Ένα θύμα, τρεις ύποπτοι και πολλά ερωτηματικά…

Μεσημέρι Σαββάτου, 3 Φεβρουαρίου 2001. Οδός Αργυροκάστρου, αριθμός 34. Μια
άγνωστη γυναίκα πλησιάζει έναν ηλικιωμένο στην αυλή του σπιτιού του στην Παλιά
Κοκκινιά.

­ Νοικιάζεις εδώ κανένα δωμάτιο, παππού;

­ Όχι, παιδάκι μου, εγώ έχω εδώ τα σκυλιά μου.

Η κατάληξη της συνάντησης και της σύντομης αυτής συνομιλίας ήταν οδυνηρή. Ο
82χρονος Κωνσταντίνος Καλαφάτης πέφτει θύμα ληστείας και άγριου ξυλοδαρμού
μέχρι θανάτου. Δράστες, μια γυναίκα και δύο άνδρες, οι οποίοι τον οδήγησαν σε
ερημική τοποθεσία στα Καμίνια και αφού τον λήστεψαν και τον κτύπησαν άγρια,
τον εγκατέλειψαν, διαφεύγοντας με ένα λευκό αυτοκίνητο. Μεταφέρεται στο
νοσοκομείο και ύστερα από οκτώ ημέρες υποκύπτει στα τραύματά του.

Στο μεταξύ, οι Βικτωρία Μαγειροπούλου, Αμπντελχακίμ Ελ Ατάρ και Νίκος
Βασδέκης συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται με την κατηγορία της
ανθρωποκτονίας από πρόθεση και της ληστείας.

Οι καταθέσεις του θύματος φαίνεται, με βάση επώνυμες μαρτυρίες στα «ΝΕΑ»
αλλά και σύμφωνα με τη δικογραφία, πως είναι αντιφατικές και παρουσιάζουν
κενά.

Την ώρα που οι συγκατηγορούμενοί της αρνούνται οποιαδήποτε σχέση μαζί της,
η Βικτωρία Μαγειροπούλου δηλώνει ότι τους γνωρίζει, ενώ τα λεγόμενά της
αλλάζουν από κατάθεση σε κατάθεση. Την ίδια στιγμή, η κατηγορουμένη
αναγνωρίζεται από φωτογραφία της, που όμως δεν ταιριάζει με τις περιγραφές του
θύματος.

Ο Νίκος Βασδέκης αναγνωρίζεται αρχικά από λάθος φωτογραφία, ενώ ο
Αμπντελχακίμ Ελ Ατάρ είναι ο μεγάλος άτυχος, αφού φαίνεται πως «πλήρωσε» με
ξύλο και απειλές την αγωνία της αστυνομίας να ανακαλύψει τους δράστες μιας
άγριας εγκληματικής ενέργειας. Ο 36χρονος Αιγύπτιος ήρθε στην Ελλάδα τον Μάιο
του 2000, αλλά αναγνωρίζεται από μια φωτογραφία-φάντασμα, που δεν καταχωρήθηκε
στον φάκελο και η οποία χρονολογείται το 1997! Στο νοσοκομείο το θύμα τον
αναγνωρίζει μεταξύ δύο αστυνομικών.

Ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, την ώρα που η Διεύθυνση Ασφαλείας Πειραιά,
η οποία έχει αναλάβει την υπόθεση, τηρεί σιγήν ιχθύος και θέτει ως όρο για την
απάντηση σε οποιοδήποτε ερώτημα την εντολή από το Αρχηγείο της Ελληνικής
Αστυνομίας…

Τρεις μήνες μετά, τα «ΝΕΑ» ξανανοίγουν τον φάκελο της υπόθεσης, που
απασχόλησε την κοινή γνώμη και χαρακτηρίστηκε ως κτηνωδία, και ερευνούν βήμα
προς βήμα τις μέχρι τώρα καταθέσεις των μαρτύρων και τις ενέργειες της Αστυνομίας.

