Το Ασφαλιστικό και οι ΔΕΚΟ

Για το συνταξιοδοτικό νομοσχέδιο γράφει ο κ. Θόδωρος Γραμματικόπουλος:

«Κόπτονται οι συνδικαλιστές και οι χρηματίσαντες υπουργοί, πιθανόν και εν
ενεργεία, και οι βουλευτές, και δημοσιογράφοι και επιστήμονες για το
συνταξιοδοτικό νομοσχέδιο που ανεβάζει το όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση.
Ερωτώνται, λοιπόν, όλοι οι υπέρμαχοι, τα τελευταία τουλάχιστον 25 χρόνια, δεν
ζούσαν στην Ελλάδα; Τάχα, δεν γνωρίζουν ότι στον ιδιωτικό τομέα η
συνταξιοδότηση γίνεται στα εξήντα πέντε (65) και των γυναικών στα 60;

Δεν γνώριζαν και δεν γνωρίζουν ότι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα δεν
δικαιούνται εφάπαξ, ή όταν το δικαιούνται με προϋποθέσεις, είναι ελάχιστο; Δεν
γνώριζαν και δεν γνωρίζουν τα προνόμια των Δημοσίων – ΔΕΚΟ έναντι του
ιδιωτικού τομέα στις συνθήκες εργασίας, στην ιατρική και νοσοκομειακή
περίθαλψη;

Τάχα, δεν γνώριζαν ή δεν γνωρίζουν ότι η ανεργία στον ιδιωτικό τομέα δεν
υπολογίζεται ως χρόνος συντάξιμος, εκτός αν είναι τα τελευταία δέκα χρόνια
πριν από τη συνταξιοδότηση;

Δεν γνώριζαν ή δεν γνωρίζουν ότι ένας ιδιωτικός υπάλληλος για να
συνταξιοδοτηθεί στα 65 εργάζεται σαράντα και πλέον χρόνια; Θα μπορούσαμε να
αναφέρουμε πολλά, π.χ. άδειες, αργίες, μεταθέσεις αργιών (ευτυχώς καταργήθηκε)
κ.λπ. Όταν τους λέγαμε αυτά, απαντούσαν “οι Ηρακλείς” του συνδικαλιστικού
κινήματος ότι αυτά είναι δευτερεύουσες αντιθέσεις και ότι άλλος είναι ο
εχθρός.

Εκείνο που έβλεπαν οι συνδικαλιστές του Δημοσίου – ΔΕΚΟ ήταν πώς θα έπαιρναν
ό,τι παραπάνω μπορούσαν. Ψηφοθηρία, γαρ. Έδωσαν κάποια ώθηση στην αρχή στο
συνδικαλιστικό κίνημα, το οποίον όμως το μετεξέλιξαν σε συντεχνία. Τώρα, δε,
που βλέπουν ότι χάνονται ορισμένα προνόμια, θέλουν να κάνουν πάλη με την
κυβέρνηση εκ παρατάξεως. Αρνούνται τον διάλογο, που σημαίνει ράπισμα στη
Δημοκρασία. Όπως εκμεταλλεύονται τη λειτουργία της Δημοκρατίας, στερώντας κατά
τον χρόνο του νόμιμου δικαιώματός των της απεργίας, το δημοκρατικόν δικαίωμα
των συμπολιτών (κλείσιμο δρόμων, καταλήψεις δημοσίων κτιρίων κ.λπ.)».