Πάμε για έπος στην Κροατία…

Έξι εβδομάδες πριν από το αναμενόμενο “Ελντοράντο” του (όταν δηλαδή θα
φουλάρει τις μηχανές της Εθνικής για νίκες επί των Αλβανών και των Άγγλων…),
ο Βασίλης Δανιήλ ετοίμασε ταξίδι και φιλικό στην Κροατία.

Καλά θα πάμε. Για την ακρίβεια, δεν αναμένονται αναταράξεις στην πτήση
για το Ζάγκρεμπ…

Δεν ξέρω μήπως ο μπαγάσας ο Βλάοβιτς (ο οποίος έχει κληθεί από τον
ομοσπονδιακό του) αποκάλυψε τα μυστικά μας…

Για τον Ασάνοβιτς δεν μπορεί να υπάρξει υποψία, διότι ο Αλιόσα έχει
χάσει “κομμάτια” από το μεγαλείο του Καβαλιώτη, λείποντας καιρό από την
Αθήνα…

Εν πάση περιπτώσει, το μεθαυριανό φιλικό της Ελλάδας δεν είναι ιδιαίτερα
χρήσιμο σε μια ομάδα που παραπαίει στον όμιλό της, για ποδοσφαιριστές οι
οποίοι μάλλον δεν βλέπουν σοβαρά τη θητεία τους στο αντιπροσωπευτικό
συγκρότημα.

Μιλάμε για μια προσπάθεια, τέλος, σε περίοδο που η φιλοσοφία της
ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας δείχνει να έχει χαλαρώσει για τα καλά, στηρίζοντας
το μέλλον της στους “χαιρετισμούς” του Τσεν Ρουφίνεν…

Ωστόσο, ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στο τελευταίο κάλεσμα παικτών από
τον Βασίλειο, η έκπληξη και πάλι ήταν παρούσα.

Για την ακρίβεια, στη λίστα (και σε προέκταση στην αποστολή) δεν υπάρχουν
ονόματα ποδοσφαιριστών οι οποίοι θα μπορούσαν να δείξουν την αγάπη τους στη
φανέλα αλλά και τη δαιμονιώδη τους φόρμα.

Έχω κατά νου τον τρίτο σκόρερ του δύσκολου ολλανδικού πρωταθλήματος
Γιάννη Αναστασίου.

Δεκαοκτώ γκολ έχει σκοράρει ο κυνηγός από την Πρέβεζα, επικουρώντας
μάλιστα την άσημη Ρόντα.

Πάει καιρός που ο δυνατός (και υψηλόσωμος) σέντερ φορ Γιάννης Αναστασίου
φόρεσε τη φανέλα με το εθνόσημο και αυτήν ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά άτυχου
αγώνα.

Ο Δανιήλ, αντίθετα, έριξε γέφυρα στον έτερο διεθνή μας που αγωνίζεται στην
Ολλανδία, αλλά τα νέα από τον Μαχλά δεν ήταν ευχάριστα.

Ακόμη δεν έχει συνέλθει.

Κάτι που δεν ισχύει βέβαια για τον Νίκο Νταμπίζα της Νιουκάστλ.

Αυτός είναι έτοιμος, βγάζει 90λεπτα με τους “ανθρακωρύχους”, αλλά, όπως
δημοσιεύτηκε, παράγγειλε στην Αθήνα ότι ακόμη βρίσκεται στο στάδιο ελαφράς
προπόνησης.

Αν αληθεύει το “αντί” του Νταμπίζα στον εθνικό προπονητή μας, τότε δεν
μένει παρά ο Δανιήλ να φωνάξει πάλι τους αντιδραστικούς από την ΑΕΚ και αν
έχει “κότσια” να τους ζητήσει να τα δώσουν όλα.

Θυμάστε: Κασάπη, Ντέμη, Ατματσίδη κ.λπ.

Καμιά φορά, δεν ξέρεις, μπορεί τα παιδιά να έχουν μετανιώσει…

(Άσε που πλησιάζει η θερινή μεταγραφική περίοδος και οι αλλοδαποί
σκάουτερ έχουν ανοίξει τα καρνέ τους…)

Διανύσαμε ήδη μία εβδομάδα μετά το άγιο Πάσχα, εντούτοις ο πρόεδρος του
Παναθηναϊκού Άγγελος Φιλιππίδης δεν κατάφερε να λύσει το πρόβλημα προπονητή
στον Παναθηναϊκό.

Άραγε, έχει μετανιώσει για τη βιασύνη σε εκείνες τις άνετες δηλώσεις
για το θέμα παραμονές των Παθών;

Τώρα, ο πρόεδρος δεν δείχνει να βιάζεται και καλά κάνει.

Η καλή δουλειά αργεί να γίνει, άσχετα αν αυτή που θα γίνει ενδέχεται να
μην είναι εντελώς καλή.

