Επιστροφή Σημίτη στις διαχωριστικές γραμμές

« Είσαι και θα είσαι ο πρωθυπουργός» φώναζαν οι νέοι στον Κώστα Σημίτη

Ο κινηματογράφος, είναι γνωστόν, πολλές φορές δανείζει τίτλους από ταινίες του
στην πολιτική ζωή. Είναι, άλλωστε, ο πιο εύκολος και εύγλωττος τρόπος να
αποδώσει κανείς καταστάσεις.

Τις προηγούμενες ημέρες, για παράδειγμα, όταν η κρίση στο ΠΑΣΟΚ είχε φθάσει
στο αποκορύφωμα και οι επιθέσεις εναντίον αλλήλων μεταξύ των στελεχών
διαδεχόταν η μία την άλλη, ο τίτλος που «έπαιξε» σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα
ήταν το «Κράμερ εναντίον Κράμερ». Με μια ελαφρά παραλλαγή: «ΠΑΣΟΚ εναντίον
ΠΑΣΟΚ».

Όταν ο Κώστας Σημίτης αποφάσισε να δημιουργήσει (για την ακρίβεια να
επανασυστήσει, με τις αναγκαίες… προσθήκες βέβαια) την «τρόικα» στο ΠΑΣΟΚ, ο
κινηματογραφικός τίτλος που χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει το γεγονός ήταν
το «Αναμνήσεις από το μέλλον».

Καλές εποχές

Και την Πέμπτη το μεσημέρι, όταν πια η πλάστιγγα στην κοινοβουλευτική
αναμέτρηση Σημίτη-Καραμανλή είχε γύρει οριστικά υπέρ του Πρωθυπουργού, και
μάλιστα με τρόπο που να δίνει στην επικράτηση του κ. Σημίτη χαρακτήρα νίκης
κατά κράτος, πολλοί έσπευσαν να ανασύρουν τίτλους από τη λίστα των
κινηματογραφικών ταινιών. Και προχωρώντας ένα βήμα περισσότερο, να ερμηνεύσουν
πολιτικά το τι σήμαινε το «νέο» ύφος Σημίτη ­ ένα ύφος που σε πολλούς
θύμισε… Ανδρέα Παπανδρέου και μάλιστα στις πιο καλές ημέρες του, εκεί στα
μέσα του ‘ 85 ­ υποστήριζαν ότι « Η Αυτοκρατορία αντεπιτίθεται»!..

Ανεξάρτητα από το πόσο υπερβολικές είναι αυτού του είδους οι προσεγγίσεις (που
πρέπει να σημειωθεί ότι διατυπώθηκαν τις πρώτες μόλις ώρες μετά την όντως
εντυπωσιακή εμφάνιση του κ. Σημίτη στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη
Βουλή), το ερώτημα που απασχολεί τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, είναι αν οι εντυπώσεις
που κέρδισε ο Πρωθυπουργός, την Πέμπτη, σηματοδοτούν την έναρξη της ανάκαμψης
του χώρου ή απλώς ήταν ένα πυροτέχνημα.

Το ερώτημα δεν έλαβε απάντηση ούτε χθες, όταν ο κ. Σημίτης μιλώντας στο
Συνέδριο της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, διατήρησε τους
ίδιους υψηλούς τόνους, τα πολλά ντεσιμπέλ και κυρίως ­ αυτό έχει σημασία ­ τη
λογική τού «εμείς και οι άλλοι». «Εμείς» με το έργο μας, τα οράματα, τις
προτάσεις, τις ελπίδες, και οι «άλλοι» ­ τα κόμματα της αντιπολίτευσης δηλαδή
­ που με την καταστροφολογία τους επιχειρούν να ανακόψουν την πορεία της
χώρας. Το δίλημμα, που είναι μία παραλλαγή του γνωστού «το φως και το σκότος»
που εξέφρασε ιδεολογικά το κλίμα της πόλωσης τη δεκαετία του ’80, ξαναέρχεται,
αυτήν τη φορά βελτιωμένο. Αλλά με την ίδια αποδοχή, όπως τουλάχιστον έδειξε το
κλίμα στο Συνέδριο της Νεολαίας. Απ’ όσο θυμούνται όσοι παρακολουθούν τα
θέματα του ΠΑΣΟΚ, από τον καιρό των εκλογών του ’96 είχε να ακουστεί με τόση
ένταση και διάρκεια το σύνθημα «είσαι και θα είσαι ο Πρωθυπουργός».

