Προβληματισμένη η Ευρώπη για τους Ιταλούς

Η αυριανή εκλογική αναμέτρηση στην Ιταλία καταγράφεται ως μία από τις πιο
θερμές και σκληρές που έχει να επιδείξει η πρόσφατη πολιτική ιστορία της
χώρας. Και αυτό όχι από άποψη διαφοράς στην προτίμηση των εκλογέων μεταξύ των
δύο κυριότερων υποψηφίων για την πρωθυπουργία, δεδομένου ότι το ένα τρίτο των
ψηφοφόρων δεν έχει αποφασίσει ακόμη και η μεταξύ τους απόσταση στις τελευταίες
δημοσκοπήσεις διαμορφώνεται στις 4 ποσοστιαίες μονάδες.

Η παράμετρος «προσωπικότητες» ήταν αυτή που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο
ενδιαφέρον και έτυχε ανάλογης κάλυψης σε διεθνή μέσα ενημέρωσης, αμερικανικά
και ευρωπαϊκά.

Στη μια πλευρά ο Φραντσέσκο Ρουτέλι. Ο 45χρονος πρώην δήμαρχος ­ επί οκτώ
χρόνια ­ της Ρώμης, που ως ηγέτης του κεντροαριστερού συνασπισμού της Ελιάς
υπόσχεται να συνεχίσει την οικονομική και ευρωπαϊκή πολιτική της απερχόμενης
κυβέρνησης.

Στην άλλη, ο 63χρονος πρώην πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι ή αλλιώς, το
πρόσωπο-στόχος των εκτενών (αρνητικών στην πλειοψηφία τους) αναφορών. Είναι ο
ηγέτης της κεντροδεξιάς συμμαχίας που εντάσσει στους κόλπους της το
νεοφασιστικό κόμμα Εθνική Συμμαχία του Τζιανφράνκο Φίνι και την ξενόφοβη Λέγκα
του Βορρά τού άλλοτε αποσχιστή Ουμπέρτο Μπόσι. Ηγέτης παράλληλα και μιας
κραταιάς οικονομικής αυτοκρατορίας αξίας 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία
περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τρεις τηλεοπτικούς σταθμούς, τον μεγαλύτερο
εκδοτικό όμιλο της Ιταλίας, μια εταιρία παραγωγής και τη Μίλαν. Είναι ο
πλουσιότερος άνθρωπος στη χώρα του και μεταξύ των 30 στον κόσμο. Αυτό ακριβώς,
η οικονομική ισχύς και η επιρροή του καθώς και η εμπλοκή του σε οικονομικά
σκάνδαλα ήταν το θέμα που απασχόλησε κυρίως τον Τύπο. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι
βρέθηκε ένοχος τρεις φορές για κατηγορίες που σχετίζονται με διαφθορά, όμως οι
καταδικαστικές αποφάσεις είτε ακυρώθηκαν ή παραγράφηκαν, ενώ εκκρεμούν
υποθέσεις για πλαστούς λογαριασμούς, φοροκλοπή και δωροδοκία.

Στα δημοσιεύματα που έκαναν τον τελευταίο μήνα το γύρο του κόσμου, ιδιαίτερη
έμφαση δόθηκε στη σύγκρουση συμφερόντων που είναι πιθανόν να ακολουθήσει σε
περίπτωση που εκλεγεί, λόγω της διπλής ιδιότητάς του ως ισχυρού επιχειρηματία
και πρωθυπουργού.

«Ποτέ σε ευρωπαϊκή δημοκρατία κάποιος σαν αυτόν δεν διεκδίκησε εκλογές… Ένας
τέτοιος άνθρωπος είναι επικίνδυνος για την Ιταλία και πρόκληση για την
Ευρώπη», έγραψε στις 4 Μαΐου η γερμανική εφημερίδα «Suddeutsche Zeitung». Και
δεν ήταν η μόνη. Επίσης δριμύτατος ο «Economist» τον χαρακτήρισε «ακατάλληλο
να ηγηθεί κυβέρνησης σε οποιαδήποτε χώρα, πόσο μάλλον μιας από τις πλέον
ανεπτυγμένες του κόσμου». Οξεία κριτική ασκήθηκε ακόμη από την ισπανική «El
Mundo», τη γαλλική «Le Monde» και τους «New York Times». Ο Βέλγος υπουργός
Εξωτερικών Λ. Μισέλ τόνισε ότι η Ιταλία θα πρέπει να απομονωθεί, όπως η
Αυστρία, όταν το Κόμμα της Ελευθερίας του Γεργκ Χάιντερ εντάχθηκε στον
κυβερνητικό συνασπισμό, αν η συμμαχία του Μπερλουσκόνι ανέλθει στην εξουσία. Ο
ίδιος αποκάλεσε τον Μπόσι φασίστα.

