Ελλάδα

ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ουάσιγκτον

ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ 



Ουάσιγκτον
Σχόλια
2 λεπτά


Γυμνές πατούσες και νερά να στάζουν στο χαλί, έχει ένα άθλιο λαχανί χρώμα
απολύτως σύμφωνο με τη γενική αντιαισθητική λογική του δωματίου, ενός ακόμη
απρόσωπου δωματίου στην ατέρμονο σειρά, παρ’ όλα αυτά ­ ή μήπως εξ αυτών; ­
νιώθω επιτέλους γυμνή, βοηθούν και τα χιλιόμετρα θάλασσας που με χωρίζουν από
τη γεωγραφική μου πραγματικότητα…


Ανάβω τσιγάρο ­ ακόμη ένα τσιγάρο ­ και παρατηρώ, κάπως ψυχρά είναι η αλήθεια,
τους ρόλους μου, ενδυμασίες που έχω παρατάξει σε παράλληλες κρεμάστρες με
προσοχή και φροντίδα, όχι από κάποιο αίσθημα αγάπης ή τρυφερότητας, αλλά από
καθήκον προς ό,τι νομίζουμε πως μας προστατεύει, ότι δημιουργεί το απαραίτητο
ανάχωμα μεταξύ του επικίνδυνου «έξω» και του πραγματικού μας εαυτού…


Κι έπειτα ξέρω ποιος έχει επιλέξει αυτούς τους ρόλους, τους βρήκε ως απλές
στολές και τους τελειοποίησε, τους λουστράρισε και τους προβάρισε πάνω μου
άπειρες φορές, μέχρι να βεβαιωθεί ότι δεν ξεχωρίζει ίχνος σάρκας ή ψυχής,
«έτσι σε θέλω», είπε απλώς ο Μάγος κι έγειρε προς τα πίσω να χαμογελά με το
δημιούργημά του και να κοιτά με ειρωνεία όσους θεώρησαν τους ρόλους-στολές
αυθεντικούς…


Τώρα, όμως, κάτι αιώνες και θάλασσες αργότερα, το τσιγάρο και η γύμνια μου από
τη μια, οι ρόλοι μου απέναντι, αναρωτιέμαι μήπως αυτοί είναι πιο πραγματικοί
και πιο ισχυροί από μένα, μήπως ο Μάγος δημιουργώντάς τους ευνούχισε και
ισοπέδωσε και τη σάρκα και την ψυχή, μήπως η επιφάνεια εισχώρησε και κατήργησε
το βάθος…


Ο αέρας της Ουάσιγκτον εισέρχεται λάθρα από το ανοικτό παράθυρο, νιώθω μια
ευχάριστη ανατριχίλα που ξεκινά από τη βάση της σπονδυλικής στήλης και
προχωράει προς τα πάνω, ακουμπώ τα χέρια στον λαιμό μου κι εκεί, σε μια γούβα
στη βάση του, ανακαλύπτω κάτι υπολείμματα της αρχικής Ειρήνης, τρέχω στον
καθρέφτη να βεβαιωθώ ότι δεν κάνω λάθος, είναι μικροσκοπικά αλλά υπάρχουν, δεν
ξέρω την αξία τους αλλά χαμογελώ ­ και μέσα από τα μισάνοιχτα χείλη μου
ξεφεύγει η μορφή του Μάγου, απλώνεται και σκεπάζει τα πάντα, μ’ αγκαλιάζει
χωρίς να με χαϊδεύει…


«Ντύσου τώρα», ψιθυρίζει, «οι ρόλοι μάς περιμένουν».

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
0 /50
0 /2000

Τα Νεότερα

  1. Θεσσαλονίκη: Συναγερμός για έκρηξη στο Δημαρχείο Αμπελοκήπων – Μενεμένης
  2. Το παρασκήνιο της «διπλής ζωής» του Τζένσεν Χουάνγκ – Η πτώση από την Nvidia και η επόμενη μέρα
  3. Άνοιξε η πλατφόρμα για τις κατ’ εξαίρεση μετεγγραφές και μετακινήσεις φοιτητών – Προθεσμία έως τις 18 Νοεμβρίου

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies