Όλα αρχίζουν από το… 1

Όλιβερ Καν, Σαντιάγο Κανιθάρες, Νάιτζελ Μάρτιν. Η μεγάλη πορεία των ομάδων τους οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό στις δικές τους ικανότητες

Είχε πει κάποτε ο Ντιέγκο Μαραντόνα πως αν μία ομάδα έχει δέκα σούπερ παίκτες
και έναν κακό τερματοφύλακα, τότε αυτή η ομάδα δεν θα έχει ποτέ ελπίδες να
κατακτήσει την κορυφή.

Βέβαια, ο Ντιέγκο, χωρίς ο ίδιος να το επιδιώξει, ανέτρεψε όλους του κανόνες
του ποδοσφαίρου αποδεικνύοντας πως μία ομάδα μπορεί να γίνει ακόμη και
παγκόσμια πρωταθλήτρια αρκεί να έχει δέκα μέτριους παίκτες και έναν με το
ταλέντο του μεγάλου Αργεντινού. Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία… Ο
Ντιεγκίτο, λοιπόν, όπως και η μεγάλη πλειονότητα των προπονητών, θεωρεί πως η
θέση του τερματοφύλακα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για μία ομάδα. Το άλφα
και το ωμέγα. Για πολλούς ένας τερματοφύλακας μπορεί να επωμιστεί και τον ρόλο
του ηγέτη, όπως συνέβη στο παρελθόν με τους Τζοφ, Μάγερ, Αρκονάδα, Πφαφ,
Σμάιχελ και πολλούς άλλους.

Οι δύο πρώτοι ημιτελικοί του Τσάμπιονς Λιγκ επιβεβαίωσαν τον Μαραντόνα και
όσους ταυτίζονται με τις απόψεις του και παράλληλα έστειλαν «μήνυμα» σ’ αυτούς
που δαπανούν δισ. για να δημιουργήσουν μεγάλες ομάδες πως ακόμη και το μέτρημα
αρχίζει από το… ένα.

Αν τρεις από τις τέσσερις ημιφιναλίστ ­ Μπάγερν, Βαλένθια, Λιντς ­ διατηρούν
ακέραιες τις ελπίδες τους για να αγωνιστούν στον τελικό της 23ης Μαΐου, στο
Μιλάνο, αυτό οφείλεται σε πολύ μεγάλο ποσοστό στην απόδοση των τερματοφυλάκων
τους, οι οποίοι αν εξαιρέσουμε πως φορούν όλοι τη φανέλα με το νούμερο ένα
στην πλάτη και έχουν «πατήσει» τα 30, δεν έχουν κανένα άλλο κοινό σημείο.

Τζέκινς… Καν

Ο τερματοφύλακας της Μπάγερν Όλιβερ Καν θεωρείται αυτήν τη στιγμή ένας από
τους κορυφαίους ­ αν όχι ο κορυφαίος ­ στον κόσμο.

Λόγω της μαχητικότητας του κατά τη διάρκεια των αγώνων ο γερμανικός Τύπος
κάνοντας λογοπαίγνιο με τα ονόματα έγραψε πως οι παίκτες της Μπάγερν παίζουν
Καν Φου, ενώ τον ίδιο τον τερματοφύλακα τον έχει αποκαλέσει «Τζένκινς Καν»!

Γεννημένος την 15η Ιουνίου του 1969 ο Καν ξεκίνησε την καριέρα του στην
Καρλσρούη, με την οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1994. Από τότε μέχρι σήμερα
παραμένει πιστός στην Μπάγερν, την οποία, όπως αποκάλυψε πρόσφατα, θα την
εγκαταλείψει το 2003 για να συνεχίσει την καριέρα του στο εξωτερικό.

Το 1999 ο Καν ψηφίστηκε ως ο καλύτερος τερματοφύλακας στον κόσμο, ενώ την ίδια
περίοδο πέτυχε ρεκόρ Γερμανίας διατηρώντας ανέπαφη την εστία του για 737
λεπτά.

Ο τερματοφύλακας της Μπάγερν κάθε άλλο παρά μετριόφρων είναι. Χαρακτηριστική
είναι η απάντηση που έδωσε στον Γιενς Λέμαν, όταν ο τελευταίος υποστήριξε πως
αυτός πρέπει να παίζει στην εθνική και όχι ο Καν:

«Είναι προφανές ποιος είναι ο καλύτερος τερματοφύλακας στη Γερμανία. Οι
εμφανίσεις μου το αποδεικνύουν. Είμαι στην καλύτερη φόρμα της καριέρας μου και
σίγουρος πως θα παίζω στην εθνική μέχρι το 2006»!