Η μεταμόρφωση

Γεγονός που έχει την αυτονόητη σημασία, επειδή το κοινό του κ. Σημίτη ήταν,
κατά πλειοψηφία, εχθρικό. Είναι γνωστό άλλωστε ότι η Ν. ΠΑΣΟΚ πρόσκειται στην
εσωκομματική αντιπολίτευση.

Τι είναι, λοιπόν, αυτό που μεταμόρφωσε τον Κ. Σημίτη; «Η διαπίστωση ότι
φτάσαμε με το Ασφαλιστικό στον πάτο του βαρελιού», υποστηρίζει με θέρμη ένα
από τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ. «Η αναγνώριση ότι εκτός από τους
τεχνοκράτες και τη διαχείριση των αριθμών, υπάρχει και η πολιτική», θεωρεί
ένας από τους συνεργάτες του κ. Σημίτη, από τους ελάχιστους που του σύστηναν
να αναθεωρήσει την άνευρη πολιτικά στάση που τηρούσε όλους τους προηγούμενους
μήνες. Κάποιοι, περισσότερο κοντά στις αναλύσεις των δημοσκοπήσεων και έχοντες
σχέση με εκλογές και ποσοστά, υποστήριζαν με θέρμη πως «το πράγμα είναι απλό.
Μετά το Ασφαλιστικό και τη ρήξη που προκλήθηκε με τη βάση του ΠΑΣΟΚ, κατάλαβε
επιτέλους ότι μπορεί και να χάσουμε τις εκλογές. Και φαίνεται ότι αποφάσισε να
αντιδράσει».

Αντιπαράθεση

Συμφωνεί κανείς ή όχι με τη μια ή την άλλη, για την αιτία της μεταμόρφωσης του
Σημίτη, το ουσιώδες είναι πως αυτή αποτελεί μία πραγματικότητα. Το πόσο η
στάση αυτή θα επιτύχει και τον λόγο για τον οποίο επελέγη, είναι το σοβαρότερο
ζητούμενο σήμερα. Θα μπορέσει, δηλαδή, να ξαναφέρει την πολιτική στο
επίκεντρο; Θα καταφέρει να οδηγήσει την αντιπαράθεση με τη Νέα Δημοκρατία στα
παραδοσιακά χαρακώματα Αριστερά – Δεξιά, και τι θα γίνει με το Κέντρο; Πολλά
στελέχη πιστεύουν ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να στηθούν και πάλι στη θέση
τους οι διαχωριστικές γραμμές, τις οποίες το ΠΑΣΟΚ με ιδιαίτερη επιμέλεια
προσπάθησε να καταργήσει τόσο στις εκλογές του 1996 όσο και στις εκλογες του
2000 ­ και εν πολλοίς τα κατάφερε. Έγινε όμως μια αρχή, έστω και αν ουδείς
μπορεί να προδικάσει τη συνέχειά της.

Πριν από τρεις μήνες ουδείς είχε δώσει σημασία στην άγρια αντιπαράθεση Κ.
Λαλιώτη – Ντ. Μπακογιάννη στην τηλεόραση, μετά το τέλος της οποίας ο Κ.
Λαλιώτης δήλωνε αριστερά-δεξιά, «τα καρφιτσωμένα χαμόγελα, τέλος. Τον λόγο
τώρα έχουν οι πολιτικές, κι όποιος αντέξει»…

Προάγγελος

Δυστυχώς για τη Νέα Δημοκρατία, ουδείς κατάλαβε πως η πρωτοβουλία του Κ.
Λαλιώτη να βγάλει στη σέντρα τον στενό συνεργάτη και φίλο του Κ. Καραμανλή Σ.
Τσιτουρίδη για τις χουντικές «σκιές» του τελευταίου, δεν ήταν παρά ο
προάγγελος της νέας επιθετικής τακτικής που εγκαινιάζει το ΠΑΣΟΚ.

Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, θιασώτης της σκληρής γραμμής απέναντι στη Ν.Δ. και ό,τι
εκείνη πρεσβεύει, φαίνεται πως κατάφερε να περάσει αυτή την άποψη και στάση
πολιτικής έκφρασης στον Κ. Σημίτη ­ κι αυτό είναι ίσως το πιο σοβαρό
αποτέλεσμα της «εκδρομής των Δολιανών». Η άποψή του πως η λύση για το ΠΑΣΟΚ
για να καταφέρει να αναστρέψει το απόλυτα αρνητικό κλίμα των τελευταίων μηνών
είναι «λελογισμένη χρήση της πόλωσης», υιοθετήθηκε από τον Πρωθυπουργό και
τώρα πλέον αποτελεί επίσημη γραμμή.

Το μεγάλο ερώτημα που προκύπτει είναι αν μπορεί να κρατηθεί «σε λελογισμένα
πλαίσια», καθώς η πόλωση δεν μπορεί να βασίζεται σε… διακομματική συμφωνία.
Και το δεύτερο ερώτημα, αυτό δηλαδή που ήδη απασχολεί τα κομματικά επιτελεία,
είναι αν η συγκεκριμένη τακτική της «λελογισμένης πόλωσης», μπορεί επί της
ουσίας να εξαφανίσει τα βαθιά ρήγματα που έχουν προκληθεί στην εκλογική βάση
του ΠΑΣΟΚ, εξαιτίας του Ασφαλιστικού…

Το σίγουρο είναι ότι μια συνταγή που δοκιμάσθηκε δύο φορές (την Πέμπτη στη
Βουλή, χθες στο Συνέδριο της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ), θα έχει και συνέχεια. Και το
ενδιαφέρον τώρα εστιάζεται στο αν και πότε, και με ποιο τρόπο βέβαια, θα
σηκώσει το γάντι η Νέα Δημοκρατία. Διότι είναι γνωστόν ότι μια πόλωση για να
έχει συνέχεια, ένταση και διάρκεια, πρέπει πρωτίστως να μετέχουν δύο. Εκείνος
που την προκαλεί και ο «παρτενέρ» του…

Αποθεώθηκε από τους νέους

Δεύτερη εντυπωσιακή εμφάνιση του Πρωθυπουργού κ. Κώστα Σημίτη χθες στο Ανοιχτό
Συνέδριο Νεολαίας ΠΑΣΟΚ όπου αποθεωνόμενος από περίπου 2.000 νέους και νέες,
επανήλθε στις θέσεις που διετύπωσε στη Βουλή.

Μιλώντας ­ για 40 λεπτά ­ σε πολλά σημεία εκτός της γραπτής ομιλίας του,
ανεβάζοντας αρκετές φορές τους τόνους και κάνοντας χειρονομίες, ο κ. Κ.
Σημίτης χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα για τη Νέα Δημοκρατία την οποία συνέδεσε
με τα δεινά του παρελθόντος στην Ελλάδα. «Τα εκατόν τόσα χρόνια αυταρχισμού,
τρομοκρατίας και καταπίεσης δεν σβήνονται με μια μονοκοντυλιά», είπε.

«Το συνέδριο είναι ανοιχτό, ανήκει σε όλους τους νέους που θα εκφράσουν τις
απόψεις τους ελεύθερα χωρίς κομματικές γραμμές» είπε ο κ. Κ. Σημίτης.

Από νωρίς το πρωί τα χαμόγελα κυριαρχούσαν στην Αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη» του
ΣΕΦ, όπου διεξάγεται το τριήμερο 1ο Ανοιχτό Συνέδριο.

Νέοι και νέες, βουλευτές και υπουργοί που προσήλθαν για να παρευρεθούν στην
έναρξη των εργασιών με κάθε τρόπο εξέφραζαν τον ενθουσιασμό τους για την
παρουσία του κ. Κ. Σημίτη στη Βουλή. «Το ΠΑΣΟΚ ξαναγεννήθηκε, είναι
καταδικασμένο να κυβερνά», σχολίασε ο βουλευτής κ. Γ. Διαμαντίδης, ενώ λίγο
πιο πέρα ο υφυπουργός κ. Φ. Πετσάλνικος πρόσθεσε: «Ήταν ένας πραγματικός
Σημίτης».

Μόλις δε εμφανίστηκε ο Πρωθυπουργός, οι νέοι ξέσπασαν σε συνθήματα: «Το ΠΑΣΟΚ
είναι εδώ, ενωμένο δυνατό», «ΠΑΣΟΚ και Νεολαία για μια Ελλάδα νέα».