Κρατική συμμετοχή 800 δισ. ετησίως απαιτεί η ΓΣΕΕ

Το ποσό των 800 δισ. δρχ ετησίως ζητούν απο το κράτος τα εργατικά συνδικάτα
ως επέκταση της τριμερούς χρηματοδότησης (για τους πριν το 1993 ασφαλισμένους)
εκτιμώντας ότι πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα για τη στήριξη του συστήματος
κοινωνικής ασφάλισης.

Τα εργατικά συνδικάτα ούτε καν συζητούν θέματα που άπτονται της αύξησης των
ορίων ηλικίας προς συνταξιοδότηση, καθώς και τον τρόπο υπολογισμού των
συντάξεων οδηγώντας έτσι το καυτό θέμα της αναμόρφωσης του Ασφαλιστικού σε
δύσκολες ατραπούς. Με την πρόταση των συνδικάτων για στήριξη του συστήματος το
ύψος της κρατικής συμμετοχής που απαιτείται συνολικά για νέους και παλιούς
ασφαλισμένους υπολογίζεται σε 1,2 τρισ. δρχ. ετησίως.

Μάλιστα χθες ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Χρ. Πολυζωγόπουλος και ο πρόεδρος της
ΑΔΕΔΥ κ. Σ. Παπασπύρος έθεσαν ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή των συνδικάτων
στον κοινωνικό διάλογο, την παροχή συγκεκριμένης δέσμευσης για την τριμερή
χρηματοδότηση των συντάξεων. Οι συνδικαλιστές πάντως τονίζουν πως χρειάζονται
άμεσα μέτρα για τη διάσωση του ασφαλιστικού συστήματος, διαφωνώντας με την
κυβέρνηση η οποία υποστηρίζει ότι το σύστημα αντέχει μέχρι το 2012.

Οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ ­ παρουσιάζοντας χθες την αναλογιστική
μελέτη του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ για το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης
στη χώρα μας (Σ. Ρομπόλης, Γ. Ρωμανιάς και Β. Μάργιος) ­ επεσήμαναν ότι μέχρι
τώρα η φράση «τριμερής χρηματοδότηση» δεν έχει ακουστεί από κρατικά χείλη. Στη
μελέτη του ΙΝΕ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ (το συμπέρασμά της μαζί με τις προτάσεις των
συνδικάτων για το Ασφαλιστικό είχαν ανακοινωθεί και στο παρελθόν)
επισημαίνεται πως αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα έως το έτος 2005 το σύστημα
κινδυνεύει με κατάρρευση, αφού θα έχει εξαντληθεί το σύνολο των αποθεματικών
των Ταμείων (5,6 τρισ. δρχ). Κατά τη μελέτη, εάν το κράτος απέδιδε τμήμα από
τις απώλειες των προσόδων των κεφαλαιακών διαθεσίμων των Ταμείων το πρόβλημα
θα μεταφερόταν στα έτη 2013 – 2022. Ένα άλλο στοιχείο που παρουσιάστηκε από
τον κ. Γ. Κουτρουμάνη (Ε.Ε. ΑΔΕΔΥ) είναι ότι σήμερα το κράτος δεν εκπληρώνει
ούτε καν τις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του προς τα Ταμεία (για τους μετά το
1993 ασφαλισμένους), με αποτέλεσμα σήμερα να οφείλει 721,9 δισ. δρχ. (περίοδος
1993 – 2000). Ο ίδιος παρατήρησε ότι τα όρια ηλικίας προς σύνταξη στο Δημόσιο
έχουν αυξηθεί σημαντικά και ο μέσος όρος των 58 ετών που είναι σήμερα,
αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο και μέχρι το τέλος της δεκαετίας που διανύουμε θα
αρχίσει να ξεπερνάει τον αντίστοιχο μέσο όρο ηλικίας συνταξιοδότησης που
υπάρχει στον ιδιωτικό τομέα (61 έτη) και θα διαμορφωθεί στα 63 έτη, περίπου.

Μεταξύ των προτάσεων που διατυπώνουν τα συνδικάτα για τη σωτηρία του
Ασφαλιστικού, είναι:

Η πάταξη της εισφοροδιαφυγής που κινείται στο 1 τρισ. δρχ. ετησίως (ένας στους
τέσσερις εργαζόμενους δεν είναι ασφαλισμένος).

Στη μείωση της ανεργίας και στην καλύτερη αξιοποίηση της περιουσίας των
Ταμείων, η οποία φθάνει τα 5, 3 τρισ. δρχ.

Η επέκταση της τριμερούς χρηματοδότησης και για όσους ασφαλίστηκαν πριν από το
1993.

Η ασφάλιση των 500.000 λαθρομεταναστών κ.ά.