Οδός Αργυροκάστρου, αριθμός 34. Μια άγνωστη γυναίκα πλησίασε τον 82χρονο στην αυλή του σπιτιού του, στην Π. Κοκκινιά. Η κατάληξη αυτής της συνάντησης ήταν οδυνηρή

Έχουν περάσει τρεις μήνες από το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου, ημέρα που ο 82χρονος
Κωνσταντίνος Καλαφάτης υπέστη ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου από τρεις άγνωστους
δράστες. Μια γυναίκα και δύο άνδρες τον οδήγησαν σε ερημική τοποθεσία στα
Καμίνια και αφού τον λήστεψαν και τον χτύπησαν άγρια, τον εγκατέλειψαν
διαφεύγοντας με ένα λευκό αυτοκίνητο. Μεταφέρεται στο νοσοκομείο και ύστερα
από οκτώ ημέρες υποκύπτει στα τραύματά του.

Στη διάρκεια των οκτώ αυτών ημερών τρεις άνθρωποι συλλαμβάνονται και
προφυλακίζονται με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και της
ληστείας. Η ανακριτική διαδικασία συνεχίζεται.

Η δικογραφία, οι μάρτυρες που εξετάστηκαν και άνθρωποι που σχετίζονται με την
υπόθεση, στους οποίους «ΤΑ ΝΕΑ» απευθύνθηκαν, αποκαλύπτουν αναπάντητα
ερωτήματα, σκοτεινά σημεία και αδιευκρίνιστες συνθήκες υπό τις οποίες έλαβαν
χώρα κάποιες διαδικασίες.

Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασής του, ο 82χρονος Κωνσταντίνος Καλαφάτης
καταφέρνει να διηγηθεί στους αστυνομικούς όλο το χρονικό της εναντίον του
επίθεσης. Την επομένη του περιστατικού, στις 4 Φεβρουαρίου, στην πέμπτη αράδα
της ένορκης κατάθεσής του αναφέρει «… ήρθε ένα ζευγάρι, ένας άνδρας και μια
γυναίκα…». Λίγο πιο κάτω συνεχίζει: «Τους περίμενε ένα λευκό αυτοκίνητο με
έναν άνδρα στη θέση του οδηγού… Στο πίσω κάθισμα κάθησε ο άνδρας με τον
οποίο είχε έρθει η γυναίκα στην αυλή μου». Αυτόν τον δεύτερο άνδρα περιγράφει
αργότερα ως «μελαχρινό, πιθανόν αλλοδαπό».

Η παραπάνω αφήγηση προς τους αστυνομικούς διαφέρει από τα όσα περιέγραψε ο Κ.
Καλαφάτης στον ανιψιό του Ελευθέριο Τσαλίκη. Σύμφωνα με την κατάθεση του
δευτέρου, η γυναίκα δεν μπήκε στην αυλή του σπιτιού με τον μελαχρινό άνδρα.
«… Η γυναίκα και ο άνδρας μπήκαν στο αυτοκίνητο ενώ στο πίσω κάθισμα καθόταν
ένα μελαψό άτομο».

Την ίδια στιγμή, ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας, ο 21χρονος Πακιστανός Σαντίκ
Φαχάρ που μένει στον πρώτο όροφο του σπιτιού όπου το θύμα πρωτοσυνάντησε τους
δράστες, λέει στα «ΝΕΑ» πως είδε μόνο μια γυναίκα να συνομιλεί με τον
ηλικιωμένο. «Γύρισα στο σπίτι από τη δουλειά. Στην είσοδο είδα τον κ. Κώστα,
ήταν μαζί του μια γυναίκα».

Κανένας από τις αρμόδιες αρχές δεν θέλησε φαίνεται να διευκρινίσει αν ο Σαντίκ
Φαχάρ είδε και κάποιον άλλο μαζί με τη γυναίκα. Στις καταθέσεις του δεν
υποβλήθηκε σε τέτοιου είδους ερώτημα.

