ΠΡΟΣΩΠΑ Ο παραλογισμός ως δικαιοσύνη

Πόσο αξίζει μια κλεμμένη ζωή; Πώς μπορεί να αποζημιωθεί ένας αθώος για 28
χρόνια φυλακής, ταπεινώσεων και καθημερινής βαρβαρότητας;

Μπέκυ και Μάικλ.Τα ευτυχέστερα πλάσματα του κόσμου

Το 1973, στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ, ο Μάικλ Πάρντιου, 17 χρόνων, βρίσκεται στο
τμήμα για κλοπή αυτοκινήτου. Οι αστυνομικοί τον ξέρουν, είναι ο γιoς του
αλκοολικού που σκότωσε τη γυναίκα του, ένας φτωχός λευκός, δηλαδή ένα λευκό
σκουπίδι που δεν αξίζει περισσότερο από ένα μαύρο, απ’ αυτούς που παραδοσιακά
γεμίζουν τις φυλακές της Πολιτείας. Στην περιοχή είχαν γίνει φόνοι, ο αρχηγός
της αστυνομίας και ο εισαγγελέας της Πολιτείας, αμφότεροι αιρετοί, χρειάζονταν
έναν ένοχο για να δείξουν μια επιτυχία στους ψηφοφόρους και τον βρήκαν στο
πρόσωπο του 17χρονου απόκληρου. Έπειτα από ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια και
εκβιασμούς, του υπαγορεύουν την ομολογία του λέξη προς λέξη. Στη δίκη που
ακολουθεί, ο δικαστής είναι με τους αστυνομικούς, ο δικηγόρος διορισμένος από
το δικαστήριο. «Η δίκη μου διήρκεσε λιγότερο από δύο ώρες. Οι ένορκοι με
καταδίκασαν σε ισόβια μέσα σε δεκαπέντε λεπτά… Σ’ αυτήν τη χώρα, εκατοντάδες
αθώοι καταδικάζονται, μερικοί εκτελούνται, με βάση ομολογίες που έχουν
αποσπαστεί σε τέτοιες συνθήκες».

Δέκα χρόνια μετά, ο Μάικλ ξεκινάει τυχαία αλληλογραφία με την Μπέκυ κι εκείνη
πηγαίνει να τον συναντήσει. «Ήταν σαν να ζούσα σ’ έναν κόσμο γκρίζο και να
είδα ξαφνικά χρώματα, μια ατέλειωτη γκάμα χρωμάτων! Η ζωή μου άρχισε με την
Μπέκυ». Ερωτεύονται και το 1988 παντρεύονται στη φυλακή. Περνάνε άλλα δέκα
χρόνια και στη διάρκειά τους η Μπέκυ και ο Μάικλ μελετούν Δίκαιο και ξεκινούν
τη μία προσφυγή μετά την άλλη. Και το 1997 τα καταφέρνουν, οι κατηγορίες εις
βάρος του Μάικλ αποσύρονται. Αλλά ο Γολγοθάς τους δεν έχει τελειώσει. Αντί να
τον απελευθερώσει, ο δικαστής καταδικάζει τον Μάικλ για… τις τρεις απόπειρές
του να αποδράσει. Ισόβια, επειδή θέλησε να δραπετεύσει από μια φυλακή στην
οποία δεν έπρεπε εξαρχής να βρίσκεται! «Δεν μας ξέρουν καλά», λέει η Μπέκυ.
Επόμενη προσφυγή, στο Ανώτατο Δικαστήριο. Και τον Φεβρουάριο του 2001 έρχεται
η αποφυλάκιση ­ υπό όρους (!) ­ έπειτα από 28 χρόνια στη φυλακή για το τίποτα!

Αυτές τις ημέρες κυκλοφόρησε στη Γαλλία το βιβλίο «Η Δικαιοσύνη ως το
παράλογο» (Εκδ. Fayard) που έγραψε ο Γάλλος δικηγόρος Τομά Λεμαίρ, ο οποίος
τους βοήθησε. «Η Πολιτεία της Αλαμπάμα παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και
αυτό πρέπει να γίνει γνωστό», λέει ο Μάικλ. Και με την Μπέκυ διαβεβαιώνουν πως
είναι σήμερα τα πιο ευτυχισμένα πλάσματα του κόσμου. Είναι σίγουρα ανάμεσα στα
πιο αξιοπρεπή και άξια σεβασμού.