Είναι σαφές ότι εκεί που έχει φθάσει ο Παναθηναϊκός ­ ο ταλαιπωρημένος την
τελευταία διετία Παναθηναϊκός ­ όποια επιλογή προπονητή από την ελληνική
“αγορά” θα αποδειχθεί μακροπρόθεσμα “ολίγη”.

Η ομάδα των Βαρδινογιάννηδων έχει τώρα όσο ποτέ ανάγκη από έμπειρο
αλλοδαπό τεχνικό που θα μπορεί να “γράψει”, να σκεφθεί επαρκώς, να μιλάει τη
γλώσσα του ποδοσφαίρου και ­ κυρίως ­ να είναι ταυτόχρονα μάνατζερ και ειδικός
σε όλους τους τομείς τους οποίους έχει ανάγκη το σύγχρονο ποδόσφαιρο, ακόμη
και διαχειριστής με την καλή έννοια.

Τι θέλω να πω;

Ο Άλεξ Φέργκιουσον ή ο Βενγκέρ ή ο Ουγιέ, πέρα από την άριστη καριέρα τους
ως παίκτες, οι άνθρωποι μορφώθηκαν, βασανίστηκαν πολύ πριν επιτύχουν και
σήμερα θεωρούνται ιδανικοί για το κουμάντο μεγάλων ομάδων.

Ο Γιάννης Κυράστας, εντάξει, είναι πολύ εργατικός, είναι μετρημένος στα
λόγια, ξέρει γενικώς τη δουλειά του, όμως δεν θα μπορέσει ποτέ να μιλήσει σε
ένα ποδοσφαιρικό σεμινάριο, διότι δεν έχει τα φόντα.

Δεν θα μπορούσε ποτέ να “ζυγίσει” τη μεταγραφή ενός ξένου ποδοσφαιριστή,
αλλά μόνο να την αρνηθεί ή να τη δεχθεί με βάση τις προτάσεις του “Χ” μάνατζερ
ή του τυχαίου κομπογιαννίτη…

Παραδείγματα ικανών Ελλήνων προπονητών που τους λείπουν τα σημαντικά
προσόντα, είναι γεμάτο το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ελάχιστοι εκπρόσωποι της νέας γενιάς προπονητών διαθέτουν τη μόρφωση
που θα τους κατευθύνει (και στερεώσει) την επιτυχημένη καριέρα.

Γι’ αυτό και μόλις βρεθούν “στα δύσκολα” κάνουν λάθη ή “αναλώνονται”
μέσα σε μια άτυχη νύχτα…

(Και μη νομίσετε πως οι δικοί μας αποτελούν την εξαίρεση στην Ευρώπη. Ο
Κρόιφ, για παράδειγμα, υπήρξε μέγας ποδοσφαιριστής, αλλά απέτυχε ως
προπονητής, διότι δεν διέθετε, διάβολε, την ανάλογη μόρφωση, κάτι που ισχύει
και για τον πολύ Φραντς Μπεκενμπάουερ…

Ίσως αυτουργός της προχειρότητας να είναι η περίφημη Σχολή προπονητών
της ΕΠΟ…

Μια Σχολή, η οποία τον τελευταίο καιρό αργεί, λόγω απουσίας
ενδιαφερομένων…

Μετά τη λυπημένη ιστορία με τους αποκλεισμούς Ολυμπιακού και ΑΕΚ από την
Ταουγκρές, ιδού που κάτι κινείται πάλι στον χώρο του μπάσκετ, άσχετα αν ο
φίλαθλος κόσμος ακόμη δεν έχει αποφασίσει να επιστρέψει στις σάλες.

Μετά την πολύ σημαντική επιτυχία του Μαρουσιού, ήρθε η πρόκριση του
Παναθηναϊκού στο φάιναλ φορ του ευρωπαϊκού, ενώ και στο πρωτάθλημα τέσσερις
ομάδες πλέον διεκδικούν τον τίτλο.

Ας… όψεται βέβαια ο Πανιώνιος, μια ομάδα εντελώς “ασανσέρ” εφέτος, η
οποία προχθές αγωνίστηκε σοβαρά και νίκησε το πρωτοπόρο Περιστέρι…

Αν όμως στην κορυφή αναμένεται “μάχη”, στην “ουρά” ο δρόμος για την Α2
έχει ξεκαθαρίσει.

Οι νεοφώτιστοι Μακεδονικός και Μίλων, από τη νέα περίοδο θα διατηρήσουν
τον τίτλο τους αλλά στην κατώτερη κατηγορία.

Η Δάφνη αντίθετα (όπως και ο Άρης) την σκαπούλαρε, παρά τις απίστευτες
ενέργειες της διοίκησης.

Προχθές, μόλις, ο πρόεδρος διαφώνησε με τον προπονητή του, θεωρώντας
τον “στρατηγό” Κώστα Μίσσα υπερβολικό για τις φιλοδοξίες του.

Πράγματι, ο νέος κόουτς Κουφός, έχει τώρα την ευκαιρία να αποδείξει ότι
μπορεί τουλάχιστον να υπολογίζεται ως “λοχίας” και βλέπουμε…

Καλή επιτυχία.