Ο πλούτος της δεν κρύβεται

Ένα μακρόστενο κομμάτι γης που κόπηκε από τις ακτές της Ερμιονίδος στην
Πελοπόννησο και τράβηξε τον δικό του δρόμο στο Αιγαίο μοιάζει να είναι η Ύδρα.
Απ’ όπου και αν την προσεγγίσεις, ένα πράγμα είναι σίγουρο πως θα καταλάβεις.
Ότι είναι ξεχωριστό νησί ετούτο. Μπορεί να μην είναι αυτόνομο, μπορεί να
δέχεται χιλιάδες τουρίστες καθημερινά, αλλά καταφέρνει με έναν αξιοπερίεργο
τρόπο να στέκεται μονάχο του. Στη λιλιπούτεια έκταση των 48 τετραγωνικών
χιλιομέτρων συγκεντρώνει αξιοθαύμαστο πλούτο, που δεν έχει να κάνει μόνο με
τις φυσικές του ομορφιές, αλλά με την αίσθηση της απομόνωσης, της περισυλλογής
και της δημιουργίας. Μπορεί να ακούγονται λίγο περίεργα όλα αυτά, αλλά δεν
μπορώ να πιστέψω ότι τόσοι πολλοί ευκατάστατοι και επώνυμοι καλλιτέχνες απ’
όλο τον κόσμο διαλέγουν να χτίσουν βίλες ή να αποκαταστήσουν παλιά αρχοντικά
μόνο και μόνο επειδή η Ύδρα είναι κοντά στην Αθήνα. Υπάρχει κάτι που σε
τραβάει στην Ύδρα σαν μαγνήτης και η σημερινή κατάσταση του νησιού δεν είναι
διόλου τυχαία.

Η Υδρέα του αρχαίου περιηγητή Παυσανία στα μέσα του 15ου αιώνα μ.Χ. δέχεται
ένα κύμα αλβανόφωνων χριστιανών, οι οποίοι κατατρεγμένοι από τους Τούρκους
στην Πελοπόννησο και τη Στερεά βρίσκουν σανίδα σωτηρίας στο νησί. Μαζί τους
έρχονται και Έλληνες από τη Μονεμβασιά, αλλά και την Ήπειρο! Η Ύδρα τότε ήταν
κατάφυτη από πεύκα (Τζάμλιζα την ονόμαζαν οι Τούρκοι) και προσφερόταν για
κτηνοτροφία. Πάνω από 15.000 αιγοπρόβατα έβοσκαν εδώ και στα γύρω ερημονήσια,
ενώ παρήγαγαν και εξαιρετικό μέλι (7.000 κυψέλες αναφέρουν). Στις αρχές του
18ου αιώνα οι Υδραίοι αποφασίζουν να ασχοληθούν με τη ναυτιλία και σε ελάχιστο
χρονικό διάστημα κατακτούν όχι μόνο το Αιγαίο, αλλά ολόκληρη τη Μεσόγειο. Είτε
λόγω προνομίων που δόθηκαν από τους Τούρκους είτε λόγω της ικανότητάς τους και
της πολιτικής που ακολουθούσαν, τα τρεχαντήρια, τα σαχτούρια και τα λατινάδικα
ή καραβοσαΐτες των Υδραίων αποτελούσαν έναν ολόκληρο στόλο, ενώ στο νησί
συσσωρευόταν ο πλούτος. Όλος αυτός ο πλούτος προσφέρθηκε απλόχερα στην
Επανάσταση του 1821 και όπως ήταν φυσικό ακολούθησε η παρακμή. Άλλοι έγιναν
σφουγγαράδες, άλλοι μετανάστευσαν στην Αμερική και άλλοι πάλεψαν στην άγονη
και διαλυμένη από σεισμούς, λοιμούς και πυρκαγιές Ύδρα. Το νησί όμως δεν έχασε
ποτέ τον αρχοντικό χαρακτήρα του, παρά το γεγονός ότι οι μεγάλοι καπεταναίοι
ελάχιστα ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτό. Από τις μεγάλες οικογένειες του παρελθόντος
ελάχιστες διατηρούν ακόμα τα αρχοντικά τους, όπως οι Κριεζήδες, οι Σαχίνηδες,
οι Μπουντούρηδες, οι Βότσηδες ή οι Ραφαλιάδες, για να αναφέρω μερικά ονόματα.

Η νέα πηγή πλούτου ονομάζεται τουρισμός και μπορεί στο πλακόστρωτο λιμάνι να
γίνεται κάθε μέρα ένας μικρός πανικός, αλλά στην υπόλοιπη ακτογραμμή που
«φωλιάζουν» πανάκριβες βίλες βασιλεύει η ηρεμία. Οι Υδραίοι χαμογελούν γιατί
ξέρουν πολύ καλά το αντίτιμο των υπηρεσιών που προσφέρουν τόσο στον τυχαίο
επισκέπτη που έρχεται για μερικές ώρες όσο και στον εκάστοτε
επώνυμο-ευκατάστατο κύριο. Όλοι παίρνουν αυτό που χρειάζονται και η Ύδρα
διατηρείται «κούκλα» αληθινή.

