Leeds United Η Σταχτοπούτα έγινε… επιχειρηματίας

BIG BUSINESS. Δύο λέξεις του αγγλικού λεξιλογίου που αντικατοπτρίζουν
πλήρως τα σχέδια της ανερχόμενης δύναμης του αγγλικού και ευρωπαϊκού
ποδοσφαίρου: της Λιντς.

Για τους μη μυημένους στον χώρο του διεθνούς ποδοσφαίρου η φετινή πορεία
της Λιντς στο Τσάμπιονς Λιγκ αποτελεί τη μεγάλη έκπληξη. Για τους υπόλοιπους
ήταν κάτι το αναμενόμενο και αποτελεί μόνο την αρχή μιας λαμπρής πορείας, ενός
νέου κύκλου του αγγλικού ποδοσφαίρου, αλλά και της ιστορίας της ίδιας της
ομάδας.

Ίσως είναι πολύ νωρίς ακόμη να διατυπωθεί, ωστόσο, η Λιντς θεωρείται η
διάδοχη κατάσταση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Η εικόνα των πανηγυρισμών είναι συνήθης, φέτος, για τη Λιντς. Η ομάδα του Ο’ Λίρι έχει κερδίσει τον θαυμασμό της ποδοσφαιρικής Ευρώπης

Η πορεία των «Παγωνιών» προς την κορυφή έχει σχεδιαστεί με κάθε λεπτομέρεια
από τον πρόεδρο του συλλόγου Πίτερ Ρίτσντεϊλ.

Η «επιχείρηση» κατάκτησης της κορυφής ξεκίνησε στα τέλη του 1999 όταν ο
Ρίτσντεϊλ πούλησε το 9,1% των μετοχών του στο BskyB.

Η συμφωνία αυτή επέδρασε άμεσα στην εισοδηματική πολιτική του συλλόγου, ο
οποίος είδε τα κέρδη του να εκτοξεύονται την περίοδο 1999-2000 στα 21,2 δισ.
δραχμές από τα 16,3 δισ. της προηγούμενης περιόδου.

Στα άμεσα σχέδια του Ρίτσντεϊλ είναι η αύξηση της χωρητικότητας του Έλαντ
Ρόουντ στις 45.000 θέσεις και η δημιουργία ενός συγκροτήματος δίπλα ακριβώς
στο γήπεδο, στο οποίο οι φίλαθλοι θα καταφεύγουν για να βρίσκουν οτιδήποτε
αφορά τα «Παγώνια».

Η μεγαλύτερη επιχειρηματική κίνηση του Ρίτσντεϊλ ήταν η εισαγωγή των μετοχών
του συλλόγου στο Σίτι, ως Leeds Sporting, στο τέλος του 2000, γεμίζοντας τα
ταμεία για μία ακόμη φορά με φρέσκο χρήμα.

Η Λιντς Γιουνάιτεντ μπορεί να κοιτά στα μάτια παραδοσιακές δυνάμεις της Αγγλίας (όπως η Λίβερπουλ), αλλά και της Ευρώπης (όπως η Ρεάλ, η Άντερλεχτ και η Λα Κορούνια)

Το χρήμα αυτό, ωστόσο, επενδύθηκε και δεν κατασπαταλήθηκε. Έτσι, οι αυξήσεις
των αποδοχών των παικτών αυξήθηκαν μόνο κατά 16% σε σχέση με το 40% του μέσου
όρου των υπόλοιπων ομάδων.

Παράλληλα, επένδυσε δεκάδες εκατομμύρια στην ακαδημία ποδοσφαίρου που διατηρεί
στο Γουέδερμπι, η οποία θεωρείται μία από τις καλύτερες στον κόσμο αυτήν τη
στιγμή.

Από αυτήν την ακαδημία έχουν αναδειχθεί τα σημερινά αστέρια της Λιντς που
πρωταγωνιστούν στα ευρωπαϊκά γήπεδα, όπως ο Κιούελ, ο Σμιθ, ο Γουντγκέιτ και ο
Μακ Φέιλ.

Η Λιντς όμως, όπως αναφέραμε και στον πρόλογό μας, είναι big business. Έτσι,
δεν περιορίστηκε στο Γουέδερμπι, αλλά αγοράζοντας το 9,9% των μετοχών της
Όλνταμ, μετέτρεψε την παραπαίουσα ομάδα σε παρακλάδι της, από το οποίο θα
αναδεικνύονται οι παίκτες της επόμενης πενταετίας.

Παράλληλα, διεύρυνε ακόμη περισσότερο την εδαφική της επιρροή στην περιοχή,
αφού οι σύλλογοι δεν επιτρέπεται να διατηρούν στις ακαδημίες τους παίκτες των
οποίων απέχουν τα σπίτια περισσότερο από 90 λεπτά της ώρας με το αυτοκίνητο.

Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο στην Αγγλία, αν και οι Μάντσεστερ
Γιουνάιτεντ, Άρσεναλ έχουν δημιουργήσει παρόμοιες γέφυρες με την Άντβερπ και
τη Σεντ Ετιέν, αντίστοιχα.

Υπεύθυνος για τις ακαδημίες της Λιντς ανέλαβε ο Μπράιν Κιντ, πρώην δεξί χέρι
του σερ Άλεξ Φέργκιουσον στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και υπεύθυνος για την
ανάδειξη παικτών όπως ο Μπέκαμ, ο Σκόουλς και ο Γκιγκς.

Ο Άλαν Σμιθ μαζί με τον Μαρκ Βίντουκα είναι τα μεγάλα επιθετικά όπλα του Ο’ Λίρι

Το όραμα του Ρίτσντεϊλ, ωστόσο, είναι αρκετά φιλόδοξο για να περιοριστεί μόνο
στην ανάδειξη νέων παικτών.

Το BBC, σε έρευνά του, αποκάλυψε πως η Λιντς είναι η ομάδα με τις μεγαλύτερες
δαπάνες για αγορά παικτών, με δεύτερη τη Λίβερπουλ. Τελευταία μεγάλη μεταγραφή
ήταν η απόκτηση του αμυντικού Ρίο Φέρδιναντ από τη Γουέστ Χαμ έναντι 10,3 δισ.
δραχμών, που αποτελεί τη δεύτερη πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία του
βρετανικού ποδοσφαίρου.

Η γενιά του Ρέβι

Το μεγάλο στοίχημα για τους παράγοντες της Λιντς είναι η δημιουργία
αντίστοιχης ομάδας με αυτή που πρωταγωνίστησε τη δεκαετία ’65-’75. Η περίοδος
εκείνη έχει ταυτιστεί με τον Ντον Ρέβι, τον προπονητή που πήρε τη Λιντς από
τις μικρές κατηγορίες και την οδήγησε στην ευρωπαϊκή καταξίωση.

Μέχρι το 1961 που ανέλαβε τα «Παγώνια» ο Ρέβι, το όνομα της Λιντς είχε
ακουστεί πέρα από τη Μάγχη μόνο μία φορά. Το 1957, όταν πούλησε στη
Γιουβέντους το μεγάλο της ταλέντο Ουαλό Τζον Τσαρλς για 57.000 στερλίνες, που
αποτελούσε ρεκόρ Βρετανίας, τότε.

Από την ίδρυσή της το 1904 και μέχρι το ’61 η ομάδα λειτουργούσε ως ασανσέρ
στις μικρές κατηγορίες.

Ο Ρέβι, πρώην άσος της Μάντσεστερ Σίτι, αποδείχθηκε ο κατάλληλος άνθρωπος στην
κατάλληλη θέση.