Περιγραφές και φωτογραφίες

Είκοσι τέσσερις ώρες μετά το συμβάν, μπήκε στον φάκελο η πρώτη ένορκη
κατάθεση. Είναι αυτή του θύματος, που θα καθορίσει όλες τις περαιτέρω
ενέργειες από την πλευρά της Αστυνομίας. Περιγράφει μια γυναίκα «αδύνατη,
ξανθιά, είχε μαλλιά αρκετά μακριά», έναν άνδρα «1,75 ανάστημα, εύσωμο,
μελαχρινό» και έναν ακόμη άνδρα που «καθόταν στη θέση του οδηγού, ήταν
στρογγυλοπρόσωπος, ωραίος άντρας».

Μια μέρα αργότερα, το θύμα αναγνωρίζει τη δράστιδα της εναντίον του ληστείας
σε μία από τις φωτογραφίες που του δείχνουν οι αστυνομικοί. Είναι η φωτογραφία
της Βικτωρίας Μαγειροπούλου, καταχωρημένη με τον αριθμό 143952/13-2-98, την
οποία αναγνωρίζει κατά 90%. Όμως δεν ταιριάζει με την περιγραφή που είχε δώσει
ο Κ. Καλαφάτης, αφού σε αυτήν εικονίζεται μια γυναίκα εύσωμη, με μαλλιά
σκούρου χρώματος, όχι πολύ μακριά…

Από τα μάτια του ηλικιωμένου περνούν κι άλλες πολλές φωτογραφίες υπόπτων.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζει μια ακόμη, την υπ’ αριθμόν 125135/22-6-97 στην οποία
αναγνωρίζει κατά 50% τον δεύτερο δράστη, «το άτομο που καθόταν στο πίσω
κάθισμα και με χτυπούσε». Η εν λόγω φωτογραφία δεν βρέθηκε ποτέ μέσα στον
φάκελο της υπόθεσης.

Ο άνθρωπος που συνελήφθη ως δεύτερος δράστης είναι ο Αμπντελχακίμ Ελ Ατάρ, 36
ετών, από την Αίγυπτο. Ένας άνθρωπος που φτάνει παράνομα στη χώρα μας τον Μάιο
του 2000 αναγνωρίζεται, αν και κατά το ήμισυ, από μια φωτογραφία που μπήκε στα
αρχεία της Ασφάλειας το 1997!

Και ενώ η περιγραφή του τρίτου δράστη δεν φαίνεται αναλυτική («δεν μπόρεσα να
συγκρατήσω άλλα χαρακτηριστικά εκτός του ότι ήταν κουρεμένος μοντέρνα, πολύ
στα πλαϊνά και λίγο στην κορυφή του κεφαλιού, με τούφα»), το θύμα τον
αναγνωρίζει από φωτογραφία. Ποια φωτογραφία όμως;

«Ο οδηγός του αυτοκινήτου μοιάζει με τον εικονιζόμενο στην 131837/17-12-86
κατά 50%», αναφέρει ο άτυχος ηλικιωμένος. Όμως, όπως αποδεικνύεται και από την
κατάθεση ενός αστυνομικού, η φωτογραφία αυτή ανήκει σε άλλον ύποπτο και όχι
στον 25χρονο Νίκο Βασδέκη, ο οποίος φέρεται ότι είναι ο τρίτος δράστης.

Από την κατάθεση ενός ακόμη αστυνομικού φαίνεται ότι το θύμα αναγνώρισε τελικά
τον Ν. Βασδέκη από την πραγματική του φωτογραφία, η οποία υπήρχε στα αρχεία
της Αστυνομίας από το 1999. Την ίδια φωτογραφία υποδεικνύει και η νύφη του Κ.
Καλαφάτη, Παναγιώτα Τσαλίκη, λέγοντας πως ήταν αυτή «που ξεχώρισε ο παππούς
και είπε ότι ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου». Η ίδια προσθέτει ότι ο
ηλικιωμένος αναγνώρισε τον 25χρονο και από την τηλεόραση.

Τα παραπάνω στοιχεία, όμως, δεν αναφέρονται σε καμιά από τις καταθέσεις του
άτυχου 82χρονου…

Ποιες οι συνθήκες της αναγνώρισης;

Δύο μόνον από τους τρεις συλληφθέντες πρόλαβε να αναγνωρίσει ο Κωνσταντίνος
Καλαφάτης. Το μεσημέρι της 6ης Φεβρουαρίου, στον θάλαμο 207 της
Θωρακοχειρουργικής Κλινικής στο νοσοκομείο της Νίκαιας έλαβε χώρα η
αναγνώριση.

