[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η συζήτηση στη Βουλή για τον «τρομονόμο» αναδεικνύει ορισμένα ερωτήματα:

Πρώτον, γιατί εισάγεται με αόριστο τρόπο η έννοια της εγκληματικής οργάνωσης
και πώς διασφαλίζεται ότι δεν θα διωχθούν πολίτες απλά γιατί συμμετέχουν στο
λαϊκό κίνημα;

Δεύτερον, πώς αποφεύγεται ο κίνδυνος να υπάρξουν σκοπιμότητες και αδιαφάνεια,
με τον τρόπο που θεσπίζεται η απαλλαγή από την ποινή για τους εγκληματίες που
συνεργάζονται με τις αρχές;

Τρίτον, τι προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει η κατάργηση των ενόρκων και η
συγκρότηση των δικαστηρίων μόνον από επαγγελματίες δικαστές;

Τέταρτον, ποια θα είναι τα όρια νομιμότητας στη δράση των αστυνομικών οργάνων,
όταν ο νόμος θα τους δίδει τη δυνατότητα ­ ανεξέλεγκτα ­ να διεισδύουν στις
θεωρούμενες από τις αρχές ως εγκληματικές οργανώσεις;

Πέμπτον, ποια εγγύηση υπάρχει για την ελευθερία των πολιτών, αφού το
νομοσχέδιο προβλέπει σε τόσο μεγάλη ­ και χωρίς έλεγχο ­ έκταση την άρση του
απορρήτου, τις παρακολουθήσεις και τη δυνατότητα καταγραφής της ιδιωτικής και
δημόσιας ζωής;

Έκτον, ποια εχέγγυα δίνει το νομοσχέδιο ότι η ευρεία χρήση των υποχρεωτικών
ελέγχων του DNA, σ’ έναν ευρύ κύκλο ανθρώπων, απλά γιατί υπάρχουν υπόνοιες,
δεν θα οδηγήσει στη δημιουργία ανεξέλεγκτων ­ και εμπορεύσιμων ­ τραπεζών
δεδομένων;

Έβδομον, πώς ο κατηγορούμενος θα υπερασπιστεί τον εαυτό του, αφού στερείται
του δικαιώματος αναίρεσης στο βούλευμα που τον παραπέμπει;

Όγδοον, πού θα οδηγήσουν ­ σε μία χώρα με τόσες εμπειρίες ­ οι ανώνυμες
καταθέσεις, με τις οποίες ουσιαστικά δεν θα μπορεί να ελεγχθεί ο μάρτυρας;

Ένατον, τι συνέπειες θα υπάρξουν για την ίδια τη Δημοκρατία και μόνον από το
κλίμα που θα δημιουργηθεί από την εφαρμογή του νόμου, σε συνδυασμό μάλιστα και
με τα κυοφορούμενα μέτρα για τον περιορισμό των συγκεντρώσεων;

Και, δέκατον, πώς θα δικαιολογήσει το ΠΑΣΟΚ τις παραιτήσεις επιφανών
επιστημόνων από τη συντακτική επιτροπή του νομοσχεδίου αλλά και ότι πάει να
επαναφέρει έναν παρόμοιο νόμο, με αυτόν της κυβέρνησης της Ν.Δ., τον οποίο
κατήργησε ο Ανδρέας Παπανδρέου;