Στηριζόμενος στους Σκωτσέζους Μπρέμνερ και Κόλινς έκτισε μία εκπληκτική ομάδα,
η οποία προβιβάστηκε το 1964 στη μεγάλη κατηγορία και την επόμενη περίοδο
διεκδίκησε το πρωτάθλημα από την Έβερτον (τερμάτισε τελικά δεύτερη), ενώ έχασε
στον τελικό του Κυπέλλου στην παράταση από τη Λίβερπουλ.

Ήταν η αρχή της κυριαρχίας των «Παγωνιών», τα οποία κατέκτησαν δύο τίτλους
πρωταθλημάτων, ένα Κύπελλο Αγγλίας, δύο Κύπελλα Εκθέσεων (πριν μετονομαστεί σε
ΟΥΕΦΑ), ενώ ήταν φιναλίστ σε τρεις ακόμη τελικούς Αγγλίας, στο Κύπελλο
Κυπελλούχων και στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, το 1975, όπου ηττήθηκε από την
Μπάγερν.

Όταν ο Ρέβι προσελήφθη ομοσπονδιακός προπονητής το 1974, άρχισε ταυτόχρονα και
η αντίστροφη μέτρηση της «χρυσής εποχής» της Λιντς.

Το 1982 υποβιβάστηκε και παρέμεινε στις μικρές κατηγορίες μέχρι το 1988. Ήταν
τότε που την ανέλαβε ο Χάουαρντ Γουίλκινσον, οδηγώντας την τέσσερα χρόνια μετά
στην κατάκτηση του τίτλου. Μία επιτυχία που αποδείχθηκε πυροτέχνημα, αφού
πέντε από τους βασικούς της παίκτες ήταν πάνω από 30 ετών, ενώ το μεγάλο της
αστέρι Ερίκ Καντονά εγκατέλειψε το Έλαντ Ρόουντ για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Στη σημερινή ομάδα η πλειονότητα των παικτών είναι 20άρηδες και ταλαντούχοι.
Πολλοί θεωρούν βέβαιο πως η εποχή Ο’ Λίρι έχει, ήδη, ξεκινήσει.

Ο Ο’ Λίρι έκανε μια ολόκληρη πόλη να μιλάει μόνο για ποδόσφαιρο!

Ο Ντέιβιντ Ο’ Λίρι είναι περήφανος για τα «Μωρά» του

Στο Λιντς, στο Μιλάνο του αγγλικού βορρά, όπως αποκαλούν την πόλη οι Βρετανοί,
λόγω του στυλ της, αλλά και της ταχύτατης ανάπτυξης που σημειώνεται τα
τελευταία χρόνια (η μεγαλύτερη στην Αγγλία με ρυθμό 6%) δεν υπάρχει μπαρ ή
άλλος χώρος συνεστιάσεων που να μη συζητείται ένα όνομα: Ντέιβιντ Ο’ Λίρι.

Από το Cock of The North μέχρι το Old Peacock, όπου βρίσκεται ακριβώς έξω από
το Έλαντ Ρόουντ, ο Ο’ Λίρι είναι το αγαπημένο θέμα των θαμώνων.

Ο σπουδαίος Ιρλανδός που αγωνίστηκε για 18 χρόνια με τη φανέλα της Άρσεναλ,
έγινε από… σπόντα ο 19ος προπονητής στην ιστορία της Λιντς.

Τον Οκτώβριο του 1998 η Τότεναμ ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Τζορτζ
Γκρέιαμ, με τον Ριτσντέιλ πεπεισμένο πως ο Άγγλος προπονητής θα παραμείνει στο
Έλαντ Ρόουντ. Τα χρήματα, όμως, που πρόσφεραν οι «Πετεινοί» ήταν πολλά και ο
Γκρέιαμ εγκατέλειψε τη Λιντς σε μία κρίσιμη φάση του πρωταθλήματος.

Πρώτος στόχος του Ριτσντέιλ ήταν ο Μάρτιν Ο’ Νιλ της Λέστερ, ο οποίος ωστόσο
απέρριψε την πρόταση, δημιουργώντας μία μικρή αναταραχή στη Λιντς.