Πρώτον, έφεραν τον 36χρονο Αιγύπτιο. Σύμφωνα με τη σχετική έκθεση, το θύμα τον
αναγνώρισε ανάμεσα σε δύο ακόμη άτομα. Ήταν οι αστυνομικοί που τον είχαν
φέρει! «ΤΑ ΝΕΑ» αναζήτησαν απάντηση στο ερώτημα αν οι δύο αστυνομικοί μπήκαν
στον θάλαμο ένστολοι. Ουδεις ήταν σε θέση να απαντήσει. Ουδείς ήταν εκεί την
ώρα της αναγνώρισης. Κανείς, εκτός από τη νύφη του ηλικιωμένου. Τρεις μήνες
μετά, η κ. Παναγιώτα Τσαλίκη λέει στα «ΝΕΑ» πως «τον Αιγύπτιο τον έφεραν μόνο
του, όχι μαζί με άλλους»…

Εκείνη την ημέρα, η ίδια είδε στον θάλαμο όπου νοσηλευόταν ο πεθερός της έναν
άνθρωπο να στέκεται μπροστά από το κρεβάτι, να κλαίει και να ψιθυρίζει «Αλλάχ,
Αλλάχ». «Ήταν φανερό πως δεν μιλούσε ελληνικά».

Κι όμως, στην αφήγηση του περιστατικού, το θύμα αναφέρει πως ο αλλοδαπός είχε
μιλήσει. «… Η γυναίκα είπε στον άνδρα που καθόταν δίπλα μου να μου πάρει το
δαχτυλίδι. Εκείνος της απάντησε ότι δεν βγαίνει…».

Και ενώ μέλη της αιγυπτιακής κοινότητας και τέσσερις άνθρωποι, που εργάζονταν
μαζί με τον Αμπντελχακίμ, βεβαιώνουν στα «ΝΕΑ» πως ο συμπατριώτης τους
Αμπντλεχακίμ Ελ Ατάρ δεν μιλάει ελληνικά, εκείνο το μεσημέρι, στην κρίσιμη
στιγμή της αναγνώρισης, κανένας από τους αστυνομικούς δεν φαίνεται να θεώρησε
αναγκαίο να δώσει εντολή στον 36χρονο να μιλήσει!

Με την πρώτη ματιά, η αναγνώριση της Βικτωρίας Μαγειροπούλου φαίνεται να… τα
έχει όλα: μπήκε στον θάλαμο μαζί με δύο γυναίκες από το προσωπικό του
νοσοκομείου, οι οποίες είχαν βγάλει τις άσπρες μπλούζες. Έδωσαν εντολή και
στις τρεις να μιλήσουν. Είπαν τις φράσεις «πάρτου τα όλα» και «σκοτώστε τον»,
όπως το θύμα είχε ακούσει τη γυναίκα να λέει μέσα στο αυτοκίνητο. Έτσι,
υπογράφεται η κατάθεση αναγνώρισης της 29χρονης. Φαίνεται όμως πως δεν ήταν η
πρώτη φορά που η Β. Μαγειροπούλου έμπαινε στον θάλαμο νοσηλείας του 82χρονου.
Όπως αναφέρει στα «ΝΕΑ» ­ και καταθέτει ενόρκως στην ανακρίτρια ­ η νύφη του
Κ. Καλαφάτη, «την πρώτη φορά έφεραν τη γυναίκα και τον ρώτησαν αν τη γνωρίζει.
Εκείνος έγνεψε “έτσι κι έτσι”. Είχε αμφιβολίες και ζήτησε να την ξαναδεί».

Αυτή η «πρώτη φορά» δεν υπάρχει στον φάκελο της δικογραφίας. Στις καταθέσεις
του θύματος αναφέρεται μόνον η δεύτερη φορά που είδε και άκουσε την
κατηγορουμένη.