ΖΑΣΤΑΝΟ

Η ψηλότερη κορυφή του νησιού είναι το Έρε ή Έρως στα 652 μ., αλλά το πιο
ονομαστό ύψωμα είναι αυτό δίπλα στη θάλασσα που ονομάζεται Ζάστανο. Ο ψηλός,
απότομος, κάθετος στη θάλασσα βράχος βρίσκεται ανάμεσα στο σύγχρονο καρνάγιο
του Παλαμηδά και τον ορμίσκο του Αγίου Κυπριανού. Ο τοπικός μύθος αναφέρει ότι
επάνω στον βράχο ανέβαζαν οι γιοι τους γέρους πατεράδες τους, τους
τοποθετούσαν μέσα σε κοφίνια και τους έριχναν στη θάλασσα σαν άχρηστους.
Κάποτε όμως ένας γέρος είπε στον γιο του να κρατήσει το κοφίνι γιατί θα
χρειαστεί και για εκείνον αργότερα, οπότε οι «ρίψεις» σταμάτησαν! Δίπλα ο
Άγιος Κυπριανός έχει την ονομασία «κλίσα μεβέρα», (εκκλησία από κρασί στα
αλβανικά), αφού φτιάχτηκε από τάμα ναυτικού που έσωσε τον εαυτό του και το
φορτίο με μούστο!

ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΜΙΝΙΑ ΣΤΟΝ ΜΩΛΟ

Είναι επώνυμο νησί η Ύδρα και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι
κατοικείται από «νοικοκυραίους» (η λέξη τα παλιότερα χρόνια είχε την έννοια
του πλούσιου, του άρχοντα, αλλά και εκείνου που διέθετε πολλά καράβια). Βέβαια
στις ημέρες μας οι νοικοκυραίοι του νησιού δεν είναι και καραβοκύρηδες. Είναι
όμως επώνυμοι και ευκατάστατοι. Εάν κάποιος που ξέρει σας πάει μια βόλτα στη
βορινή ακτογραμμή της Ύδρας και αρχίζει να αναφέρει σε ποιον ανήκει κάθε
βίλα-αρχοντικό είναι σίγουρο πως θα εντυπωσιαστείτε. Από τα Καμίνια, στον
Βλυχό και μετά στον Μώλο δεν θα συναντήσετε φτωχόσπιτα και καλύβες ψαράδων,
ενώ ακόμα και βραχονησίδες είναι ιδιωτικές! Στον Μώλο, μάλιστα, το τεράστιο
παραθαλάσσιο οίκημα που μοιάζει με παλιό μοναστήρι θα σας γοητεύσει.

ΝΑΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Το εννιάμετρο φουσκωτό του Λιμενικού με τις δύο μηχανές και τα 400 άλογα
σκίζει στα δύο τη θάλασσα γύρω από την Ύδρα και ελάχιστα πράγματα πλέον
θυμίζουν τη μεγάλη ναυτική παράδοση του νησιού. Ψάχνοντας, ανακάλυψα πως το
πρώτο υδραίικο πλοίο το έφτιαξε ένας Σακελαρίου το 1657 χωρίς να έχει ιδέα από
ναυπηγική! Χρησιμοποίησε πριόνι, τσεκούρι και τρυπάνι, τα καρφιά που έβαλε
ήταν ξύλινα και για ξάρτια έπλεξε κληματόβεργες από αμπέλι. Το πλοίο ήταν
άσχημο και ασύμμετρο, αλλά τα κατάφερε. Έπρεπε να έρθουν οι Αλγερίνοι
πειρατές, να μεταφέρουν Υδραίους αιχμαλώτους στην Κρήτη για να μάθουν να
φτιάχνουν τρεχαντήρια, σαχτούρια και καραβοσαΐτες.

ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ

Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νησιού είναι η απαγόρευση κυκλοφορίας
των μηχανοκίνητων δίτροχων και τετράτροχων. Μονάχα ένα σκουπιδιάρικο θα δείτε
να κυκλοφορεί και έτσι η λιλιπούτεια Ύδρα μοιάζει με παράδεισο! Όλες οι
μεταφορές γίνονται με μουλάρια ή καρότσια και πάνω από 300 ζώα μαζί με τους
αγωγιάτες τους εργάζονται καθημερινά. Πολλοί περιμένουν τους τουρίστες στο
λιμάνι για μια μικρή βόλτα και άλλοι μεταφέρουν από οικοδομικά υλικά μέχρι
ό,τι μπορείς να φανταστείς. Δίπλα τους τα θαλάσσια ταξί περιμένουν και αυτά
δρομολόγιο. Σε όσους αρέσει το περπάτημα, η βόρεια ακτογραμμή του νησιού
προσφέρει εξαίσιες εικόνες και οι πλέον επιθυμητοί προορισμοί είναι η Επισκοπή
και το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία.

ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Τα δρομολόγια πλοίων και ταχύπλοων από και προς την Ύδρα καθημερινά είναι
πολλά, πάνω από 10, ενώ το Σαββατοκύριακο πυκνώνουν. Τα περισσότερα ξεκινούν
από το λιμανάκι της Ζέας και καταλήγουν εκεί. Τα ταχύπλοα κάνουν 1 ώρα και 40
λεπτά περίπου και τα πλοία της γραμμής περίπου 3. Καθημερινά επίσης φθάνουν
τουλάχιστον 2 κρουαζιερόπλοια γεμάτα τουρίστες που γυρίζουν τα νησιά του
Αργοσαρωνικού. Υπολογίστε ότι τους καλοκαιρινούς μήνες περίπου 2.500 άτομα
περνάνε κάθε μέρα από την Ύδρα. Μη σκεφθείτε να πάρετε μαζί σας το αυτοκίνητο,
γιατί δεν επιτρέπεται και φυσικά δεν χρειάζεται. Για να γνωρίσετε την αληθινή
Ύδρα και όχι το τουριστικό κομμάτι του λιμανιού θα πρέπει να είστε έτοιμοι για
περπάτημα. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι από το λιμάνι μπορείτε να πάτε στο
Μανδράκι (20 λεπτά), στα Καμίνια (15′), στον Βλυχό με το πέτρινο τοξωτό γεφύρι
(30′) ενώ για τους εκπαιδευμένους προτείνεται το μοναστήρι του Πρ. Ηλία (90′),
η Επισκοπή (2 ώρες) και το μοναστήρι της Ζούρβας (2,5 ώρες) κοντά στον ομώνυμο
φάρο. Για μπάνιο προτείνονται το Μανδράκι, ο Βλυχός και η αμμουδερή Λιμνιόνιζα
στη νότια πλευρά, που θέλει 90 λεπτά περπάτημα.

ΔΙΑΜΟΝΗ

Αξίζει να μείνει κανείς στην Ύδρα και να δοκιμάσει να ξεκουραστεί πραγματικά.
Οι προσφερόμενες κλίνες είναι αρκετές και μπορείτε να βρείτε δωμάτιο της
αρεσκείας σας με παροχές υπηρεσιών ανάλογες με το ύψος των χρημάτων που θα
διαθέσετε. Μην ξεχνάτε ότι οι Υδραίοι είναι μαθημένοι στους τουρίστες με
γεμάτες τσέπες, οπότε πολλά πράγματα είναι ακριβότερα απ’ όσο θα έπρεπε. Τα
παρακάτω ξενοδοχεία αναφέρονται ενδεικτικά:

Μπρατσέρα (Μανδράκι) 0298-53971

Μιράντα 0298-52230

Νεφέλη 53297

Ορλώφ 52564

Μπουάγια 52869

ΦΑΓΗΤΟ

Δεν είναι γευστικός παράδεισος, αλλά μπορείτε να βρείτε ό,τι τραβάει η όρεξή
σας, ενώ τα περίπου 15 καΐκια του νησιού φροντίζουν για το φρέσκο ψάρι.
Προσωπικά δοκίμασα την ταβέρνα της Αννίτας και έμεινα πολύ ευχαριστημένος από
τα μαγειρευτά της, με προτίμηση τον κόκορα κρασάτο. Επίσης καλά μαγειρευτά
έχει και η ταβέρνα «Γειτονικό». Για καλό ψάρι, που θα πληρώσετε δεόντως, όλοι
οι δρόμοι οδηγούν είτε στην εξαιρετική Μόιτα είτε στο Sunset, στα κανόνια με
υπέροχη θέα. Εάν προτιμάτε ιταλική κουζίνα, τότε θα πρέπει να πάτε στον
«Υδράργυρο». Στα Καμίνια καλή ψαροταβέρνα είναι της «Χριστίνας», ενώ ουζερί
και ταβέρνες θα βρείτε και στο Μανδράκι και στον Βλυχό. Εάν θέλετε να φάτε
κάτι συγκεκριμένο μπορείτε να παραγγείλετε τηλεφωνικά να σας το φτιάξουν στην
ταβέρνα της «Κυρα-Σοφίας» (τηλ. 53097, στην τοποθεσία Καλά Πηγάδια), που είναι
και η παλαιότερη στο νησί. Το ονομαστό καφέ-μπαρ του νησιού είναι φυσικά «Ο
Πειρατής» στο λιμάνι και οι βραδιές εκεί μένουν αξέχαστες. Κλάσεις ανώτερος ­
ως φυσιογνωμία ­ από τον Λέοναρντ Κοέν που έχει την καρέκλα του στον Πειρατή,
είναι φυσικά ο Μενέλαος.

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ

(Κωδικός 0298)

Αστυνομία 52205

Λιμεναρχείο 52279

Νοσοκομείο 53150

Αγρ. Ιατρείο 52420

Δήμος 52210