Φόροι από το… Βερολίνο για το Ασφαλιστικό

Επί γερμανικού εδάφους, με ανταλλαγή δημοσίως «ιδεών» και «σκέψεων» μεταξύ
του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και του υπουργού Εθν. Άμυνας Άκη Τσοχατζόπουλου,
συνεχίστηκε ο προβληματισμός για το Ασφαλιστικό.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Μια τέτοια «ιδέα» ­απολύτως καινούργια, πρέπει να σημειωθεί­ είναι αυτή που
έριξε ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης σχετικά με τη χρηματοδότηση του
ασφαλιστικού συστήματος:

«Ένα μεγάλο ποσό», είπε, «από την απόδοση των φορολογικών εσόδων στο μέλλον θα
διατεθεί για τη χρηματοδότηση του συστήματος».

Τι ακριβώς σημαίνει αυτή η «απόδοση» των φορολογικών εσόδων δεν εξήγησε ­πίεζε
ασφυκτικά ο χρόνος για την ομιλία του στο Συνέδριο του Ευρωπαϊκού
Σοσιαλιστικού Κόμματος. Η δήλωσή του όμως, προς τους δημοσιογράφους, προκάλεσε
ενδιαφέρον, καθώς συνοδεύτηκε και από νέα δέσμευση για τον «δημόσιο χαρακτήρα
του συστήματος». Ο κ. Σημίτης είπε συγκεκριμένα ότι η τριμερής χρηματοδότηση
συζητείται και πως «η κυβέρνηση έχει πει κατ’ επανάληψη για διάλογο εφ’ όλης
της ύλης, χωρίς προαπαιτούμενα. Και η χρηματοδότηση είναι αντικείμενο του
διαλόγου. Έχουμε αναφερθεί στον δημόσιο χαρακτήρα του συστήματος και υπάρχει
ήδη».

Νωρίτερα ο κ. Σημίτης είχε πληροφορηθεί την εκτενή αναφορά του Άκη
Τσοχατζόπουλου στο Ασφαλιστικό, στη διάρκεια μιας ομιλίας του στο πλαίσιο του
Συνεδρίου του ΕΣΚ. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ­παραβαίνοντας μια βασική, άτυπη,
αρχή των μελών της κυβέρνησης: να μην παρεμβαίνουν από το εξωτερικό σε
εσωτερικά θέματα­ τόνισε για το Ασφαλιστικό που «αντιμετωπίζει σοβαρά
προβλήματα» ότι:

«Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις ούτε έτοιμες συνταγές. Ούτε η επίλυση του
προβλήματος μπορεί να στηρίζεται στη μονομερή κατανομή του συνεπαγόμενου
κόστους. Δηλαδή την εναπόθεσή του στους ώμους των εργαζομένων». Κάτι τέτοιο,
κατά τον κ. Τσοχατζόπουλο, «θα είχε καταστροφικές συνέπειες στο βασικό αίσθημα
εμπιστοσύνης του πολίτη απέναντι στο κράτος. Ο πολίτης δεν θα μπορεί να
εμπιστευθεί καθόλου το κράτος, θα καταρρεύσει κάθε διάθεση για συνεργασία,
προγραμματισμό, συστράτευση».

Αποκατάσταση εμπιστοσύνης

Όπως υποστήριξε, «η εξυγίανση του ασφαλιστικού συστήματος και η αποκατάσταση
του αισθήματος εμπιστοσύνης δεν είναι μόνο μία κεφαλαιώδης υποχρέωση μιας
σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης προς τους πολίτες, αλλά παράλληλα και προϋπόθεση
για βιώσιμη ανάπτυξη».

Έμμεσα, στον εσωκομματικό… διάλογο για το Ασφαλιστικό, παρενέβη από τις
Βρυξέλλες και ο Γιάννος Παπαντωνίου, ο οποίος, απαντώντας στη Ν.Δ.,
χαρακτήρισε «ασύστολα ψεύδη» τα όσα του καταμαρτυρούν ότι είπε σχετικά με την
κρατική στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος («δεν δίνω δεκάρα τσακιστή»). Ο
υπουργός Εθν. Οικονομίας ανέφερε ότι η κυβέρνηση επιχορηγεί για φέτος με 2,5
τρισ. τα Ταμεία ­ποσοστό 5,2% επί του ΑΕΠ­ και επανέλαβε τη θέση της
κυβέρνησης «ναι σε νέους πόρους, χωρίς νέους φόρους». Όπως δήλωσε στα «ΝΕΑ»,
«με τους νέους πόρους θα σχηματιστεί το κεφάλαιο για τη στήριξη του
συστήματος» και πρόσθεσε ότι «η κυβέρνηση θα αξιοποιήσει την περίοδο “χάριτος”
που έχουμε για μία δεκαετία για να χτίσουμε το μέλλον ενός βιώσιμου
ασφαλιστικού συστήματος».

