Διάδοχος των… μύθων
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
|
Ο Εμίλ Χέσκι με τον Ζεράρ Ουγέ μετά τη νίκη επί της Αλαβές στον τελικό του |
Το ένα γκολ διαδεχόταν το άλλο. Ο αγωνιστικός χώρος του Βεστφάλεν Στάντιουμ
είχε πάρει «φωτιά» και στις εξέδρες από την πλευρά των οπαδών της Λίβερπουλ
ακουγόταν ρυθμικά ένα όνομα: Ζεράρ Ουγέ.
Ο Γάλλος καθηγητής αγγλικών συμπληρώνει σύντομα τρία χρόνια παραμονής στο
Άνφιλντ και δεν έχει κατακτήσει ακόμη τον τίτλο του πρωταθλητή. Ωστόσο, η
φετινή αναγέννηση της Λίβερπουλ και τα τρία τρόπαια που κατέκτησε (ΟΥΕΦΑ,
Κύπελλο, Λιγκ Καπ) έδωσε την αφορμή στους οπαδούς των «Κόκκινων» να
αναγορεύσουν τον καθηγητή σε διάδοχο των μυθικών μορφών Μπιλ Σάνκλι και Μπομπ
Πέισλι.
Ο Ουγέ όταν πάτησε για πρώτη φορά το πόδι του στο Άνφιλντ είχε «συντροφιά» και
τον Ρόι Έβανς. Το δίδυμο δεν προχώρησε πολύ και έτσι η διοίκηση αναγκάστηκε να
το χωρίσει, προτιμώντας, όμως, να παραμείνει στον πάγκο ο Ουγέ, τον Νοέμβριο
του ’98.
«Άρχισε η γαλλική επανάσταση» έγραφαν τότε οι βρετανικές εφημερίδες, αφήνοντας
έναν τόνο ειρωνείας.
Χρειάστηκε να περάσει τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα για να απαντήσει ο Ουγέ σε
εκείνα τα δημοσιεύματα:
«Με παρουσίαζαν σαν επαναστάτη που οδηγούσε στην γκιλοτίνα όλους της παίκτες
της ομάδας. Ανοησίες. Δεν έγινε καμία επανάσταση και φυσικά εγώ δεν είμαι
επαναστάτης. Το μόνο που είπα στους παίκτες ήταν πως στο εξής θα προπονούνται
για να κερδίζουν».
Η κατάκτηση του τρεμπλ, φέτος, δεν είναι μία νέα εμπειρία για τη Λίβερπουλ,
όπως συνέβη το ’99 με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Η πρώτη φορά που οι «Κόκκινοι» κατέκτησαν τρεις τίτλους σε μία χρονιά και
μάλιστα πολύ πιο σημαντικούς από τους τελευταίους ήταν το 1984, έναν χρόνο
πριν από την τραγωδία του Χέιζελ και τον αποκλεισμό που ακολούθησε.
Η ομάδα του Τζο Φάγκαν, ο οποίος είχε διαδεχθεί στις αρχές της περιόδου τον
Μπομπ Πέισλι, κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών, το πρωτάθλημα και το Λιγκ
Καπ.
Ο Πέισλι θεωρείται ο πιο επιτυχημένος Άγγλος προπονητής, καθώς με τη Λίβερπουλ
κατέκτησε συνολικά 20 τρόπαια, στα οποία συμπεριλαμβάνονται έξι πρωταθλήματα,
τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών και ένα Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Μέντορας του Πέισλι ήταν ο
Μπιλ Σάνκλι, ο αναμορφωτής της Λίβερπουλ στη δεκαετία του ’60.
Ο Σάνκλι ήταν η ζωή, η ψυχή και το πνεύμα της Λίβερπουλ και η ξαφνική του
παραίτηση το 1974 δημιούργησε έναν μύθο γύρω από το όνομά του, ο οποίος
γιγαντώθηκε μετά τον θάνατό του το 1981.
Το άγαλμά του βρίσκεται στην είσοδο του Άνφιλντ και κάθε φορά που περνάει από
εκεί ο Ουγέ στέκεται μπροστά του και το περιεργάζεται.
Ο Ουγέ αν και Γάλλος και καθηγητής της αγγλικής γλώσσας γνωρίζει καλύτερα και
από τον πιο φανατικό οπαδό της Λίβερπουλ την ιστορία της ομάδας.
Βλέπετε, τη δεκαετία του ’60 δίδασκε σε σχολείο του Λίβερπουλ και
παρακολουθούσε από κοντά την αναγέννηση του συλλόγου και τα πρώτα μεγάλα
αστέρια από την Κοπ: τους Σεντ Τζον, Κάλαγκαν και Χαντ.
