειραματισμοί αφορούν στην αισθητική, χάρις στην καλή δουλειά των
Εκδόσεων Ίνδικτος. Οι συνταγές είναι διαχρονικές. Κόπιασα, γιατί έχω μεν
γευστικές μνήμες, αλλά κολύμπησα σε βαθιά νερά. Η Μύκονος είναι δύσκολη
περίπτωση από κάθε άποψη.

ΕΡ.: Ποια είναι τελικά τα δυνατά σημεία της μυκονιάτικης κουζίνας;

ΑΠ.: Ό,τι έχει να κάνει με την παραγωγή του νησιού: τα τυριά, οι πίτες, τα
προϊόντα του χοίρου, τα χόρτα, ακόμα και η… σαφήνεια των υλικών.

ΕΡ.: Μήπως έχει χαθεί το χρώμα του νησιού από την «άλλη Μύκονο», αυτήν της
κατανάλωσης;

ΑΠ.: Δεν υπάρχει άλλη Μύκονος. Ο καθένας «καταναλώνει» την ίδια Μύκονο,
ανάλογα με τον πολιτισμό που κουβαλά μέσα του. Η απώλεια είναι νομοτέλεια.

ΕΡ.: Γι’ αυτό και το βιβλίο δεν είναι μόνο μια γευσιγνωστική, αλλά ταυτόχρονα
λαογραφική και ιστορική καταγραφή;

ΑΠ.: Είναι κατά βάση βιβλίο πολιτικό, είναι πατριδογνωσία, είναι ιστορία,
είναι οδοιπορικό σ’ έναν τόπο που έχει πονέσει από το μελάνι βαρβάρων
«συναδέλφων» σας. Οι συνταγές δεν ήταν παρά η αφορμή.

ΕΡ.: Η πρώτη σας επαφή με τη μαγειρική με δύο λέξεις;

ΑΠ.: Ήμουν μόνος και είχα ένα κενό στο στομάχι. Αυγά τηγανητά μάτια!

ΕΡ.: Αμαρτία εξομολογημένη από τα χρόνια των σπουδών;

ΑΠ.: Ναι! Οικονομικά στην Ανωτάτη Βιομηχανική. Ο Πειραιάς της δεκαετίας του
’70 είχε καλές ταβέρνες, αλλά για το μεσημεριανό τίποτα αξιόλογο. Ύστερα στο
σπίτι με τον αδελφό μου είχαμε πάντα φίλους.

ΕΡ.: Μαγειρεύετε μόνο για φίλους;

ΑΠ.: Φίλοι αγαπημένοι είναι μια καλή αιτία που θα με κάνει να φτιάξω κάτι.

ΕΡ.: Προσαρμόζονται οι συνταγές στην προσωπικότητα των συμποσιαζομένων;

ΑΠ.: Συνήθως ναι, αλλά δεν αγαπώ τα στημένα τραπέζια. Το ενδιαφέρον είναι το
αντίστροφο και όταν αυτό προκύπτει, έχουμε καλές στιγμές.

ΕΡ.: Δηλαδή;

ΑΠ.: Οι μαγικοί αριθμοί είναι το 3 και το 9. Περισσότεροι από τις Τρεις
Χάριτες και λιγότεροι από τις Εννέα Μούσες. Στις καλές στιγμές αρκεί ένα κελί,
λίγη φωτιά στο μαγειριό και ένας κλεμμένος κόκορας. Το ξινότυρο, το παξιμάδι,
τα σίγλινα είναι… πολυτέλεια!

ΕΡ.: Ο έρωτας περνάει από το στομάχι; Κλισέ ή πραγματικότητα;

ΑΠ.: Ο εγκέφαλος, για τον έρωτα, δίνει εντολές σε άλλα όργανα που μας
συγκλονίζουν συγκλαδοκορμόριζα.

ΕΡ.: Το… μικρόβιο της δημοσιογραφίας πώς προέκυψε;

ΑΠ.: Προέκυψε συλλογικά. Ήταν η επιθυμία μιας παρέας να εκφρασθεί. Δεν είναι
μικρόβιο. «Η Μυκονιάτικη» είναι αρρώστια ανίατη. Ωστόσο, δεν θα περιμένα
κάποιον να μου πει «άρον τον κρέβατόν σου και περιπάτει». Η ιστορία της παρέας
είναι ιστορία παρουσίας στα κοινά.

ΕΡ.: Αγαπημένο μέρος;

ΑΠ.: Η παραλία της Κάπαρης, κάποτε!

ΕΡ.: Προσωπικότητα που θαυμάζετε;

ΑΠ.: Τον Άρη Κωνσταντινίδη.

ΕΡ.: Τι θα του μαγειρεύατε;

ΑΠ.: Κολλησιάνους κουρκούτι, λουβιά σκορδαλιά, σκάρους ψητούς στα κάρβουνα.

ΕΡ.: Ιδανικό τραπέζι για μια ερωτική βραδιά;

ΑΠ.: Ξινότυρο με παγωμένο καρπούζι, σ’ ένα μικρό σπίτι στο Καλό Λιβάδι.

ΕΡ.: Μεγάλη αδυναμία σας εκτός από τη μαγειρική;

ΑΠ.: «Η Μυκονιάτικη»!