Ένας… ανήσυχος πρόεδρος

Λένε πως ο Πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης είναι ένας… δύσκολος
άνθρωπος. Ορισμένοι προσθέτουν ότι είναι ψείρας και… τυπολάτρης. Ακόμα και ο
τρόπος που χειρίσθηκε το θέμα των προστίμων σε βουλευτές ­ για παραβάσεις του
νόμου περί προεκλογικών δαπανών ­ το ότι δεν έδωσε δηλαδή ο ίδιος στη
δημοσιότητα τον πίνακα με τα ονόματα των «παραβατών», μαρτυρεί μία ιδιόμορφη
προσέγγιση της πολιτικής.

Βεβαίως, ο ίδιος εξήγησε ότι αφού οι μηχανισμοί αποκάλυψης των παραβατών είναι
ανεπαρκείς και γλιτώνουν τα «μεγάλα ψάρια», δεν έχει κανένα λόγο ο ίδιος να
«παίξει» για λόγους τηλεθέασης με ένα θέμα που άπτεται του ίδιου του κύρους
του Κοινοβουλίου.

Κι όταν του αντιλέγει κανείς πως τους σχετικούς νόμους τούς έχει φέρει στη
Βουλή το κόμμα του, εκείνος δεν διστάζει να πει πως έχει το δικαίωμα να
διαφωνεί, ακόμα κι αν είναι Πρόεδρος του Σώματος. Η αλήθεια είναι ότι εχθροί
και φίλοι τού αναγνωρίζουν πως είναι λιτός και λιτοδίαιτος, εργατικός αλλά και
πολύ πεισματάρης. Αλλά αυτό είναι η μία όψη. Πολλές φορές δεν θέλει να
επαναπαύεται σε μία «διαφανή στάση ζωής». Επιλέγει να παρεμβαίνει σε κρίσιμα
κατά τη γνώμη του ζητήματα.

Προ ημερών, όσοι τον άκουσαν να μιλάει για τον Ελευθέριο Βενιζέλο και να
διακηρύσσει ότι ο σημερινός πολιτικός κόσμος δεν δείχνει να έχει ηγέτες του
διαμετρήματος του Κρητικού πολιτικού, κατάλαβαν ότι θέλησε να… ταρακουνήσει
ακόμα και αρχηγούς κομμάτων. Διότι αισθάνεται ότι κάτι δεν… περπατάει καλά
στην κοινωνία.

«Ο Βενιζέλος ­ είχε πει ­ και η τότε πολιτική ηγεσία είχαν εμπνεύσει έναν
ολόκληρο λαό να κάνει θυσίες για τα μεγάλα οράματα», είπε στα αποκαλυπτήρια
αγάλματος του Χανιώτη πολιτικού, θέλοντας έτσι να στείλει ένα μήνυμα πως η
σημερινή πολιτική ζωή του τόπου δεν έχει ακόμα αναδείξει στην πρώτη γραμμή
ανάλογες προσωπικότητες.

Μπορεί βεβαίως κάποιοι να βιάστηκαν να συμπεράνουν πως ο 65χρονος Απόστολος
Κακλαμάνης, με τη μακρά πολιτική ιστορία, από τα χρόνια που ήταν στο νυκτερινό
Γυμνάσιο, την ΟΝΕΚ και την ΕΔΗΝ, επιδιώκει ­ όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου
­ να καταλάβει υψηλότερα αξιώματα…

Αυτό και να τον ρωτήσει κανείς, απάντηση δεν θα πάρει. Η αλήθεια πάντως είναι
πως πολλές φορές επεχείρησε να βάλει το μαχαίρι στην πληγή της ελληνικής
πολιτικής ζωής, ερχόμενος αντίθετος ακόμα και με «κολλητούς» συντρόφους του
στο Εκτελεστικό Γραφείο του ΠΑΣΟΚ.

Υπάρχει και το… πάθος του με τις ευθύνες των ΜΜΕ, τους εκδότες και τους
ιδιοκτήτες των ραδιοτηλεοπτικών μέσων. Τον τελευταίο καιρό χωρίς να υποστείλει
τη… σημαία, στρέφει κι αλλού τα πυρά του. Έτσι, στην τελευταία του εμφάνιση
προτίμησε να είναι δηκτικός ακόμα και προς τους ίδιους τους συναδέλφους του.

Υποστήριξε μάλιστα ότι για την κακή εικόνα που παρουσιάζει η ελληνική πολιτική
ηγεσία δεν ευθύνονται μόνον «τα μεγάλα οικονομικοεκδοτικά συμφέροντα που ­ που
ούτως ή άλλως ­ ελέγχοντας μέσω των ΜΜΕ την αμφίδρομη σχέση μεταξύ πολιτικών
κομμάτων, πολιτικής ηγεσίας και λαού νοθεύουν ουσιαστικά και πραγματικά
χαρακτηριστικά μεγιστοποιώντας αδυναμίες και λάθη».

«Η ευθύνη ­ πρόσθεσε ­ ανήκει πρωτίστως στην ίδια την κοινωνία και την ηγεσία
της, που δεν αντιδρούν αποτελεσματικά».

Ο Απόστολος Κακλαμάνης, ο οποίος είχε το προνόμιο να είναι Πρόεδρος της Βουλής
επί των ημερών δύο διαφορετικών πρωθυπουργών και προέδρων του κόμματος στο
οποίο ανήκει ­ την περίοδο και του Α. Παπανδρέου και του Κ. Σημίτη ­ ασφαλώς
δεν ακολουθεί την πεπατημένη. Και πολλές φορές δείχνει απρόβλεπτος.

Οι κόντρες του με τον Αμερικανό πρέσβη Νίκολας Μπερνς ήταν παροιμιώδεις, ενώ η
«σύγκρουσή» του ­ μέσα στη Βουλή ­ με τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Παπανδρέου
ήταν… ιστορική. Εκνευρισμένος ο υπουργός σηκώθηκε μάλιστα από το υπουργικό
του έδρανο ­ σε μία διάσταση απόψεών του με τον κ. Κακλαμάνη ­ και του…
έκλεισε επιδεικτικά την πόρτα της αίθουσας!

Πρόκειται δηλαδή για κύκλο… ολόκληρο με «κόντρες». Ο λαοφιλής Αρχιεπίσκοπος
Χριστόδουλος, αλλά και μέλη του Ε.Γ. «τα άκουσαν» ­ κατά καιρούς ­ για τα
καλά. Ο πρώτος, γιατί ­ όπως είπε ο κ. Κακλαμάνης ­ «έχει ξεπεράσει τα όρια,
αρκετές φορές». Και οι δεύτεροι γιατί «ξέχασαν ορισμένες φορές ποία είναι η
φύση και η αποστολή ενός σοσιαλιστικού κόμματος».

Τελευταία ρήξη του Πρόεδρου της Βουλής ήταν όταν ζήτησε στο κόμμα του να
πληρώσουν το «μάρμαρο» των ασφαλιστικών ελλειμμάτων «οι έχοντες και
κατέχοντες».

Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα του; Ο συνομήλικος με τον Κώστα Σημίτη και τον
Απόστολο Τσοχατζόπουλο πολιτικός δεν αποκαλύπτει τις προθέσεις του.

«Κρατά κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα»…