Ο πρόεδρος της ομάδας τότε ήταν που σκέφτηκε να αναθέσει τα ηνία στον Ντέιβιντ
Ο’ Λίρι, βοηθού του Γκρέιαμ πριν ο τελευταίος αποχωρήσει.

Έτσι, στις 25 Οκτωβρίου ο Ιρλανδός πήρε το βάπτισμα του πυρός αν και πολλοί
φίλαθλοι εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους.

Λαϊκός ήρωας

Ένα περιστατικό που συνέβη λίγους μήνες αργότερα ανέδειξε τον Ο’ Λίρι σε ήρωα
στα μάτια των οπαδών, αν και η Λιντς δεν είχε κατακτήσει ακόμη κανέναν τίτλο.

Σε αναγκαστική προσγείωση του αεροπλάνου που μετέφερε την αποστολή της Λιντς
και πολλούς ακόμη επιβάτες, τον Μάρτιο του ’98, στο αεροδρόμιο Stansted, ο Ο’
Λίρι ανέλαβε πρωτοβουλίες. Αφού άνοιξε την πόρτα της εξόδου κινδύνου άρχισε να
βγάζει έναν έναν τους επιβάτες έξω από το αεροπλάνο, το οποίο ήταν γεμάτο
καπνό.

Το γεγονός ήταν αρκετό για να γίνει ο Ο’ Λίρι το αγαπημένο παιδί των μίντια
και ήρωας στα μάτια των οπαδών.

Χωρίς πείρα ως προπονητής ό,τι γνώριζε μέχρι την ημέρα που ανέλαβε τη Λιντς τα
είχε μάθει από τον μέντορά του Τζορτζ Γκρέιαμ.

«Όλα τα χρωστάω στον Γκρέιαμ» έχει δηλώσει κατ’ επανάληψη ο Ο’ Λίρι, ο οποίος
ωστόσο απέδειξε πως μαθαίνει πολύ γρήγορα και σύντομα θα ξεπεράσει σε φήμη τον
δάσκαλό του.

Ως ποδοσφαιριστής ο Ο’ Λίρι έκανε μεγάλη καριέρα τόσο με την Άρσεναλ όσο και
με την Εθνική Ιρλανδίας. Από τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του ήταν
το πέναλτι, στο οποίο ευστόχησε εναντίον της Ρουμανίας στο Μουντιάλ ’90
χαρίζοντας την πρόκριση στην ομάδα του.

Λόγω του ότι αγωνίστηκε στην πρώτη ομάδα σε ηλικία μόλις 17 ετών, γνωρίζει
άριστα την ψυχολογία των νέων παικτών.

Γι’ αυτό έχει αναπτύξει μία ιδιαίτερη σχέση με τα «Μωρά» του, όπως αποκαλεί
τους παίκτες της Λιντς.

Οι επιτυχίες του στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ έχουν ανεβάσει στα ύψη το κασέ του,
ενώ φήμες τον θέλουν να είναι ο διάδοχος του σερ Άλεξ Φέργκιουσον στη
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Ο Ριτσντέιλ, πάντως, έχει αντίθετη άποψη, αφού θέλει τον Ο’ Λίρι να παραμείνει
στο Έλαντ Ρόουντ για πολλά χρόνια και να γράψει ιστορία ανάλογη με αυτή του
Ρέβι.

Η επίδραση του Ιρλανδού στην πόλη του Λιντς είναι τέτοια, ώστε η τοπική
εφημερίδα «Yorkshire Evening Post» έγραψε: «Αυτό που έχει κάνει ο Ο’ Λίρι
είναι καταπληκτικό. Έχει επηρεάσει κάθε δραστηριότητα στην πόλη. Όλοι μιλούν
για ποδόσφαιρο. Ο κόσμος φοράει και πάλι τις φανέλες της ομάδας και κυκλοφορεί
στους δρόμους».