Ο τρίτος κατηγορούμενος Νίκος Βασδέκης, δεν είχε την ευκαιρία να σταθεί
ενώπιον του θύματος. Ο Κωνσταντίνος Καλαφάτης υποκύπτει στις βαρύτατες
κακώσεις που είχε υποστεί από τους δράστες, το Σάββατο 10 Φεβρουαρίου.

Στις 8 Φεβρουαρίου 2001, ημέρα Πέμπτη, ο Ν. Βασδέκης εμφανίστηκε στο γραφείο
του Α’ Ανακριτή Πειραιά για να μάθει γιατί αναζητείται (είχε δει τη φωτογραφία
του στα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης).

Την ίδια ημέρα απολογείται αρνούμενος όλες τις κατηγορίες. Ερχόταν όμως
Σαββατοκύριακο και οι αρμόδιες αρχές έκριναν σκόπιμο να τον προφυλακίσουν με
την κατηγορία της ανθρωποκτονίας και να τον πάνε για αναγνώριση από Δευτέρα…

Το χαμένο λευκό αυτοκίνητο και η κατάθεση της Μαγειροπούλου

Ένα λευκό αυτοκίνητο χρησιμοποίησαν οι δράστες την ημέρα της επίθεσης εναντίον
του ηλικιωμένου. Έχουν περάσει τρεις μήνες και το λευκό εκείνο αυτοκίνητο ­
που πιθανόν θα έφερνε στο φως αποδεικτικά στοιχεία για την ταυτότητα των
δραστών ­ δεν έχει ακόμη βρεθεί.

Καμιά απολύτως περιγραφή αυτού του αυτοκινήτου δεν δίνει ο ηλικιωμένος.
Αντίθετα αφηγείται αναλυτικά τη διαδρομή που ακολούθησαν, από την οδό
Αργυροκάστρου μέχρι το «Θέατρο Γραμμών» στα Καμίνια. Θυμάται με κάθε
λεπτομέρεια τις ονομασίες των δρόμων και τις περιοχές από όπου πέρασε το
αυτοκίνητο.

Δεν φαίνεται, όμως, να θυμάται τίποτα για το ίδιο το αυτοκίνητο, μέσα στο
οποίο έμεινε για περίπου μισή ώρα. «Ένα λευκό αυτοκίνητο», είναι το μόνο
στοιχείο που δίνει. Άλλωστε, οι αστυνομικοί στους οποίους έδωσε την κατάθεση,
δεν ζήτησαν να μάθουν περισσότερες λεπτομέρειες.

Σύμφωνα με την Αστυνομία, έχει ομολογήσει τη συμμετοχή της στην επίθεση
εναντίον του 82χρονου. Η 29χρονη τοξικομανής Βικτωρία Μαγειροπούλου
συλλαμβάνεται σε ένα ξενοδοχείο της Ομόνοιας, τη Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου 2001.

Την επομένη ομολογεί, περιγράφοντας λεπτομερώς το συμβάν. Στην ίδια κατάθεση
υποδεικνύει και τους δύο συνεργούς της. «… Εγώ, ο Ακίμ ο Αιγύπτιος και ένα
άλλο άτομο που εγώ τον ξέρω ως Σταύρο τον οποίο αποκαλούν “Σατανά” ή
“Τρυποδάχτυλο”». Και προσθέτει ότι τους γνώριζε από τα στέκια τοξικομανών της
Ομόνοιας. Η περιγραφή αυτή και οι παράλληλες έρευνες της Αστυνομίας οδηγούν
στους Αμπντλεχακίμ Ελ Ατάρ και Νίκο Βασδέκη (ο οποίος φέρεται ότι κυκλοφορούσε
με τα παραπάνω ψευδώνυμα). Όμως, μία ημέρα μετά, στην απολογία της η
κατηγορουμένη αρνείται όλες τις κατηγορίες. Σε κατ’ αντιπαράσταση εξέταση με
τον Αμπντελχακίμ Ελ Ατάρ, δηλώνει ότι δεν τον γνωρίζει. «… Είπα στην
Αστυνομία ότι τον αναγνωρίζω και ότι ήταν μαζί μου, γιατί μου έδειξαν μόνο
φωτογραφία του».