Τον ιδιότυπο «διάλογο» επί του Ασφαλιστικού ολοκλήρωσε με νέα δήλωσή του στους
δημοσιογράφους ο Άκης Τσοχατζόπουλος, που πρότεινε «να πάμε σε ένα μακρύτατο
διάλογο κατά στάδια» για το Ασφαλιστικό. Και πρόσθεσε ότι δεν βλέπει πια τον
λόγο που οι συνδικαλιστές δεν θα προσέλθουν στον διάλογο, από τη στιγμή που η
κυβέρνηση εγγυάται διάλογο από μηδενική βάση και κρατική χρηματοδότηση.

Η πρόταση Σρέντερ

Η ανταλλαγή «απόψεων» για την επίλυση του Ασφαλιστικού μεταξύ των δύο
κορυφαίων παραγόντων της κυβέρνησης εκτόπισε σε δεύτερο πλάνο τα όσα πολύ
σημαντικά εκτυλίχθηκαν στο Συνέδριο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Και
ειδικότερα με την πρόταση Σρέντερ για την ομοσπονδιοποίηση της Ευρώπης, αλλά
και τις «προτάσεις» Μπους για την αντιπυραυλική άμυνα.

Σε ό,τι αφορά την πρόταση Σρέντερ, που κυριαρχεί των εργασιών του ΕΣΚ, ο Κ.
Σημίτης είπε στους δημοσιογράφους ότι «είναι πρόωρο να πάρει θέση κανείς για
όλα αυτά», αφού και ο ίδιος ο Γερμανός Καγκελάριος θέλει να θέσει τις
προτάσεις του για έγκριση στο προσεχές συνέδριο του SPD. Ο κ. Σημίτης συζήτησε
το θέμα αυτό με τον Γάλλο Πρωθυπουργό Λιονέλ Ζοσπέν, ο οποίος συμφώνησε ότι
«πρέπει οι προτάσεις να αποτελέσουν αντικείμενο ευρύτατης συζήτησης» και αν
προχωρήσουν σε υλοποίηση, αυτό να γίνει με τη συναίνεση των εθνικών κοινωνιών
για να μην υπάρξουν αντιδράσεις.

Στο γεύμα εργασίας των 11 Πρωθυπουργών του ΕΣΚ (ο Τόνι Μπλερ δεν μετέχει στο
Συνέδριο) το θέμα που κυριάρχησε ήταν η απαίτηση του Προέδρου των ΗΠΑ Τζορτζ
Μπους «να μετάσχουν όλοι» οι Ευρωπαίοι στο αντιπυραυλικό σύστημα που θα
κατασκευάσουν οι ΗΠΑ. «Υπάρχουν πολλά θέματα που πρέπει να αποσαφηνιστούν»,
είπε ο κ. Σημίτης στους δημοσιογράφους, όπως το τι θα γίνει με τη Ρωσία, αν το
σύστημα προστατεύει μόνο τις ΗΠΑ ή και άλλους, και ποιοι θα είναι αυτοί.

Ο ρόλος των ΗΠΑ

Ανακοινώνοντας ουσιαστικά την ατζέντα των συζητήσεων του Προέδρου Μπους στις
Βρυξέλλες (Σύνοδος του ΝΑΤΟ) και στο Γκέτεμποργκ (Σύνοδος της Ε.Ε.) τον
επόμενο μήνα, ο κ. Σημίτης άθροισε στα προβλήματα που υπάρχουν μεταξύ Ε.Ε. και
ΗΠΑ και το Περιβαλλοντικό. «Οι ΗΠΑ αντιδρούν στη συμφωνία του Κιότο», είπε,
«αλλά η Ευρώπη επιμένει να υπάρξει κοινή στάση στην αντιμετώπιση των
επιπτώσεων από τη μόλυνση».

Όσο για τον ρόλο της Ενωμένης Ευρώπης, ο κ. Σημίτης ήταν ξεκάθαρος. Θα πρέπει
να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις επιπτώσεις από την παγκοσμιοποίηση, αλλά και τις
συγκρούσεις στην περιφέρειά της.

Και, ακόμη, να φροντίσει για μια παγκόσμια δημοκρατική διακυβέρνηση. Τίποτε δηλαδή…