Όμως όλες οι ενδείξεις συνηγορούν υπέρ του ότι η Ιταλία δεν πρέπει να
απομονωθεί. Εκτός αυτού, το προηγούμενο των κυρώσεων κατά της Αυστρίας, δεν
θεωρείται από πολλούς πλέον πετυχημένο. Όπως φάνηκε όμως δύο 24ωρα πριν από
τις εκλογές, ο ηγέτης της Φόρτσα Ιτάλια δεν είναι μόνος. Έχει στο πλευρό του
τη Σιδηρά Κυρία της Βρετανίας, η οποία, στον καταιγισμό των εναντίον του
κατηγοριών, απάντησε με μια εγχώρια παροιμία: «Όποιος ζει σε γυάλινο σπίτι δεν
πετάει πέτρες».

Οι φόβοι

Ευρωπαϊκοί οικονομικοί κύκλοι εμφανίζονται ωστόσο προβληματισμένοι από το
ενδεχόμενο νίκης του ηγέτη της ιταλικής κεντροδεξιάς και φοβούνται
αποσταθεροποίηση του ευρώ, αν εφαρμόσει τις εξαγγελίες του για την
αντιμετώπιση των οικονομικών μεταξύ των οποίων και την υπόσχεσή του για
περικοπή των φόρων.

Το προεκλογικό κλίμα, ιδιαίτερα οξυμμένο υπ’ αυτές τις συνθήκες, βρήκε τους
δύο αντιπάλους να αλληλοεκτοξεύουν κατηγορίες. Ο Μπερλουσκόνι κατηγόρησε τα
διεθνή μέσα ενημέρωσης για συμμετοχή σε συνωμοσία των κομμουνιστών με στόχο
τον διασυρμό του και χαρακτήρισε τον ηγέτη της Κεντροαριστεράς ασήμαντο και
χωρίς μέλλον.

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, η κεντροδεξιά συμμαχία συγκεντρώνει
υποστήριξη που φθάνει στο 36% των ψηφοφόρων με την Ελιά να ανέρχεται στο 32%,
ενώ μία εβδομάδα νωρίτερα το ποσοστό της διαμορφωνόταν στο 27. Άλμα, που οι
υποστηρικτές του Μπερλουσκόνι αποδίδουν στην «ενορχηστρωμένη επίθεση» που
δέχθηκε από τα μέσα ενημέρωσης… πλην των δικών του. Γι’ αυτούς, οι
επικρίσεις είναι αδικαιολόγητες και στην οικονομική διαχείριση δεν διαφέρει
από αναρίθμητους άλλους Ιταλούς, απλώς «είναι πιο έξυπνος από εκείνους στο να
επιβιώνει σε ένα διεφθαρμένο σύστημα».

Ο «Ιππότης» θέλει να κάνει την επανάσταση

Σίλβιο Μπερλουσκόνι: Εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για την κριτική που ασκήθηκε εναντίον του από τον ευρωπαϊκό Τύπο

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι δηλώνει σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε χθες στη
γαλλική εφημερίδα «Λε Φιγκαρό» ότι «θέλει να κάνει την επανάσταση». Ο ηγέτης
της ιταλικής δεξιάς, ο οποίος προηγείται, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, στην
κούρσα για την πρωθυπουργία, δηλώνει ότι πρόθεσή του είναι να αναθεωρήσει
όλους τους δικαστικούς κώδικες ως άλλος Ιουστινιανός ή Ναπολέων, σε μικρότερη
όμως κλίμακα, όπως λέει ο ίδιος. Η πρώτη του ενέργεια θα είναι η κατάργηση των
φόρων κληρονομιάς και η δημιουργία μιας αστυνομίας περιφρούρησης. Δεσμεύεται
να δημιουργήσει 1,5 εκατομμύριο θέσεις εργασίας, να αυξήσει τις κατώτερες
συντάξεις (750.000 – 1.000.000 λιρέτες) και να χρηματοδοτήσει έκτακτο
πρόγραμμα μεγάλων έργων.

Ο μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης εκφράζει επίσης τη δυσαρέσκειά του για την
κριτική που ασκήθηκε εναντίον του από τον ευρωπαϊκό Τύπο το τελευταίο
διάστημα: «Προσπάθησαν να με εξοργίσουν και να με κάνουν να χάσω το ηθικό μου.
Έστησαν μια εκστρατεία συστηματικής δυσφήμησης», υποστηρίζει. Στη συνέντευξη
στη «Λε Φιγκαρό» ο Μπερλουσκόνι υπερασπίζεται τους πολιτικούς συμμάχους του ­
τον Τζανφράνκο Φίνι, ηγέτη της μεταφασιστικής Εθνικής Συμμαχίας, «ενός
αυθεντικού φιλελεύθερου πολιτικού σχηματισμού», όπως ισχυρίζεται ο
Μπερλουσκόνι, και τον Ουμπέρτο Μπόσι της Λέγκας του Βορρά, για τον οποίο
τονίζει πως «η Ιταλία δεν είναι Αυστρία και ο Μπόσι δεν είναι Χάιντερ».

Ιδιοκτήτης τριών τηλεοπτικών δικτύων, ο μεγιστάνας των ΜΜΕ υποστηρίζει ότι
«όλα τα δελτία ειδήσεων των καναλιών μου είναι εναντίον του Μπερλουσκόνι» και
ότι τα τρία δίκτυα της δημόσιας τηλεόρασης τελούν υπό τη «στρατιωτική κατοχή
της αριστεράς».