Και ενώ αρνείται ότι έχει σχέση με την υπόθεση του ηλικιωμένου, λέει, μεταξύ
άλλων, «… έμοιαζε με τον πραγματικό συνεργό μου…».

Η 29χρονη απολογήθηκε για δεύτερη φορά πριν από μερικές ημέρες. Και αυτήν τη
φορά αρνείται τις κατηγορίες και δίνει μια εξήγηση για την πρώτη κατάθεσή της.
«Ήμουν χάλια, μου έβαλαν ηρωίνη στο τραπέζι».

Δηλώνει όμως ότι γνωρίζει τον Αιγύπτιο συγκατηγορούμενό της. «Και τον Αιγύπτιο
Ελ Ατάρ τον γνώριζα ένα με ενάμιση χρόνο φυσιογνωμικά από την Ομόνοια, μιλούσε
σπαστά ελληνικά αλλά καταλαβαίνει καλά».

«ΤΑ ΝΕΑ» συνάντησαν τη Βικτωρία Μαγειροπούλου στις Γυναικείες Φυλακές
Κορυδαλλού όπου κρατείται. Στη διάρκεια της συνάντησης αναφέρει «μου έδειξαν
μόνο τη φωτογραφία του Νίκου», ενώ προσθέτει πως «δεν τους έφεραν να τους
δω»…

Όπως προκύπτει τόσο από την πρώτη απολογία της, την ημέρα της ληστείας η
Βικτωρία Μαγειροπούλου είχε αγοράσει χάπια από την Ομόνοια. «Αγόρασα από τον
Ακίμ οκτώ χάπια Μπουλμπεκάρ, τα ήπια όλα». Η χρήση των χαπιών αυτών δεν
αναφέρεται στη δεύτερη απολογία της.

«Από την πείρα μου ξέρω ότι τα χάπια που πήρε η Μαγειροπούλου καταστέλλουν
τους πόνους από το σύνδρομο της στέρησης και δεν δημιουργούν απώλεια
συνείδησης», θα πει στην κατάθεσή του ένας από τους αστυνομικούς που
ασχολήθηκαν με την υπόθεση. «ΤΑ ΝΕΑ» απευθύνθηκαν σε γιατρούς ειδικούς στις
εξαρτησιογόνες σχετικά με τα χάπια Vulbegal, όπως ονομάζονται. Σύμφωνα με τη
δική τους εμπειρία, πρόκειται για υπνωτικά χάπια τα οποία μπορούν να
αποδειχθούν άκρως επικίνδυνα σε μεγάλες δόσεις. «Είναι ένα υπνωτικό φάρμακο το
οποίο σε μεγάλες δόσεις ­ οι τοξικομανείς παίρνουν συνήθως τρία ή τέσσερα
μέχρι και δώδεκα ­ προκαλεί διέγερση.

Τα βουλμπεγκάλ είναι χάπια νευροτοξικά που προκαλούν στον χρήστη έντονες
αντιδράσεις και κυρίως βιαιότητα. Υπό την επήρειά τους, ο χρήστης επικοινωνεί
αλλά όχι σε απόλυτο βαθμό με το περιβάλλον».

Οι άλλες δύο απολογίες

Σε πλήρη αντίθεση με τα λεγόμενα της Β. Μαγειροπούλου έρχονται οι απολογίες
των δύο συγκατηγορουμένων της. Ο Αμπντελχακίμ Ελ Ατάρ αρνείται κάθε είδους
ανάμιξη στην υπόθεση, ενώ δηλώνει πως δεν γνωρίζει ούτε τη γυναίκα ούτε τον
άνδρα που έχουν συλληφθεί με τις ίδιες κατηγορίες. Την ίδια στιγμή εξηγεί ότι
την ημέρα και ώρα της ληστείας ήταν στην Καλογρέζα, στις εγκαταστάσεις του
Ολυμπιακού Σταδίου όπου εργαζόταν. Αρνητική είναι και η απολογία του Νίκου
Βασδέκη, ο οποίος επίσης αναφέρει πως δεν γνωρίζει κανέναν από τους
συγκατηγορουμένους του.