ΜΑΤΙΕΣ Με θυμό

Γνωρίζω πολλά χρόνια τον Κ. Σημίτη. Πιστεύω ότι, προχθές στη Βουλή, στη
συζήτηση για το Ασφαλιστικό, ήταν θυμωμένος. Κι αυτό το λογαριάζω στα υπέρ
του. Ο θυμός του ήταν μια αντίδραση ανθρώπινη. Δεν ήταν άμυνα, στηριγμένη στη
λογική. Δεν ήταν αντεπίθεση. Ήταν το ξέσπασμα ενός πολιτικού ηγέτη, που ενώ,
πράγματι, έχει προσφέρει πολλά, όχι μόνο τού τα αμφισβητούν, αλλά και τού τα
κατεδαφίζουν! Ποιοι; Εκείνοι που δεν έχουν προσφέρει τίποτα! Και το χειρότερο:
δεν του τα αναγνωρίζουν και οι δικοί του! Και δείχνει να τα έχει ξεχάσει και
ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού… Ερώτημα: δίκαιο, όμως, δεν θα ήταν να
είναι ο Πρωθυπουργός θυμωμένος και με τον εαυτό του, μ’ αυτή την ιστορία του
Ασφαλιστικού, που ο ίδιος δημιούργησε;

Έχουμε συνηθίσει τον Σημίτη απαθή, σχεδόν παγερό. Προχθές, ήταν «στη φωτιά».
Δεν πήγε να πιει καφέ, τη μέρα των εκλογών, μαζί με τον Γ. Παπανδρέου, στην
Πλατεία Κολωνακίου και μπρος στις κάμερες. Βγήκε να παλέψει. Και πρέπει να το
πω: μίλησα με πολλούς ­ πολιτικούς, δημοσιογράφους, ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ­ το
βράδυ της Πέμπτης. Όλοι ήταν από ευχαριστημένοι έως ενθουσιασμένοι από την
πρωθυπουργική εμφάνιση. Και, βέβαια, από το γεγονός ότι μπαίνει σ’ ένα δρόμο,
επιτέλους, το Ασφαλιστικό.

Αναφέρθηκα στην Πέμπτη. Την Τρίτη, συναντήθηκα με πρωτοκλασάτο στέλεχος του
ΠΑΣΟΚ. Ο άνθρωπος ήταν βουτηγμένος στη μαύρη μελαγχολία! Μου είπε, κάποια
στιγμή: «Μας τελείωσε η ιστορία της “Κεντροαριστεράς”. Καιρός να τελειώσει και
ο “εκσυγχρονισμός”. Τι είναι αυτές οι “εξυπνάδες” που ανακαλύπτει, κάθε τόσο,
ο Σημίτης και μας τις φοράει καπέλο; Και πώς επιτρέπει σε διάφορους του
περιβάλλοντός του να μιλάνε σχεδόν απαξιωτικά για τον Ανδρέα; Αν δεν υπήρχε ο
Ανδρέας, αν δεν υπήρχε όλη αυτή η ομάδα που εθήτευσε πολιτικά υπό τον Ανδρέα,
πού θα βρίσκονταν τώρα όλοι αυτοί οι κύριοι του εκσυγχρονισμού;».

Είπε, για πλάκα, της νύχτα της Πέμπτης, σ’ ένα «παράθυρο», ο Κακαουνάκης:
«Ωραίος ήταν σήμερα ο Σημίτης. Δυνατός, με επιχειρήματα κ.λπ. Αλλά οι της
παρέας του έχουν μαζευτεί, τώρα, κάπου, τα λένε και, τραβώντας τα μαλλιά τους,
ολοφύρονται: πάει, τον χάσαμε κι αυτόν! Εγκατέλειψε τους “εκσυγχρονιστές” και
προσχώρησε στο στρατόπεδο των απέναντι…». Είπαμε, πρόκειται για πλάκα. Ένα
σοβαρό τμήμα, όμως, οπαδών του ΠΑΣΟΚ, οι βιοπαλαιστές, που ο Γιάννος στην
ομιλία του χαρακτήρισε «δικούς μας ανθρώπους», δεν γουστάρει τον
αποστασιοποιημένο Σημίτη. Απόδειξη ότι στο γκάλοπ, που εμφανίσθηκε προχθές,
ένα ποσοστό 78,5% λέει ότι είναι «απόμακρος στα λαϊκά προβλήματα». Είδατε που
μερικές φορές το στυλ ξεπερνάει την ουσία;

Πάντως, και για να τελειώνω, θα επαναλάβω: όλη αυτή τη φασαρία για το
Ασφαλιστικό ο ίδιος ο Πρωθυπουργός τη δημιούργησε. Αυτός ξεσήκωσε τον
πανελλήνιο σάλο με τα απαράδεκτα σχέδια που πρότεινε να εφαρμοσθούν. Και,
φυσικά, ο λαός αντέδρασε. Ακαριαία και σκληρά. Οι δέκα μονάδες που προηγείται
η Νέα Δημοκρατία δεν είναι μικρό πράγμα. Ούτε η ισοβαθμία Σημίτη – Καραμανλή,
με 31,6%, για το ποιος είναι ο καταλληλότερος για Πρωθυπουργός. Να δούμε τη συνέχεια…