Με τον Περικλή και τη Σταυρούλα στα Άνω Πετράλωνα

Τα έξυπνα μάτια της κυρίας Σταυρούλας δάκρυσαν σε κάποια στιγμή, όταν οι
αφηγήσεις και οι μαρτυρίες της για την Κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο άγγιζαν
την οικογένεια του πατέρα της Νικολάου Τρουλιτάκη, του δημιουργού και
στυλοβάτη της λαϊκής ταβέρνας «Περικλής» (Μπακαλιαράκια), όπου περνάμε
ευχάριστες ώρες, ένα βράδυ στα Άνω Πετράλωνα. Η αδελφή της Πόπη, που άκουγε
προσεκτικά τις αναμνήσεις της, κουνούσε συγκαταβατικά το κεφάλι της με όσα
άκουγε, και συμφωνούσε απόλυτα. Αλλά και ο Περικλής Νίκας, ένας αρχοντάνθρωπος
και άρχων σήμερα της ταβέρνας, μιλούσε κι αυτός για τη σκληρή δεκαετία
1940-1950, αλλά παράλληλα έδινε το στίγμα της περιοχής αυτής και στην
προπολεμική εποχή, και είχε έναν μοναδικό τρόπο να περιγράφει εικόνες και
παραστάσεις, έτσι ακριβώς όπως του της είχε αφηγηθεί ο πεθερός του Νίκος
Τρουλιτάκης (πατέρας της Σταυρούλας και της Πόπης). Εδώ που καθόμαστε τώρα
ήταν ένας ξερότοπος γεμάτος πέτρες (κοτρόνες) και φως.

Πιο πέρα η περιοχή ήταν γεμάτη από ξερά χορτάρια όπου έβοσκαν γίδια και
πρόβατα. Ο Τρουλιτάκης διατηρούσε ένα μαγαζί, τα «Λευκά Όρη», στη στάση
Βασιλάκη, εδώ στα Πετράλωνα. Το 1923 αγόρασε αυτόν τον χώρο και άνοιξε
μπακάλικο-ταβέρνα, που το κράτησε έως την Κατοχή. Αυτό το παλιό και ψηλοτάβανο
μαγαζί, από το 1947 έως το 1967, λειτούργησε ως επιπλοποιείο. Και από το 1970
μέχρι τώρα είναι μία από τις ωραιότερες και πιο γνήσιες λαϊκές ταβερνούλες της
Αθήνας. Καθόμαστε σε ένα από τα έξω τραπεζάκια και απολαμβάνουμε την
καταπληκτική ρετσίνα, με μπακαλιάρο σκορδαλιά και μπακαλιάρο ψητό στα
κάρβουνα, με λαδολέμονο. Ο Γιάννης, η Εύη και ο άλλος Γιάννης. Με τον Περικλή
και τη Σταυρούλα δεν γνωριζόμασταν. Αφού σερβιριστήκαμε, μιλάμε σαν πελάτες με
τους ιδιοκτήτες του μαγαζιού, που είναι ιδιαίτερα καλόκαρδοι άνθρωποι και πολύ
φιλικοί προς την τετραμελή συντροφιά μας. Έχουμε πληρώσει και τον λογαριασμό
κι ενώ αυτή η τόσο ενδιαφέρουσα κουβέντα φτάνει προς το τέλος, από το άρωμα
μιας άλλης εποχής πριν από 80 και πριν από 50 χρόνια, όπως μας την περιγράφει
το ζεύγος Νίκα, αποδεχόμαστε την πρόσκληση του Περικλή για μια κάθοδο από
εσωτερική στενή σκάλα στο υπόγειο, όπου εδώ το άρωμα είναι μεθυστικό. Τα 40
βαρέλια των 600 και 800 κιλών (και οκάδων μερικά) αναδίδουν μια μοναδική
μυρωδιά. «Το κρασί το φτιάχνω εγώ», λέει με υπερηφάνεια ο Περικλής και εξηγεί
ότι τα τελευταία 22 χρόνια αγοράζει μούστο από τον Ζαχαρία που έχει ξερικά
αμπέλια (οινοστάφυλα) στην Παλιοπαναγιά (Άσκρη) της περιοχής Θηβών. Κάποιες
βραδιές ­ επισημαίνει ο μερακλής ταβερνιάρης ­ έχουμε κάνει εδώ στο υπόγειο
γλέντια με κάποιους καλούς φίλους που ξέρουν να διασκεδάζουν, γιατί η
διασκέδαση χρειάζεται καλή καρδιά, καλό κρασί και ζεστό μεζέ. Ο Περικλής,
βεβαίως, βρίσκεται στο πόδι από νωρίς το μεσημέρι έως αργά το βράδυ, γιατί
ετοιμάζει τον τηγανητό και ψητό μπακαλιάρο που ξαλμυρίζει από νωρίς η κυρία
Σταυρούλα, ενώ η κυρία Πόπη ετοιμάζει τη μεγάλη ποικιλία από σαλάτες: χόρτα,
παντζάρια, κολοκυθάκια βραστά, ντομάτα. Το μενού εκτός από τον μπακαλιάρο
περιλαμβάνει: πατάτες ζεστές φρεσκοκομμένες, τηγανητές, λουκάνικο χωριάτικο
στα κάρβουνα, μπιφτέκια, παϊδάκια, χοιρινές μπριζόλες. Όλα τα πιάτα
σερβίρονται ζεστά από τον ευγενικό Νίκο Νίκα (γιο του Περικλή και της
Σταυρούλας). Ένα πολύ σημαντικό πράγμα που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι η
ταβέρνα σερβίρει ­ άνευ παραγγελίας ­ νερό με κανάτες. Κάτι που τα τελευταία
χρόνια έχει καταργηθεί από τις λαϊκές ταβέρνες, που σερβίρουν και επιβάλλουν
σφραγιστά εμφιαλωμένα νερά, χωρίς την επιθυμία του πελάτη.

Για επιδόρπιο σερβίρονται φρούτα εποχής.

Λαϊκή οικογενειακή ταβέρνα «Ο Περικλής – Μπακαλιαράκια», Κοίλης 2, Άνω
Πετράλωνα: Τηλέφωνα: 3458.664 και 3478.812. Ανοιχτά κάθε ημέρα εκτός Κυριακής.