«Πολλές φορές αισθάνομαι πως η ιστορία και η παράδοση αυτού του συλλόγου είναι
ένα εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσουμε», είπε ο Ουγέ πριν από τον τελικό του
Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
Την ιστορία του συλλόγου, ωστόσο, επικαλέστηκε στους παίκτες για να τους
τονώσει το ηθικό, όταν ο τελικός του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ οδηγήθηκε στην παράταση.
«Πρέπει να κερδίσετε για την ιστορία και τους φιλάθλους αυτής της ομάδας» είπε
ο Ουγέ στους παίκτες.
Αργότερα και ενώ οι πανηγυρισμοί είχαν κοπάσει μετά το θριαμβευτικό 5-4, ο
Γάλλος αφιέρωσε τη νίκη στο τεχνικό σταφ της ομάδας και στους φιλάθλους, οι
οποίοι περίμεναν υπομονετικά 17 χρόνια για να πανηγυρίσουν έναν ακόμη
ευρωπαϊκό τίτλο.
Ο Ουγέ δημιούργησε παράλληλα κλίμα υπέρ του λέγοντας πως η ατμόσφαιρα στο
Ντόρτμουντ του θύμισε τη χρυσή εποχή του Πέισλι, άλλα έσπευσε να διευκρινίσει
πως σαν και εκείνη την ομάδα δεν πρόκειται να δημιουργηθεί άλλη στο μέλλον.
Αρκετά διπλωματικός ο Γάλλος καθηγητής προσπάθησε να προσγειώσει τους
φιλάθλους, λέγοντας πως δεν πρέπει να περιμένουν ακόμη θαύματα στο πρωτάθλημα,
υπογραμμίζοντας πως στόχος της Λίβερπουλ είναι να φτάσει στο επίπεδο της
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και για να γίνει αυτό θα χρειαστούν δύο με τρία χρόνια.
«Χρειάζεται υπομονή» λέει και στέλνει το «μήνυμα» σε διοίκηση και φιλάθλους.
Ο Ουγέ, πάντως, κατάφερε να γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στον ίσως
πιο συναρπαστικό τελικό Ευρωπαϊκού Κυπέλλου.
Έτσι τουλάχιστον χαρακτήρισε τον αγώνα με την Αλαβές σύσσωμος ο αγγλικός Τύπος
και συμφώνησε και ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ, ο οποίος είπε ακόμη πως
η τελευταία ισοφάριση της ισπανικής ομάδας (στο τελευταίο λεπτό) θα μπορούσε
να λείπει για να έχουμε λιγότερη αγωνία.
Ο Τόνι Μπλερ είναι γνωστός οπαδός της Νιούκαστλ, ενώ η σύζυγός του φανατική
οπαδός της Λίβερπουλ.
Για «ηρωική ήττα» έκαναν λόγο τα πρωτοσέλιδα των ισπανικών εφημερίδων, ενώ η
«Ας» έγραψε: «Δεν κερδίσαμε, αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσουμε αυτό το παιχνίδι.
Εννέα γκολ και τέτοια συναισθήματα μόνο το ποδόσφαιρο μπορεί να προσφέρει στα
καλύτερά του. Μία ήττα έτσι όπως σημειώθηκε δεν έχει καμία σημασία».
«Για εμάς εσείς είστε οι πρωταθλητές» έγραψε η «Περιόντικο ντε Αλάβα». Το ίδιο
και για τους οπαδούς της Αλαβές οι οποίοι επεφύλαξαν υποδοχή ηρώων στους
παίκτες της ομάδας κατά την επιστροφή τους στη Βιτόρια.
Ικανοποιημένος από την εμφάνιση της ισπανικής ομάδας στον τελικό ήταν και
προπονητής της Μανέ, ο οποίος είπε χαρακτηριστικά:
«Έγινε ένας μεγάλος τελικός και αυτό το πέτυχε η “μικρή” Αλαβές».
Πολυτιμότερος παίκτης αυτού του εκπληκτικού τελικού αναδείχθηκε ο 37χρονος
Σκωτσέζος μέσος της Λίβερπουλ Γκάρι ΜακΆλιστερ. Το χρηματικό έπαθλο (περίπου
ένα εκατ. δραχμές) το προσέφερε στα ιδρύματα για την καταπολέμηση του καρκίνου
Christies Hospital και στο Macmillan Trust, τα οποία βοήθησαν τη σύζυγό του να
ξεπεράσει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε φέτος.
Google news