Ο Κανιθάρες

Το 1969, αλλά στο τέλος του χρόνου (18 Δεκεμβρίου) γεννήθηκε ένα μελαχρινό
αγόρι, το οποίο έμελλε ύστερα από 31 χρόνια να γίνει… κατάξανθο. Πρόκειται
για τον Χοσέ Σαντιάγκο Κανιθάρες, τερματοφύλακα της Βαλένθια, και ήρωα των
«Νυχτερίδων» στον πρώτο ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, εναντίον της Λιντς στο
Έλαντ Ρόουντ.

Η απόκρουση που πραγματοποίησε σε κεφαλιά του Ματέο θεωρείται ίσως η κορυφαία
του στιγμή και ένα από τα χάι λάιτς της φετινής διοργάνωσης.

Ο Κανιθάρες από τότε που καθιερώθηκε των Ισπανών φιλάθλων παλεύει με τη σκιά
του Άντονι Θουμπιθαρέτα.

Διάδοχός του στην εθνική ομάδα σε ματς εναντίον της Δανίας, στις 17 Νοεμβρίου
του ’93, όταν ο «Θούμπι» δέχθηκε κόκκινη κάρτα μόλις στο 10ο λεπτό. Διάδοχός
του και στη Βαλένθια, όταν ο σπουδαίος τερματοφύλακας κρέμασε τα γάντια του το
1998.

Ο Κανιθάρες ξεκίνησε την καριέρα του από τα τσικό της Ρεάλ Μαδρίτης.

Δόθηκε δανεικός στην Έλτσε και μετά στη Μέριδα πριν του δοθεί μεταγραφή στη
Θέλτα το 1992. Η Ρεάλ κατάλαβε γρήγορα το λάθος της και πλήρωσε μια περιουσία
για να τον αποκτήσει και πάλι το 1994. Τέσσερα χρόνια, όμως, ήταν αρκετά για
τον Κανιθάρες για να φτάσει στο σημείο να μη λέει σε κανένα «καλημέρα» στο
Σαντιάγκο Μπερναμπέου και να καταλήξει τελικά στις «Νυχτερίδες».

Εκεί, από την πρώτη στιγμή αντιπάθησε τον Μίροσλαβ Τζούκιτς. Τα αισθήματα ήταν
αμοιβαία και έτσι οι δύο παίκτες δεν αντάλλασσαν κουβέντα για δύο χρόνια.
Σήμερα ο Κανιθάρες θεωρείται ο πιο φορμαρισμένος Ισπανός τερματοφύλακας, αλλά
ο Αντόνιο Καμάτσο έχει μεγάλη αδυναμία στον Ίκερ Κασίγιας.

Ο Μάρτιν

Ο τρίτος της παρέας των «άσων» είναι ο Νάιτζελ Μάρτιν της Λιντς. Γεννημένος
στις 11 Αυγούστου του 1966, ο Μάρτιν είναι αρκετά γυμνασμένος για να αντέχει
το βάρος των χρόνων του.

Αν ήταν πέντε χρόνια μικρότερος θεωρείται βέβαιο πως θα ήταν ο παίκτης από τον
οποίον θα ξεκινούσε ο Σβεν Γκόραν Έρικσον την ενδεκάδα της Εθνικής Αγγλίας. Οι
προκάτοχοι του Έρικσον, πάντως, θεωρούσαν μια ζωή τον Μάρτιν το «νούμερο δύο»
της Αγγλίας, πίσω από τον Ντέιβιντ Σίμαν.

Είναι πολύ σταθερός και έμπειρος τερματοφύλακας, ενώ, παρά τα χρόνια του, τα
ρεφλέξ του είναι εξαιρετικά. Όλοι τον θαύμασαν στο παιχνίδι με τη Βαλένθια,
όταν σε «ψαλίδι» του Κάρεου εκτινάχθηκε σαν αίλουρος θυμίζοντας τον σπουδαίο
Γκόρντον Μπανκς στην απόκρουση που πραγματοποίησε στο Μουντιάλ του ’70 στην
κεφαλιά του Πελέ.

Ο Μάρτιν ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο μεγάλος. Όταν ήταν 16 ετών του ζήτησε ο
αδερφός του να παίξει τερματοφύλακας στην τοπική ομάδα του Κόρνγουολ, λόγω
έλλειψης παικτών. Πιο μικρός ο Μάρτιν δεν ήθελε να ακούσει για ποδόσφαιρο και
αγαπημένα του αθλήματα ήταν το ράγκμπι και το κρίκετ.

Η εξέλιξή του κάτω από τα δοκάρια ήταν ταχύτατη και γρήγορα έπαιξε για την
Μπρίστολ Ρόβερς και στη συνέχεια για την Κρίσταλ Πάλας, πριν πάρει μεταγραφή
για τη Λιντς το 1996.

Αν τα «Παγώνια» παραταχθούν στον αγωνιστικό χώρο του Μεάτσα στις 23 Μαΐου,
τότε μεγάλο μερίδιο της επιτυχίας θα οφείλεται σ’ αυτόν τον γερόλυκο των
αγγλικών γηπέδων.